Een Hondenleven

Heel veel sterkte vandaag en de komende tijd.

Veel sterkte vandaag.

Wat een lief en respectvol bericht van de internist.
Heel veel sterkte vandaag

Heel veel sterkte.

heel veel sterkte vandaag met het afscheid van Jip.

Heel erg veel sterkte vandaag en de komende periode.

Ik denk aan jullie, heel veel sterkte vandaag en de komende tijd. Het is zo hartverscheurend

Heel veel sterkte Natalie

Het is gebeurd

Hij is snel en vredig gegaan, hier in eigen tuin waar hij het liefst was. De dierenarts vertelde dat ze nog heel lang met de internist heeft gebeld, puur om zeker te weten dat er echt geen behandelopties meer zijn. Ze heeft nog heel veel verschillende scenario’s aan hem voorgelegd, maar de conclusie was dat dat allemaal niet de oorzaak kon zijn van de snelle achteruitgang. De keuze die we nu gemaakt hebben, was het enige dat we nog voor Jip konden doen.

Abel had geen interesse in Jip. Hij liep ‘m gewoon voorbij en heeft alleen maar gesnuffeld aan de plek waar de dierenarts zat.

Natalie schreef: 07 sep 2023, 18:16 Het is gebeurd

Hij is snel en vredig gegaan, hier in eigen tuin waar hij het liefst was. De dierenarts vertelde dat ze nog heel lang met de internist heeft gebeld, puur om zeker te weten dat er echt geen behandelopties meer zijn. Ze heeft nog heel veel verschillende scenario’s aan hem voorgelegd, maar de conclusie was dat dat allemaal niet de oorzaak kon zijn van de snelle achteruitgang. De keuze die we nu gemaakt hebben, was het enige dat we nog voor Jip konden doen.

Abel had geen interesse in Jip. Hij liep ‘m gewoon voorbij en heeft alleen maar gesnuffeld aan de plek waar de dierenarts zat.

Dag lieve Jip, wat ga je enorm gemist worden.
Een voor jullie sterkte, niets dan sterkte.

Sterkte!
Het gemis zal groot zijn met aan de andere kant het gevoel van opluchting dat hij niet langer hoeft te lijden.

Heel veel sterkte. Jullie hebben alles voor hem gedaan en meer.

Heel veel sterkte

Heel veel sterkte met het verlies van Jip.

Fijn dat hij heel rustig heen is gegaan, maar wat een groot gemis.

Natalie schreef: 07 sep 2023, 18:16 De dierenarts vertelde dat ze nog heel lang met de internist heeft gebeld, puur om zeker te weten dat er echt geen behandelopties meer zijn.

Ik vind dit een beetje lastig. De beslissing was toch al genomen? Ik voelt voor mij dan best wel vreemd aan dat er dan opnieuw weer overlegd moest worden. Wat als er ineens was bedacht dat er 'in Amerika een nieuwe behandelmethode was' die ze uit zouden kunnen proberen op Jip? Wat dan? Dat voelt niet helemaal eerlijk naar jullie toe.
Maar misschien voelt het voor jullie dat ze ook echt alles hebben geprobeerd en het onderste uit de kan hebben gehaald in de hoop Jip er weer bovenop te krijgen.

Natalie schreef: 07 sep 2023, 18:16 Abel had geen interesse in Jip. Hij liep ‘m gewoon voorbij en heeft alleen maar gesnuffeld aan de plek waar de dierenarts zat.

Dat betekent niet dat hij Jip niet zal missen. Hij verwerkt het op zijn eigen manier.

Heel veel sterkte de komende tijd.

Jip zal zo gemist worden

Heel veel sterkte

heel veel sterkte, wat zal het stil zijn zonder Jip

CatnDog schreef: 07 sep 2023, 19:15 Fijn dat hij heel rustig heen is gegaan, maar wat een groot gemis.

Natalie schreef: 07 sep 2023, 18:16 De dierenarts vertelde dat ze nog heel lang met de internist heeft gebeld, puur om zeker te weten dat er echt geen behandelopties meer zijn.

Ik vind dit een beetje lastig. De beslissing was toch al genomen? Ik voelt voor mij dan best wel vreemd aan dat er dan opnieuw weer overlegd moest worden. Wat als er ineens was bedacht dat er 'in Amerika een nieuwe behandelmethode was' die ze uit zouden kunnen proberen op Jip? Wat dan? Dat voelt niet helemaal eerlijk naar jullie toe. Maar misschien voelt het voor jullie dat ze ook echt alles hebben geprobeerd en het onderste uit de kan hebben gehaald in de hoop Jip er weer bovenop te krijgen.

