Vrijdag naar Mandigers. Kogel door de kerk: het houdt op
Geplaatst: 14 jun 2022, 01:00
Vorig jaar heeft Joy na een hele zoektocht de diagnose toxoplasmose gekregen. Ze was extreem sloom en vermoeid, er vielen gaten in haar vacht, ze had spierzwakte in de achterhand en had last van wisselende pijn en mankheid. Ze knapte spectaculair op dankzij een maandenlange kuur Clindabactin (antibiotica), maar begin dit jaar slopen de klachten er weer in.
Eind maart besloten we weer een flink aantal weken Clindabactin te geven en ik hoopte en verwachtte eigenlijk hetzelfde resultaat als van de eerste kuur. Aanvankelijk leek het daar ook op, maar de vooruitgang stagneerde en de klachten namen weer toe. Mijn dierenarts heeft met verschillende specialisten overlegd en kwam met een andere medicijncocktail die we konden proberen, namelijk sulfatrim + daraprim.
Om een lang verhaal kort te maken: deze medicatie slaat niet aan, en sinds vorige week vind ik Joy weer heel erg slecht. Ze is zwak (vooral in de achterhand), moe, kan haar ogen vaak nauwelijks openhouden, loopt vreselijk traag en heeft geen goede controle meer over haar sluitspier. In het bos leeft ze op en rent ze (op adrenaline) nog rond met Bliss, maar een paar dagen geleden kon ze halverwege ons rondje van 2,5 km niet meer en is ze gaan liggen om daarna nauwelijks meer verder te kunnen. En nu, sinds een paar dagen, vind ik haar ook mat, somber en teruggetrokken. Of dat een gevolg is van hoe ze zich voelt of dat het een symptoom is van de toxoplasmose (depressie en lethargie staan in het lijstje symptomen) is me niet helemaal duidelijk.
Vandaag heb ik de ogen uit m'n kop gejankt omdat ik het gevoel heb dat ik haar niet lang meer bij me heb. Ik heb de dierenarts gebeld voor overleg. Eigenlijk waren er twee opties, waar ze beide achter kon staan: inslapen of toch nog een keer naar een specialist. Ik heb voor het laatste gekozen, al is het maar om zeker te weten dat ik er alles aan gedaan heb. Realistisch gezien denk ik dat de behandelopties wel zo'n beetje uitgeput zijn.
Gelukkig kan ik deze week nog bij Paul Mandigers terecht. Vrijdag is D-day.
Eind maart besloten we weer een flink aantal weken Clindabactin te geven en ik hoopte en verwachtte eigenlijk hetzelfde resultaat als van de eerste kuur. Aanvankelijk leek het daar ook op, maar de vooruitgang stagneerde en de klachten namen weer toe. Mijn dierenarts heeft met verschillende specialisten overlegd en kwam met een andere medicijncocktail die we konden proberen, namelijk sulfatrim + daraprim.
Om een lang verhaal kort te maken: deze medicatie slaat niet aan, en sinds vorige week vind ik Joy weer heel erg slecht. Ze is zwak (vooral in de achterhand), moe, kan haar ogen vaak nauwelijks openhouden, loopt vreselijk traag en heeft geen goede controle meer over haar sluitspier. In het bos leeft ze op en rent ze (op adrenaline) nog rond met Bliss, maar een paar dagen geleden kon ze halverwege ons rondje van 2,5 km niet meer en is ze gaan liggen om daarna nauwelijks meer verder te kunnen. En nu, sinds een paar dagen, vind ik haar ook mat, somber en teruggetrokken. Of dat een gevolg is van hoe ze zich voelt of dat het een symptoom is van de toxoplasmose (depressie en lethargie staan in het lijstje symptomen) is me niet helemaal duidelijk.
Vandaag heb ik de ogen uit m'n kop gejankt omdat ik het gevoel heb dat ik haar niet lang meer bij me heb. Ik heb de dierenarts gebeld voor overleg. Eigenlijk waren er twee opties, waar ze beide achter kon staan: inslapen of toch nog een keer naar een specialist. Ik heb voor het laatste gekozen, al is het maar om zeker te weten dat ik er alles aan gedaan heb. Realistisch gezien denk ik dat de behandelopties wel zo'n beetje uitgeput zijn.
Gelukkig kan ik deze week nog bij Paul Mandigers terecht. Vrijdag is D-day.
hopelijk kan Mandigers iets voor jullie betekenen.
. Ik duim dat Mandigers iets voor jullie kan betekenen.