Een Hondenleven

En dan minstens vijftig jaar oud.

Ik trap af met twee Hongaarse Puli’s die gefotografeerd zijn in 1934

Old Hemp. De stamvader van de Border Collie.

Deerhound ‘Talisman’ gefotografeerd in 1910



En zeven kampioenen uit de Ruritania kennel, 1923

Dit zou uit de jaren '30 zijn:


idem:

Geen foto, maar blijkbaar de eerste die als stamvader voor het ras Duitse Herder werd aangemerkt was deze hond rond 1889.





En een teef Lene

Ca. 1960 Romney of Rokeby, een voorouder die Mila en Fayah (en ook mijn eerste collie Lara) gezamenlijk hebben




En ca. 1910, Magnet

Schapendoes









Mijn schapendoes kruising Danu lijkt soms meer op de oorspronkelijke schapendoes dan wat je van sommige fokkers tegenkomt

1902


Groepje Seagift Whippets uit een kennel die zich vlak na WO2 vestigde

Tweede Wereldoorlog waar ze gebruikt werden als koerier. Arlequin kwam toen dus ook al voor.


1902


1914


1915


1922


Jaren 30


Jaren 40


Vind de bouw van de huidige Beaucerons wel een stuk mooier dan de oude types.

Pyreneese berghond uit Belle et Sébastien 1965:


En een foto van een Pyr uit 1904:

Eduard Korthals met zijn Griffons ergens rond 1890

Ik vind deze wel mooi omdat het laat zien dat whippets niet altijd van die gewelfde ruggen hadden.
En ouder niet altijd mooier is.

Een foto uit 1890. Koningin Emma en Wilhelmina met Swell.

Uit de Bylandt van 1904.

Tegenwoordig krijgen ze vaak van die lelijke koppen die je bij rottweilers ook wel ziet. Brachy creep.

Waarom zou een hond zo'n enorm dolfijnenvoorhoofd moeten hebben? Wat is dat voor gelul?
Ik vind de bovenste al veel te typisch. Vorm zonder functie.

Lichter gebouwd (understatement van het jaar)

Uit 1912.

Eentje uit 1904.

Aan het werk op vissersboten

En na een hoop rasverbetering heeft dat geleid tot dit

1898 Ras nog in ontwikkeling

1907

1911

1932

1956

Cairntjes uit 1913. Ik heb veel hondjes in de salon die er nog best op lijken.

onderzoekers nemen aan dat ca. 2000 a 3000 jaar geleden grote volksverhuizingen hebben plaatsgevonden, waarbij volkeren uit Oost-Azië via de Bering Straat, Noord-Amerika binnentrokken. Bij hun tochten werden zij vergezeld door honden, die zij voor hun vrachtsleden spanden en ook voor de jacht gebruikten. Tot de volkeren die Noord-Amerika en Alaska binnentrokken behoorden de voorvaderen van de Inuit-stam de Mahlemuts, die zich vestigden van Point Barrow tot de Kotzebue Sound. Eeuwenlang leefde men hier zonder inmenging van buitenaf. Mensen en honden hebben zich aangepast aan en voortbestaan onder de moeilijkste omstandigheden in een ruig en ruw land, dat minstens negen maanden per jaar door sneeuw en ijs bedekt was.

Hier ontwikkelde zich de Alaskan Malamute, de oudste inheemse, oorspronkelijke Amerikaanse hond. Niet gefokt op schoonheid volgens een bepaalde standaard, maar geschikt om zware sleden te trekken, in staat als jachthond te fungeren en met het weerstandsvermogen toegerust om de barre klimatologische omstandigheden te kunnen overleven.

De eerste belangrijke fokker was Arthur Walden van de Chinook Kennel, de latere Kotzebue Kennel, gevestigd in New England. Deze kennel werd in 1928 in zijn geheel overgenomen en voortgezet door mr. & mrs. Milton Seeley. Nog heden worden Malamutes onder de kennelnaam Kotzebue gefokt. Mrs. Seeley (Eve) heeft zich tot het uiterste ingespannen voor de raszuivere Malamute en dankzij haar inspanning en een door haar opgestelde standaard, werd in 1935 het ras erkend door de American Kennel Club, en opgenomen in een stamboomboek.