senioren draadje

[Mo-yi]

Omdat ze een speciaal draadje verdienen
Wat merken jullie aan jullie senioren? Wanneer "zag" je dat ze oud werden?
Waar houdt je meer rekening mee? Wat pas je aan?

Mo-yi is nu 12,5 je ziet wel aan haar dat ze ouder is en je merkt het ook wel.
Ze is altijd een hele enthousiaste blije gup, nu nog steeds blij maar alles is stukken gematigder.
Ze slaapt meer maar vooral dieper ademen. Normaal lag ze altijd in gekke houdingen, als een wokkel, gedraaid met dr poten in de lucht op alle bedenkbare plekken. Nu heeft ze twee plekken waar ze graag ligt maar wel altijd "plat" niet meer op dr rug.
Poepen deed ze altijd alleen op de ochtendronde, prima stevige drol. Nu poept ze elke wandelling, en het is wat slapper vaak, het wisselt wat meer.
We wandelden elke ochtend een grote tour, ruim een uur en met de auto erheen. Nu lopen we vaker hier thuis ( ook mooi hoor, aan een bos en akkers ), maar ik heb ook het idee dat het niet perse meer hoeft om "kilometers te maken" , gewoon ene rustige ronde thuis is ook prima.
Je maakt echt haar dag als ze even "hallo" mag zeggen tegen buurtjes. Normaal werd ze echt enthousiast, wilde liefst even opspringen, nu met een zachte kwispel en een zacht; haiiii
Haar masker op haar hoofd is weggetrokken, haar vacht is slecht ( alopecia/coat funk ), ze had een mega fluffy mooie zachte vacht, daar is weinig van over, en haar staart is zo goed als weg.
Ik prijs me zo gelukkig dat ze verder niks mankeert, en zo rustig en mooi oud wordt.
Ik ben nog steeds elke dag weer verliefd op dr. Wel maak ik me sneller zorgen, ik besef me ergens goed dat het zomaar een keer afgelopen is en ik kan er echt wakker van liggen.
M'n meissie

[Jay]

Wat ziet ze er lief uit. Wel aandoenlijk die fluffy vacht.
Hoop dat je nog lang van haar kunt genieten.

Mijn hondje is 10 jaar geworden, en nog geen senior. Ze is gewoon nog lekker vitaal, maar ook een stuk kleiner en dan blijven ze meestal langer jong.

[Ybbihs]

Ik vind Mo-yi echt zo'n lief, zoet zoenhoofd hebben

[Mo-yi]

Wat ziet ze er lief uit. Wel aandoenlijk die fluffy vacht.
Hoop dat je nog lang van haar kunt genieten.

Mijn hondje is 10 jaar geworden, en nog geen senior. Ze is gewoon nog lekker vitaal, maar ook een stuk kleiner en dan blijven ze meestal langer jong.

Op haar tiende was Mo ook nog lang niet "oud", pas daarna begon het wel zo'n beetje
maar ze loopt nog steeds heerlijk relaxed op dr gemak voor me uit

[Mo-yi]

Ik vind Mo-yi echt zo'n lief, zoet zoenhoofd hebben

We kwamen net buiten een buuf tegen, oudere dame, duidelijk al wat alcohol op, ziet Mo, en "haaaiiii schatje, scheetje..poepie! En Mo geniet daar volop van

[Nanna]

Rozi is ook oud. Van 2011. Ik loop aldoor te gillen dat ze veertien is maar dat is ze niet. Haha.
Maar goed, toch behoorlijk op leeftijd.
Ik merk het aan die blauwe oogjes en het, als ze stilstaat, ondergeschoven staan. Verder merk ik er niets aan. Ze wandelt rustig twee uur mee als het moet en speelt en rent nog.

[Ybbihs]

Lou is nu geschat op bijna 12.