Het vetgedrukte inderdaad. En ik weet niet meer precies wat ik hier gedeeld heb, maar vlak voor we maandag naar de dierenarts gingen voor een laatste overleg werd ik door de internist gebeld met het voorstel om de volgende dag nog een buikecho te laten maken. Ik werd overvallen door dat voorstel en ik stond net klaar om weg te rijden, dus in alle haast heb ik “is goed” gezegd. Eenmaal bij de dierenarts vroeg ik mij af waarom we dat eigenlijk nog zouden doen, we hadden helemaal geen tijd meer om nog iets nieuws te gaan proberen. Ik heb mijn twijfels daarover ook richting mijn dierenarts uitgesproken. Zij gaf aan dat zij het ook niet meer zou doen, dat Jip genoeg te verduren had gehad. Maar, zei ze toen al, ze wilde nog wel even met hem bellen om door te spreken wat zijn ideeën daarbij waren. Dan kon ze direct ook nog al haar vragen stellen. Ze wilde bijvoorbeeld ook nog iets weten over die helicobacter bacterie (of dat wel voldoende was aangepakt).

Toen ik bij de dierenarts vertrok, heb ik een afspraak voor het inslapen met potlood in de agenda laten zetten. Ik zou dan de volgende ochtend beslissen of ik nog naar de internist zou gaan of niet. Ik kreeg echter die avond zo’n buikpijn bij het idee dat ik Jip opnieuw naar Wagenrenk moest slepen. Hij was al zo verzwakt, dat wilde ik hem niet meer aan doen. Ik gunde hem een stressvrije laatste week. Dus ik heb dinsdagochtend die afspraak bij de internist weer geannuleerd en gezegd dat het klaar is. Daarna heb ik mijn dierenarts gebeld om de afspraak voor het inslapen definitief vast te leggen.

Diezelfde dinsdag (eergisteren dus) heeft de internist mijn dierenarts gebeld. Zij had Jip immers recent nog gezien en hij wilde van haar horen hoe Jip eraan toe was. In dat gesprek hebben ze met elkaar van gedachten gewisseld en uiteindelijk konden ze niet anders dan concluderen dat het voor Jip niet langer meer vol te houden was.

Die conclusie vond ik ‘fijn’ als bevestiging op onze keuze. Het heeft mij juist wel goed gedaan dat zij dat gesprek nog met elkaar hebben gehad en dat ze allebei volledig achter deze beslissing staan.

Wat een betrokken artsen dat ze dat nog hebben overlegd.
Dat is toch een lichte troost bij alle narigheid.

Omega schreef: 07 sep 2023, 18:47 Sterkte! Het gemis zal groot zijn met aan de andere kant het gevoel van opluchting dat hij niet langer hoeft te lijden.

Dat is echt exact wat ik nu voel; opluchting. Ik heb heel veel gehuild de laatste paar dagen, maar dat was vooral omdat ik Jip zo zag aftakelen. Zijn koppie wilde nog vanalles, maar het lijf werkte niet meer. Toen hij vanochtend niet zelfstandig overeind kon komen, brak ik echt. Wat verschrikkelijk om aan te zien
Het inslapen zelf is heel snel en vredig gegaan en dat moment vond ik gek genoeg helemaal niet moeilijk. Het was klaar, hij hoeft nu die ellende niet langer te ondergaan. Maar ik mis ‘m wel ja, hij zorgde nog voor wat reuring in huis. Nu is het heel stil

ranetje schreef: 07 sep 2023, 20:55 Wat een betrokken artsen dat ze dat nog hebben overlegd. Dat is toch een lichte troost bij alle narigheid.

Ja, ik heb echt vanaf het eerste moment gevoeld dat zij allebei heel erg meeleefden en meedachten. Ik heb in het Pinksterweekend en tijdens zijn vakantie nog mailcontact gehad met de internist, hoe bijzonder. Mijn dierenarts heeft ook meerde malen nog even in de avond gebeld om te vragen hoe het ging. Jip had goed zijn charmes in de strijd gegooid

Dag lieve Jip.
Speel en ren maar fijn daar over de regenboogbrug.

Heel veel sterkte met het verlies van Jip
Wat een rollercoaster is het geweest de afgelopen maanden. Iedere keer de hoop dat het beter ging en dan weer de teleurstelling bij een terugval Jullie heb echt alles gedaan om hem er bovenop te helpen. Helaas is er soms gewoon geen redden aan.