Een Hondenleven

Pa en ma waren gisteren op bezoek. Hein natuurlijk mee.
Hij is wel de auto uit geweest maar toen bleef hij in de keuken maar staan van ...

Als hij slaapt wat bijna de hele dag is en je moet hem wakker maken duurt het een halve minuut voor hij aanspreekbaar is.
Hij is gewoon op.

Hij hoeft heus niet meteen dood maar als we de herfst halen is het veel.
We hebben het er over gehad en zijn het er over eens dat het wachten op nog duidelijkere signalen niet is wat we zoeken.
Ik geef het 6 weken.

Hij is zo moe.

Hein is toch al veertien? Of is ie ouder?

Nee jonger. 13 geloof ik.
Ik weet het niet. Maar hij is niet 5 ofzo.

Blauwe oogjes. Voorzichtige pasjes.
Heus wel blij, hoor. Hij is altijd blij als hij bij het vrouwtje is en hij kan nog zelf op de bank springen om naast het vrouwtje te gaan zitten en belangwekkend om zich heen te kijken.
Maar minuten later is hij bewusteloos onder een dekentje.

Och wat moeilijk voor je ouders. Je moeder vooral begrijp ik.

Het is vooral moeilijk dan om het moment te bepalen van.. het komt er aan, maar ja die goede momenten nog, hij doet dit nog of dat nog en eigenlijk maakt het op een gegeven moment niet meer zoveel uit het is alleen het helpen van dat laatste stukje. Ik wens dan altijd dat ze gewoon een keer dood liggen, maar dat gebeurt eigenlijk nooit..

Ach wat sneu. Nu kun je er helaas geen pijl op trekken. Bas heeft ook zo'n periode gehad inclusief dat ik het gevoel had dat ze totaal dement was en eigenlijk op. Paar maanden geleden. Ze heeft een tweetal weken 4 soorten pillen gekregen. Iets tegen dementie. Een pijnstiller en iets om de nieren te ontlasten. Kostte geen drol en was om te kijken of er nog iets gedaan kon worden zonder ingrijpende maatregelen. Sindsdien is het over en is ze hartstikke vrolijk en actief alweer de laatste twee of drie maanden. Trekt sprintjes door het huis. Eet weer prima. Is niet meer aan het ijsberen en is best heel wakker voor een hondje van minstens 15. Haar paspoort zegt 2010 geboren maar ze werd bij haar eerste tandsanering al veel ouder ingeschat door de dierenarts. Dus ik hoop voor je moeder dat Hein dit ook kan. Even opleven voor een paar maanden of misschien wel langer? Bas heeft ook haar hartepisodes nog zelden. Hoe dat kan is mij een raadsel maar ze is zeker twee jaar jonger gereset de afgelopen maanden. Natuurlijk is ze oud en plast ze regelmatig op een puppypad. Natuurlijk gaan we niet meer naar het bos met haar. Maar ze was echt op een paar maanden geleden en dat is ze nu absoluut niet meer. Misschien toch eens naar de dierenarts? Bas heeft net sprintjes getrokken door het huis. Soort dolle 5 minuten. Ik snap er niks van.

Altijd moeilijk om te zien , aan de andere kant is hem wel een fijn en voltooid leven gegund geweest maar het afscheid komt altijd te vroeg.

Altijd moeilijk om te zien. Dat diepe slapen herken ik wel dan ga je elke keer even checken of ze nog wel ademhalen
Toch hoop ik dat hij nog een tijdje meegaat

Wat naar. Ik herken het aanzien van langzaam wat meer achteruit gaan, en dat je weet dat het er aan gaat komen maar wanneer dan. Mo had ook van die hele trage dagen en daarnaast weer hele goede dagen. Uiteindelijk werd het me wel duidelijk maar toch, het blijft rot en je blijft zelf ook wel twijfelen denk ik.

Wat sneu voor je moeder dat haar Heintje zo oud wordt.

Ach Heintje. 13 jaar is niet hoogbejaard voor een terriër maar wel al een respectabele leeftijd. Zou mooi zijn als de tips van Marc nog wat zouden helpen... al kan ik me voorstellen dat jullie ook niet eindeloos willen kwakkelen en proberen.

Ach, het brave oudje. Hopelijk kan hij nog even mee.