Het laatste jaar merk ik echt dat ze ouder wordt.
Ze wordt suffiger, er gaat wat meer langs haar af, haar voorkeuren worden steeds duidelijker en ze kan daar ook minder goed van afwijken. Binnen haar eigen bekende bubbel wordt ze milder (zie je vooral richting Snuck en Koos) buiten haar bubbel wordt ze feller (bezoek, onbekende honden etc).
Nu met dit weer vindt ze het heerlijk om langere wandelingen te maken, afgelopen zomer had ze per dagdeel 2 plekken waar ze wou wandelen (verschilde ook per dagdeel waar dan) en de lengte had ze ook een mening over.
Ze kijkt super verbaasd op als Snuck over haar kop heen pist, ze snapt gewoon echt niet meer waar dat vocht vandaan komt. Net als wanneer ze s avonds met naar bed gaan niet mee de woonkamer uitgaat en heel beledigd is als ik vanuit bed terug naar de woonkamer loop om die open te maken om haar weer mee naar boven te nemen.
Als Snuck zn lip optrekt omdat Lou bij zn voerbak komt, heeft ze dat ook echt niet meer door. Dus we ruimen de voerbakken maar gelijk na t eten op, om problemen te voorkomen.

Ik vind haar echt wel aandoenlijk met haar suffiger half witte snoetje. En ik ben natuurlijk nog superblij dat ze er is na alle sores van een klein jaar geleden dus we genieten echt ten top. Zeker nu met dit weer nu ze weer halve kwispelsprintjes trekt wat er echt niet uit ziet

[Mo-yi]

Rozi is ook oud. Van 2011. Ik loop aldoor te gillen dat ze veertien is maar dat is ze niet. Haha.
Maar goed, toch behoorlijk op leeftijd.
Ik merk het aan die blauwe oogjes en het, als ze stilstaat, ondergeschoven staan. Verder merk ik er niets aan. Ze wandelt rustig twee uur mee als het moet en speelt en rent nog.

Soms denk ik dat ze wat minder goed hoort, reageert niet meer zo op sommige geluiden, om dan vervolgens in het hoge gras al jolig en jeugdig met dr kop te draaien en te tunen en een muizensprong maakt, en verrek dat ze t hoort

[Mo-yi]

Lou is nu geschat op bijna 12.

Het laatste jaar merk ik echt dat ze ouder wordt.
Ze wordt suffiger, er gaat wat meer langs haar af, haar voorkeuren worden steeds duidelijker en ze kan daar ook minder goed van afwijken. Binnen haar eigen bekende bubbel wordt ze milder (zie je vooral richting Snuck en Koos) buiten haar bubbel wordt ze feller (bezoek, onbekende honden etc).
Nu met dit weer vindt ze het heerlijk om langere wandelingen te maken, afgelopen zomer had ze per dagdeel 2 plekken waar ze wou wandelen (verschilde ook per dagdeel waar dan) en de lengte had ze ook een mening over.
Ze kijkt super verbaasd op als Snuck over haar kop heen pist, ze snapt gewoon echt niet meer waar dat vocht vandaan komt. Net als wanneer ze s avonds met naar bed gaan niet mee de woonkamer uitgaat en heel beledigd is als ik vanuit bed terug naar de woonkamer loop om die open te maken om haar weer mee naar boven te nemen.
Als Snuck zn lip optrekt omdat Lou bij zn voerbak komt, heeft ze dat ook echt niet meer door. Dus we ruimen de voerbakken maar gelijk na t eten op, om problemen te voorkomen.

Ik vind haar echt wel aandoenlijk met haar suffiger half witte snoetje. En ik ben natuurlijk nog superblij dat ze er is na alle sores van een klein jaar geleden dus we genieten echt ten top. Zeker nu met dit weer nu ze weer halve kwispelsprintjes trekt wat er echt niet uit ziet

Wat aandoenlijk geschreven, ik zie het zo voor me.

[Ybbihs]

Soms denk ik dat ze wat minder goed hoort, reageert niet meer zo op sommige geluiden, om dan vervolgens in het hoge gras al jolig en jeugdig met dr kop te draaien en te tunen en een muizensprong maakt, en verrek dat ze t hoort

Oh maar dat heb ik hier ook.
Ik verdenk Lou dat ze heel selectief slechthorend aan het worden is

[Ybbihs]

Wat aandoenlijk geschreven, ik zie het zo voor me.

Het is ook stiekem zo schattig
Eerst was het nog af en toe, tegenwoordig is het iedere wandeling wel een keer. Ergens vervloek ik het wel eens, maar ach. Er ligt thuis standaard een pakje babydoekjes klaar en ik veeg haar wel weer schoon.

Ik snap het ook wel. Snuck is altijd eerder bij snuffelplasplekjes. Lou komt er daarna aangehobbeld en gaat snuffelen terwijl Snuck al uitgesnuffeld is en eroverheen pist.

