Een Hondenleven

Mo-yi schreef: 28 mei 2025, 23:14

Lothian schreef: 28 mei 2025, 22:54 Mo-yi met haar wortels heel veel sterkte, wat een leegte.

EchoMira schreef: 31 mei 2025, 22:15 hoe ging het vandaag?

Mo-yi schreef: 31 mei 2025, 22:23

EchoMira schreef: 31 mei 2025, 22:15 hoe ging het vandaag?

Lief dat je dat vraagt, dankjewel
Vandaag best oke, wel tranen maar geen huilbuien.
Gisteren dacht ik dat ook en sávonds overspoelde het dan toch. Vorige week had ik een kattenkrabpaal besteld en die kwam vandaag dus dat was een beetje een goede afleiding.
Haar eten heb ik weg kunnen geven en dat was oke om te doen, ik pak toch steeds automatisch haar eten om klaar te maken om dan te beseffen dat dat niet nodig is.
Dat ik me nu meer als anders besef hoeveel ik eigenlijk constant alles aan het checken was, altijd naar dr water kijken als ik er voorbij loop, die kleine dingen.

Mo-yi schreef: 31 mei 2025, 22:23 , ik pak toch steeds automatisch haar eten om klaar te maken om dan te beseffen dat dat niet nodig is.

*Esther schreef: 01 jun 2025, 17:12
Je hebt vast alle foto's doorgespit?

CatnDog schreef: 01 jun 2025, 17:22

Mo-yi schreef: 31 mei 2025, 22:23 , ik pak toch steeds automatisch haar eten om klaar te maken om dan te beseffen dat dat niet nodig is.

Hier ook. Ik ben net één van mijn twee katten verloren en ik maak nog steeds automatisch eten voor twee.

Hoe reageert jouw poes op de afwezigheid van Mo-yi? Mijn enig overgebleven kat is gelukkig niet actief naar haar aan het zoeken, al staarde hij gisteren wel naar het (honden)kleedje waar ze ook vaak lag en ging hij op de stoel slapen waar hij haar de afgelopen tijd steeds opzocht. Maar klagend miauwen doet hij gelukkig niet. Ik vind de reactie van Xanu op het verlies van Xygan zo hartverscheurend.

EchoMira schreef: 31 mei 2025, 22:28 Beetje automatische piloot maar toch niet alles weggedrukt, mag ik het zo samenvantten?
Ja, dat is volgens mij een prima reactie.

Ik red me ook altijd wel. Ook met een gebroken hart.
Heb je goed gegeten en gedronken?

Overigens mag je het eten ook gewoon wel klaar maken, hoor. Gooi je het op een ander moment in de kliko.
Ga je toch doen want ze is dood.
Je hoeft niet meteen ook je dagritme aan te passen als dat niet oke voelt.

Rouwen gaat beter als je gewoon je portie pakt en de rest voor een andere keer laat liggen.

Mo-yi schreef: 01 jun 2025, 18:44

CatnDog schreef: 01 jun 2025, 17:22

Mo-yi schreef: 31 mei 2025, 22:23 , ik pak toch steeds automatisch haar eten om klaar te maken om dan te beseffen dat dat niet nodig is.

Hier ook. Ik ben net één van mijn twee katten verloren en ik maak nog steeds automatisch eten voor twee.

Hoe reageert jouw poes op de afwezigheid van Mo-yi? Mijn enig overgebleven kat is gelukkig niet actief naar haar aan het zoeken, al staarde hij gisteren wel naar het (honden)kleedje waar ze ook vaak lag en ging hij op de stoel slapen waar hij haar de afgelopen tijd steeds opzocht. Maar klagend miauwen doet hij gelukkig niet. Ik vind de reactie van Xanu op het verlies van Xygan zo hartverscheurend.

