Een Hondenleven

Eindelijk heb ik de moed gevonden om dit op te schrijven en foto's uit te zoeken.
Vorige week woensdag is hij ingeslapen. Die lieve, stoere, brave Kuno.

Zoals ik al een keer had geschreven was hij in september voor de tweede keer geopereerd aan een tumor aan zijn lip, zijn longen waren toen schoon. Het ging al die tijd goed met hem, hij was vrolijk, at goed, liep lekker mee. Was Kuno.
Maar het begon de laatste tijd wat te rommelen: meer drinken (en plassen), zomaar een oogontsteking. En hij leek wat afgevallen terwijl hij hetzelfde kreeg als anders. Hij hijgde soms op momenten dat hij dat anders nooit deed en was wel heel erg tuk op eten ineens. Het waren kleine dingen, maar ik stopte ze weg.
Ineens was het mis: hij begon te gillen en kon niet meer goed lopen. Met spoed naar de dierenkliniek waar hij zware pijnstilling kreeg en met kruiken warm moest worden gehouden. Uit onderzoek bleek dat hij een tumor bij zijn milt had, uitgezaaid naar de lever. Het was tijd om afscheid te nemen en vervolgens is hij rustig ingeslapen.

Ik had al zo’n onderbuikgevoel dat hij niet meer lang bij ons zou zijn, en toch was het nog onverwacht. Zo loop je nog op flink tempo je rondje met hem, zo staat hij nog te trappelen om te eten, en zo is hij er niet meer. Gelukkig voor hem is het heel snel gegaan, maar het is nauwelijks te bevatten dat hij voor altijd weg is.

Wat foto's.

3 weken


6 weken


8 weken, net thuis


Al snel had Kenya hem geaccepteerd


Samen spelen bleven ze lang doen, tot Kenya echt oud werd


Contact met andere honden vond hij heel belangrijk.

Spelen tijdens kooikerforumwandelingen


Spelen tijdens Hondenforumwandelingen




1 jaar


K2 tijdens een fotoshoot (Kuno vond het een beetje spannend)


Samen met zijn mensen bezig zijn deed hij ook graag.

Behendigheid


Apporteertraining




En vorig jaar nog tijdens de Escape Games in Delft


K2 op het Kootwijkerzand


En rennend op het strand


Nog eens een fotoshoot, 4 jaar later


Samen met een vriendinnetje als 1-jarigen


En als bejaarden afgelopen december tijdens een sneeuwdag


Februari, tijdens een zonnige boswandeling


Een paar dagen voor zijn dood, genietend van het zonnetje


Je was een geweldige hond. Ik mis je ventje

heel veel sterkte!

Veel sterkte

Wat heeft hij een prachtig leven gehad heel veel sterkte.

Heel veel sterkte

Wat hebben jullie het goed gehad samen zeg. Ik kan me voorstellen dat je hem enorm mist. Heel veel sterkte.

Heel veel sterkte met het verlies van Kuno.

Heel veel sterkte
Rust zacht lieve Kuno

Heel veel sterkte, wat zul je hem missen Wat een schok toch nog als het op het eind opeens zo snel gaat. Maar voor hem fantastisch dat hij tot op het laatst heeft kunnen genieten van de dingen die hij graag deed.

Heel veel sterkte

Sterkte! Wat een leegte zal hij achterlaten.

Heel veel sterkte!

Wat een prachtige terugblik met de foto's. Sterkte, het is uiteindelijk toch nog heel plotseling gegaan.

Ik herken het zo, dat je moed moet verzamelen om dit te kunnen schrijven, een soort van gevoel dat dit het echt maakt, dat je het niet meer voor je uit kunt schuiven.
Heel veel sterkte met het verlies van Kuno, een echt maatje.

Wat een mooierd was hij, en wat een mooie leeftijd heeft hij toch behaald, voor hem zo goed als probleemloos tot aan het einde.

Ben je nu hondloos ?

Wat verdrietig, sterkte ♡

Heel veel sterkte.

Ach, wat verdrietig. Heel veel sterkte!

Heel veel sterkte.

Heel veel sterkte met het toch plotselinge verlies van Kuno. Een prachtige hond.

Je zult hem missen. Sterkte

Sterkte

Wat een mooie foto's.
Heel veel sterkte met het moeten missen van je maatje

Heel veel sterkte met het gemis

Heel veel sterkte.

Veel sterkte.