[Maart]

Runar was altijd al een zalige hond, maar als senior is hij gewoon helemaal om op te vreten.
Ogen beginnen blauw te worden, hij hoort (en luistert) soms niet meer zo goed, maar is voor de rest nog echt wel goed.
Gisteren bloedcontrole gehad en dat was allemaal goed (nog ff wachten op de resultaten van de metingen die de DA zelf niet kan doen).
Hij verdraagt geen rauw meer maar doet het uitstekend op gekookt voer, krijgt nog geen medicatie, gaat nog mee wandelen, gisteren op het werk zelfs nog gezwommen.
Ondanks zijn intense sportcarrière met nodige blessures, is hij dus nog gewoon een topfitte hond voor zijn leeftijd.
Zijn nestgenoten zijn geloof ik al allemaal gaan hemelen, dus nog heel erg blij met mijn keuze!
2023 zal in theorie nog een boomfoto opleveren in alle geval.

[Mo-yi]

Runar was altijd al een zalige hond, maar als senior is hij gewoon helemaal om op te vreten.
Ogen beginnen blauw te worden, hij hoort (en luistert) soms niet meer zo goed, maar is voor de rest nog echt wel goed.
Gisteren bloedcontrole gehad en dat was allemaal goed (nog ff wachten op de resultaten van de metingen die de DA zelf niet kan doen).
Hij verdraagt geen rauw meer maar doet het uitstekend op gekookt voer, krijgt nog geen medicatie, gaat nog mee wandelen, gisteren op het werk zelfs nog gezwommen.
Ondanks zijn intense sportcarrière met nodige blessures, is hij dus nog gewoon een topfitte hond voor zijn leeftijd.
Zijn nestgenoten zijn geloof ik al allemaal gaan hemelen, dus nog heel erg blij met mijn keuze!
2023 zal in theorie nog een boomfoto opleveren in alle geval.

Wat heerlijk! En ik geniet ook elke dag van Mo, en nu ook steeds bewuster

[nevache]

Jaaaaa, senioren, dus Brass mag ook meedoen
Hij is inmiddels 15 jaar en 4 maanden. Voor een grote Galgo-kruising best bejaard. Maar hij doet het nog steeds!
Ruim 13 jaar geleden, na opvang bij @Heleboelie , kwam hij bij ons. Te bang om buiten te plassen&poepen, dus 's nachts alles binnen in de keuken. Bang voor godmagwetenwatnietmeer. Een jaar later kwam speciaal voor hem een Spaans hondenmaatje. Dat gaf hem houvast en plezier en de ontspanning om de geweldige hond te worden die wij in hem zagen.
Toen Finn afgelopen jaar onverwachts dood ging, was hij helemaal van slag. Zó sip, zo moedeloos. Hij was weliswaar al 14, maar dit leek meer vat op hem te hebben dan die leeftijd.
Uiteraard getwijfeld: doen we er goed aan om dan toch de roedel uit te breiden??
En dan ook nog met 3 jonge honden binnen anderhalve maand?
Maar wat ben ik blij dat we dat tóch gedaan hebben: hij fleurde weer op, leek weer 'voorwaarts' te gaan denken, hobbelde opeens weer met een soort van "gezwinde pas" achter het jonge grut aan. Finn was altijd degene die om hem heen bewoog, maar verder was hij altijd erg op zichzelf, geen contactligger met anderen. Nu kruipt hij samen met de Spaanse jongedame op één mat, snuffelt met de jongste ukkepuk aan héél interessante grasjes, graaft halfslachtig een kuil met nummer 3.



En ja, de ouderdom is merkbaar: hij is behóórlijk doof, ziet in het donker duidelijk minder goed, zijn achterbenen zijn alle bespiering bijna kwijt. En hij slaapt graag en veel (maar dat was al zo). Los van de 'reguliere' uitlaatmomenten met de andere honden, neem ik hem af en toe mee voor ons rondje samen: stukje pad, stukje weg, stukje bospad, niet meer dan anderhalve kilometer. Maar hij vindt het geweldig en we doen er zo lang over als hij bepaalt. En soms als we daar lopen, herinner ik me nog de eerste wandelingetjes toen hij kwam - zó bang, zó gespannen, zó in zijn eigen cocon.
Als ik hem dan nu zie, dan zie ik een ontspannen rustige oude heer.
Hij mag blijven zolang hij wil. Maar ik weet ook dat het goed is geweest als hij gaat.

