Een Hondenleven

Kodi is de puppyleeftijd al lang en breed voorbij.
Hij is ruim een jaar. (Schatting van mei 2025)

Maar hij is, met groot verschil met eerdere honden, het hondje wat het meest puppy-achtig gedrag blijft vertonen.

Dolle 5 minuten in de tuin, spelen, ineens omvallen en KO slapen, onderdanig bek likken bij Kian.
Hij begint nu ook pas wat hormonaal gedrag te laten zien.

Zou dat komen omdat hij als pup vanuit het buitenland is gekomen? Dat hij toch ergens laat is in ontwikkeling?
Hij is niet gecastreerd overigens.

Ik vroeg me af hoe jullie ertegenaan kijken.

Hangt een beetje van de grootte af. Kleine hondjes zijn eerder af dan grote,
Ken een teckelpup die met zn hele vier maanden een teef drachtig maakte

Verschilt heel erg per hond merk ik.
Mahdutje werd met een jaar of 2 wat serieuzer, maar nog steeds een ontzettende pretletter.
Dívka was met 3 nog enorm pupperig in gedrag.
Hij gecastreerd, zij intact maar enorm 'klein' gehouden door haar vorige eigenaar, beide herplaatsers met broodfok achtergrond, vermoedelijk ook beide uit het oostblok.
Wel verschillende rassen trouwens, maar allebei vrij klein met hun ±26 en ±35cm rughoogte.

Nanna schreef: 03 sep 2026, 09:46 Hangt een beetje van de grootte af. Kleine hondjes zijn eerder af dan grote,
Ken een teckelpup die met zn hele vier maanden een teef drachtig maakte

Stil! Nina blijft nog heel lang pup! (Alhoewel vorderingen met zindelijkheid prettig zouden zijn)

Denk ook dat er ras,- maar ook zeker individuele verschillen zijn. Danu is nooit echt puppy geweest. Al heel jong gewoon braaf en welwillend om te luisteren dus ze deed nooit wat stouts. Nooit onhandig, altijd in controle over zichzelf. Ook nooit 'gepuberd' ofzo.

Nina is nu wel echt baby pup. Onhandig, verbaasd over de wereld, driftig als dingen niet lukken (ok, dat is misschien vooral teckel ) overal gaan steeds die tanden (naalden) in en heeft hulp nodig met op tijd gaan slapen.

Farah was bijna 1.5 jaar toen ze bij ons kwam wonen en qua uiterlijk en gedrag nog echt een soort van pup, dat is pas sinds een paar maanden echt verdwenen.

Mol is met haar 10 maanden juist best heel rustig en beheerst al. Vind haar helemaal niet heel pupperig meer. Ze is met 4,5 maand hier gekomen vanuit Lesbos.

Ik denk ook dat het per individuele hond verschilt en dat die verschillen rasgebonden kunnen zijn, maar ook te maken kunnen hebben met persoonlijkheid en achtergrond.
Amy heeft zich ook heel lang puppyachtig gedragen, bij haar had ik het idee dat ze haar puppytijd nog moest inhalen omdat ze als pup al heel ziek was en dus nooit een onbezorgde puppytijd had gehad. Ook omdat ze enorm onderdanig is komt ze vaak niet zo volwassen over. Ze is in de roedel met Mila, Amoz en Taartje ook altijd veruit de jongste en meest onderdanige geweest en ze heeft zich helemaal vereenzelvigd met die rol.
Wat @pioenroos schrijft over Danu herken ik wel enigszins van de collies. Ze waren heus wel anders als pup dan als volwassen hond, maar hadden wel meteen dat serieuze werkwillige, konden daar als pup meteen ook al veel concentratie voor opbrengen, snapten alles razendsnel en deden het dan ook meteen heel betrouwbaar (op alle vlakken, zoals zindelijkheid, dagelijkse routines, commando's leren), waren ook niet zo enorm onbenullig of grenzeloos zoals je dat bij jonge pups weleens ziet en bij zowel Mila als Fayah heb ik niets gemerkt van een puberteit. Fayah was wel een verschrikkelijke bijter als pup, daar is ze gelukkig overheen gegroeid, maar verder werden de collies braaf en behoorlijk verstandig geboren

Xcooby heeft nog steeds puptrekken, hij ia nu anderhalf geweest...
De rest was allang bloedserieus op deze leeftijd