Saar was nog niet heel erg lang samen met Mo. Mijn vorige kat Gijs was wel met haar opgegroeid, man wat konden die spelen al rollebollend over de grond, Gijs sprong wat af in haar nek en Mo rolde dan over de grond , schoof hem met dr maaipoten weg en hop daar kwam hij weer, wat een lol die twee.
Saar snuffelde wel aan Mo dr poten als ze lag te slapen, en bij geen reactie nog een keer en als Mo dr hoofd bewoog zei Saar; KKGGG om dan triomfantelijk weg te lopen.
Woensdag met Saar eten geven deed ze wel iets aparts. Ze was me duidelijk aan het maken dat het etenstijd was, rende vrolijk mee naar de keuken, wilde op het aanrecht al snel wat eten, en toen ik haar bakje naar haar eetplek bracht rende ze vrolijk mee. Alleen ze at niet, ze sprong van tafel af en ging midden op het kleed zitten wat om dr heen kijken, alsof ze iets mistte in het eet-ritueel. Daarna ging ze in Mo haar bak kijken en ik zweer je dat ze verbaasd keek..waarom is die nou leeg? Daarna ging ze wel weer eten, maar ik vond dat echt apart wel.

CatnDog schreef: 01 jun 2025, 19:02

Mo-yi schreef: 01 jun 2025, 18:44

CatnDog schreef: 01 jun 2025, 17:22
Hier ook. Ik ben net één van mijn twee katten verloren en ik maak nog steeds automatisch eten voor twee.

Hoe reageert jouw poes op de afwezigheid van Mo-yi? Mijn enig overgebleven kat is gelukkig niet actief naar haar aan het zoeken, al staarde hij gisteren wel naar het (honden)kleedje waar ze ook vaak lag en ging hij op de stoel slapen waar hij haar de afgelopen tijd steeds opzocht. Maar klagend miauwen doet hij gelukkig niet. Ik vind de reactie van Xanu op het verlies van Xygan zo hartverscheurend.

Saar was nog niet heel erg lang samen met Mo. Mijn vorige kat Gijs was wel met haar opgegroeid, man wat konden die spelen al rollebollend over de grond, Gijs sprong wat af in haar nek en Mo rolde dan over de grond , schoof hem met dr maaipoten weg en hop daar kwam hij weer, wat een lol die twee.
Saar snuffelde wel aan Mo dr poten als ze lag te slapen, en bij geen reactie nog een keer en als Mo dr hoofd bewoog zei Saar; KKGGG om dan triomfantelijk weg te lopen.
Woensdag met Saar eten geven deed ze wel iets aparts. Ze was me duidelijk aan het maken dat het etenstijd was, rende vrolijk mee naar de keuken, wilde op het aanrecht al snel wat eten, en toen ik haar bakje naar haar eetplek bracht rende ze vrolijk mee. Alleen ze at niet, ze sprong van tafel af en ging midden op het kleed zitten wat om dr heen kijken, alsof ze iets mistte in het eet-ritueel. Daarna ging ze in Mo haar bak kijken en ik zweer je dat ze verbaasd keek..waarom is die nou leeg? Daarna ging ze wel weer eten, maar ik vond dat echt apart wel.

Mijn katten waren vanaf kitten al samen. Toen ze jong waren hebben ze wel met elkaar gespeeld, maar daarna niet meer. Ze zijn nooit heel erg klef met elkaar geweest, al zochten ze elkaar de laatste jaren wel steeds meer op.
Dat aan de poten snuffelen herken ik. Dat doet Kami ook altijd bij Zeno. En Zeno vindt dat heel stom en die kijkt dan moeilijk weg.
Die routines zitten er echt wel snel/diep ingesleten. Kami vindt het ook heel vreemd dat het andere bakje leeg blijft. Maar hij is ook wel een schrok-op en voergericht, dus hij is tijdens het eten toch vooral bezig met eten.
Wat me vandaag opvalt is dat hij heel erg diep slaapt. Dat is atypisch voor hem. Misschien heeft Saar dat ook? Dat het onbewust toch wel veel impact heeft. Het baart me ook wel zorgen, want hij is even oud. Ik wel hem niet ook kwijt.

EchoMira schreef: 01 jun 2025, 19:05 Vind ik helemaal niet gek.
Mag ik vragen waarom je niet gewoon toch gaat wandelen?

EchoMira schreef: 01 jun 2025, 19:44 Dingen leuk vinden is een ander hoofdstuk maar lopen is gezond. Juist als het allemaal zo kut is.
Vort.