[Mo-yi]

Jaaaaa, senioren, dus Brass mag ook meedoen
Hij is inmiddels 15 jaar en 4 maanden. Voor een grote Galgo-kruising best bejaard. Maar hij doet het nog steeds!
Ruim 13 jaar geleden, na opvang bij @Heleboelie , kwam hij bij ons. Te bang om buiten te plassen&poepen, dus 's nachts alles binnen in de keuken. Bang voor godmagwetenwatnietmeer. Een jaar later kwam speciaal voor hem een Spaans hondenmaatje. Dat gaf hem houvast en plezier en de ontspanning om de geweldige hond te worden die wij in hem zagen.
Toen Finn afgelopen jaar onverwachts dood ging, was hij helemaal van slag. Zó sip, zo moedeloos. Hij was weliswaar al 14, maar dit leek meer vat op hem te hebben dan die leeftijd.
Uiteraard getwijfeld: doen we er goed aan om dan toch de roedel uit te breiden??
En dan ook nog met 3 jonge honden binnen anderhalve maand?
Maar wat ben ik blij dat we dat tóch gedaan hebben: hij fleurde weer op, leek weer 'voorwaarts' te gaan denken, hobbelde opeens weer met een soort van "gezwinde pas" achter het jonge grut aan. Finn was altijd degene die om hem heen bewoog, maar verder was hij altijd erg op zichzelf, geen contactligger met anderen. Nu kruipt hij samen met de Spaanse jongedame op één mat, snuffelt met de jongste ukkepuk aan héél interessante grasjes, graaft halfslachtig een kuil met nummer 3.



En ja, de ouderdom is merkbaar: hij is behóórlijk doof, ziet in het donker duidelijk minder goed, zijn achterbenen zijn alle bespiering bijna kwijt. En hij slaapt graag en veel (maar dat was al zo). Los van de 'reguliere' uitlaatmomenten met de andere honden, neem ik hem af en toe mee voor ons rondje samen: stukje pad, stukje weg, stukje bospad, niet meer dan anderhalve kilometer. Maar hij vindt het geweldig en we doen er zo lang over als hij bepaalt. En soms als we daar lopen, herinner ik me nog de eerste wandelingetjes toen hij kwam - zó bang, zó gespannen, zó in zijn eigen cocon.
Als ik hem dan nu zie, dan zie ik een ontspannen rustige oude heer.
Hij mag blijven zolang hij wil. Maar ik weet ook dat het goed is geweest als hij gaat.

Wat ontzettend mooi en lief verhaal, prachtig koppie ook

[Smoushond]

Heavy heeft ook van die blauwe oogjes. Hoort ook niet alles meer. En op een of andere manier is de rem er af. Ze was altijd een super brave hond die perfect luisterde maar nu trekt ze gewoon haar eigen plan ze loopt je ook zo omver als je niet uitkijkt als ze ineens een andere kant op wil.

De achterpoten zijn zwak en soms glijden ze weg ,bespiering ook weg en ze valt af ondanks dat ze meer eet
Ze is ook wat suffig en af en toe niet meer zo helder
Slaapt veel en diep

Moet nu verplicht binnen met dit natte en koude weer en is het daar duidelijk niet mee eens
Maar vanmiddag rende ze nog met Bertus door de woonkamer

[Babs]

Babs is inmiddels al weer 13 jaar en 8 maanden dus die mag zichzelf ook wel senior noemen.
Ze heeft echt klassieke ouwe lullen dingetjes zoals artrose en spondylose, als ze stilstaat dan zakt d'r rug aardig door en d'r buiklijntje is bij lange na niet meer zo strak als vroeger.
Verder is ze slechthorend en slaapt ze veel meer dan vroeger.
Ze is nog wel te porren voor een lange wandeling gelukkig en wil nog wel eens spelen al houdt dat spelen tegenwoordig niet veel meer in dan d'r kop en rug keihard tegen de bank aan komen schuren waar wij zitten en dan moeten wij d'r kont krabben
Ze is trouwens ook veel brutaler geworden, vroeger kon ik zo een bord eten op de salontafel laten staan en daar zou ze echt 100% nooit aan zitten maar tegenwoordig staat ze gewoon waar ik bij zit de worst van m'n brood af te snaaien als dat zo uitkomt Ze komt me ook regelmatig met een serieuze blik vertellen dat het voor mij tijd is om te vertrekken van de bank omdat zij op m'n plek wil liggen, echt die tevreden kop erbij als ik dan opsta. Ach ouderdom komt met gebreken maar het biedt ook zo z'n privileges denk ik dan maar.
Ik ben al lang blij dat ze zo lang bij ons mag blijven, zeker nadat ze ons vorige week zo liet schrikken met die gvs aanval.

[Desiree]

Wat een leuke verhalen allemaal.

Izzy is inmiddels 10 maar alles behalve senior. Ze is nog steeds hetzelfde als 8 jaar terug al wordt haar mening over alles wel steeds duidelijker en begint ze een waasje op haar ogen te krijgen. Buiten dat is ze niet ouder te noemen.
Droef is 8 en eigenlijk is dat niet oud maar bij hem begin ik het behoorlijk te merken, zo diep slapen dat ik hem echt wakker moet schudden als we 's ochtends uit bed moeten, spelen doet hij ook wat milder en als hij zijn vriend gezien heeft moet hij soms 2 dagen bijkomen. Hij is buiten zijn vriend om minder actief, heeft aan een simpel rondje genoeg, en begint ook echt wel bejaarde streken te krijgen, zoals eten stelen van je bord, waar je bij zit.
Ik ben blij dat we Roderick erbij hebben anders weet ik niet hoe oud hij nu aangedaan had. Roderick houdt hem heel goed bezig, al zit Droef me soms met rollende ogen aan te kijken vragend waarom hij ook alweer een puppy kreeg.

[Johnny Jones]

We hebben Tutu oud gekregen, ons voormalig opvangertje die niet meer bij zijn vrouwtje kon blijven. Zo'n oude man ga je niet nog eens herplaatsen dus hij bleef. Hoe oud hij precies is weet ik niet, hij is vier jaar geleden in Roemenië op straat gevonden. Hij is toen tien jaar oud geschat.
Van een fitte oude heer is hij het laatste jaar veranderd in een demente oude opa. Nooit eerder raakte een oude hond van ons zo van het pad, maar Tutu lijkt desondanks toch ook nog van het leven te genieten. Maar we moeten wel voorzichtig zijn, hij doet echt soms gevaarlijke dingen (overal overheen klimmen, over het openstaande kelderluik willen springen en dan twee meter naar beneden vallen, keihard tegen de schutting aanrennen, aan Happy haar etensbak snuffelen..)

Dit weekend heb ik nog kerstfoto's van hem gemaakt. Zou het zijn laatste kerst worden?


Digger is nu minstens twaalf jaar. Ik merk wel aan zijn conditie dat hij ouder wordt. Hij rent minder hard en veel bij een langere wandeling. En hij lijkt de laatste weken minder vriendelijk naar de andere honden, maar hij blijft het baasje. Verder merk ik nog niet zoveel aan hem.

[Kells]

Leuk draadje. Toevallig had ik deze maand iets ingestuurd voor ons clubblad. Het is een leuk verhaal geworden en lekker kort.

[Mo-yi]

Heavy heeft ook van die blauwe oogjes. Hoort ook niet alles meer. En op een of andere manier is de rem er af. Ze was altijd een super brave hond die perfect luisterde maar nu trekt ze gewoon haar eigen plan ze loopt je ook zo omver als je niet uitkijkt als ze ineens een andere kant op wil.

De achterpoten zijn zwak en soms glijden ze weg ,bespiering ook weg en ze valt af ondanks dat ze meer eet
Ze is ook wat suffig en af en toe niet meer zo helder
Slaapt veel en diep

Moet nu verplicht binnen met dit natte en koude weer en is het daar duidelijk niet mee eens
Maar vanmiddag rende ze nog met Bertus door de woonkamer

ahhh
Ik merk dat ik zelf ook wat minder "streng" ben, ik vind normaal dat anderen buiten geen koekjes enzo hoeven te geven, maar ik ben daar wel makkelijker in, en thuis ook..hier lekker botje, ah een extra koekje etc, verwen maar hoor

[Mo-yi]

Babs is inmiddels al weer 13 jaar en 8 maanden dus die mag zichzelf ook wel senior noemen.
Ze heeft echt klassieke ouwe lullen dingetjes zoals artrose en spondylose, als ze stilstaat dan zakt d'r rug aardig door en d'r buiklijntje is bij lange na niet meer zo strak als vroeger.
Verder is ze slechthorend en slaapt ze veel meer dan vroeger.
Ze is nog wel te porren voor een lange wandeling gelukkig en wil nog wel eens spelen al houdt dat spelen tegenwoordig niet veel meer in dan d'r kop en rug keihard tegen de bank aan komen schuren waar wij zitten en dan moeten wij d'r kont krabben
Ze is trouwens ook veel brutaler geworden, vroeger kon ik zo een bord eten op de salontafel laten staan en daar zou ze echt 100% nooit aan zitten maar tegenwoordig staat ze gewoon waar ik bij zit de worst van m'n brood af te snaaien als dat zo uitkomt Ze komt me ook regelmatig met een serieuze blik vertellen dat het voor mij tijd is om te vertrekken van de bank omdat zij op m'n plek wil liggen, echt die tevreden kop erbij als ik dan opsta. Ach ouderdom komt met gebreken maar het biedt ook zo z'n privileges denk ik dan maar.
Ik ben al lang blij dat ze zo lang bij ons mag blijven, zeker nadat ze ons vorige week zo liet schrikken met die gvs aanval.

Oh ja dat spelen. Wij hadden een ochtendritueel, na het wandelen is het eten en na het eten ging ze al haar knuffels checken. 1 voor 1 kwam ze die dan trots brengen en op mn schoot gooien, moest ik er even in knijpen, laten piepen, dan "jaaaaa hij doet t!"en omhoog gooien, zij vangen, en dan het volgende speeltje etc etc. Nu legt ze dr Fant soms voor me op tafel, kwispeld ze, kijkt hoopvol en trots, ik laat m piepen, gooi m omhoog, zij kijkt waar die neerkomt en gaat ernaast liggen..zo..kan wel weer tukken hoor

[Mo-yi]

Wat een leuke verhalen allemaal.

Izzy is inmiddels 10 maar alles behalve senior. Ze is nog steeds hetzelfde als 8 jaar terug al wordt haar mening over alles wel steeds duidelijker en begint ze een waasje op haar ogen te krijgen. Buiten dat is ze niet ouder te noemen.
Droef is 8 en eigenlijk is dat niet oud maar bij hem begin ik het behoorlijk te merken, zo diep slapen dat ik hem echt wakker moet schudden als we 's ochtends uit bed moeten, spelen doet hij ook wat milder en als hij zijn vriend gezien heeft moet hij soms 2 dagen bijkomen. Hij is buiten zijn vriend om minder actief, heeft aan een simpel rondje genoeg, en begint ook echt wel bejaarde streken te krijgen, zoals eten stelen van je bord, waar je bij zit.
Ik ben blij dat we Roderick erbij hebben anders weet ik niet hoe oud hij nu aangedaan had. Roderick houdt hem heel goed bezig, al zit Droef me soms met rollende ogen aan te kijken vragend waarom hij ook alweer een puppy kreeg.

[Mo-yi]

We hebben Tutu oud gekregen, ons voormalig opvangertje die niet meer bij zijn vrouwtje kon blijven. Zo'n oude man ga je niet nog eens herplaatsen dus hij bleef. Hoe oud hij precies is weet ik niet, hij is vier jaar geleden in Roemenië op straat gevonden. Hij is toen tien jaar oud geschat.
Van een fitte oude heer is hij het laatste jaar veranderd in een demente oude opa. Nooit eerder raakte een oude hond van ons zo van het pad, maar Tutu lijkt desondanks toch ook nog van het leven te genieten. Maar we moeten wel voorzichtig zijn, hij doet echt soms gevaarlijke dingen (overal overheen klimmen, over het openstaande kelderluik willen springen en dan twee meter naar beneden vallen, keihard tegen de schutting aanrennen, aan Happy haar etensbak snuffelen..)

Dit weekend heb ik nog kerstfoto's van hem gemaakt. Zou het zijn laatste kerst worden?


Digger is nu minstens twaalf jaar. Ik merk wel aan zijn conditie dat hij ouder wordt. Hij rent minder hard en veel bij een langere wandeling. En hij lijkt de laatste weken minder vriendelijk naar de andere honden, maar hij blijft het baasje. Verder merk ik nog niet zoveel aan hem.

ahhh mooie foto

[Mo-yi]

Leuk draadje. Toevallig had ik deze maand iets ingestuurd voor ons clubblad. Het is een leuk verhaal geworden en lekker kort.

wauw, 14 jaar