Ach t oude mannetje ♡ . Hopelijk gaat ie nog even mee , lekker onder dekentje bij je moeder.
Wat een goede keuze is dat geweest he om hem daar te zetten. Voor haar en voor hem

Lothian schreef: 07 jun 2025, 10:14 Ach Heintje. 13 jaar is niet hoogbejaard voor een terriër maar wel al een respectabele leeftijd. Zou mooi zijn als de tips van Marc nog wat zouden helpen... al kan ik me voorstellen dat jullie ook niet eindeloos willen kwakkelen en proberen.

Wij hebben alleen een bloedbeeld laten bepalen en twee weken pillen gegeven. Dus dat valt echt reuze mee. Haar nieren bleken vrij slecht en na die tijdelijke ondersteuning ging het tot nu toe super goed. Dus voor haar en ons zeker geen eindeloos kwakkelen al snap ik dat je dat ook niet bedoelt. Bas is echt prima nu. Al best een tijdje. Denk zeker 2 maanden of meer. En dat is erg fijn. Want dat gun ik haar al weet ik dat het elke dag afgelopen kan zijn.

Nee ik bedoel zeker niet dat jij met Bas hebt lopen kwakkelen hoor, heb jou veel hoger zitten dan dat

meer zo van dat als je diverse dingen probeert die niks doen je misschien niet maandenlang door wil blijven puzzelen met een hond van 13.

Lothian schreef: 07 jun 2025, 11:12 Nee ik bedoel zeker niet dat jij met Bas hebt lopen kwakkelen hoor, heb jou veel hoger zitten dan dat meer zo van dat als je diverse dingen probeert die niks doen je misschien niet maandenlang door wil blijven puzzelen met een hond van 13.

Eens. Soms is het ook gewoon kanker die je niet kan vinden. En dan is doorsukkelen vaak heel triest. Bij Bas weten we dat het haar nieren en domweg haar enorm hoge leeftijd is. Plus haar slechte hart. En misschien nog veel meer. Maar zolang we haar zo kunnen helpen dat ze zelf nog plezier in het leven heeft laten we haar. Ze mag rustig nog veel ouder worden.

Bas en Hein konden trouwens altijd heel erg goed met elkaar opschieten. Weet je nog Martijn? Totale balans. Geen onrust. Gewoon volledige wederzijdse acceptatie. Geen gespeel want dat wil Bas niet. Gewoon prima te combineren. Nu zijn ze allebei stokoud

Ook al weet je dat het goed is als je besluit dat het klaar is, het blijft een lastige beslissing.
Veel sterkte de komende tijd.

*Esther schreef: 07 jun 2025, 09:33
Hein is een terriër....opgeven is geen optie. Zet um op Hein!

Dat is juist een enorme valkuil bij dit type honden. Het is meestal al veel erger dan ze laten zien.

S.V. schreef: 07 jun 2025, 04:09 Het is vooral moeilijk dan om het moment te bepalen van.. het komt er aan, maar ja die goede momenten nog, hij doet dit nog of dat nog en eigenlijk maakt het op een gegeven moment niet meer zoveel uit het is alleen het helpen van dat laatste stukje. Ik wens dan altijd dat ze gewoon een keer dood liggen, maar dat gebeurt eigenlijk nooit..

Na een jaar of 4 opkrabbelen na een wel erg plotseling en ontijdig overlijden (zwager) is er nu een gezonde onwil om zich dingen te laten overkomen door mijn moeder.
Hein is niet zielig of ouder dan hij wil zijn en de wens is om dat zo te houden.

We hebben het over gehad wanneer het goed uitkomt zodat de jongeren op een goede manier afscheid kunnen nemen.
We zijn nu eenmaal een hondenfamilie. We hebben ze allemaal en ze betekenen alles.

Voor Hein rest er alleen nog een bloedhete zomer en zich nog ouder voelen.
Blind worden. Meer last van zijn nieren krijgen. Meer pijn in zijn voeten.
En als je dan van je hond houdt en na je beide ouders en 7 broers en zussen en 35 vrienden te verliezen gewoon niet zo bang bent om je hondje te laten gaan. Dan is het soms gewoon tijd.

Hein heeft een ontzettend leuk leven gehad.
Hij heeft vreselijk veel gezwommen. Hij heeft voorop in de mand van de fiets gezeten. Hij is mee naar het werk geweest en heeft andere honden intiem gekend.
Hij heeft zich begrepen gevoeld en onzinnig veel toastjes gegeten.

En ja hij trekt soms nog een sprintje. Vooral als het naar binnen is.
Moeten we wachten tot hij dat ook niet meer doet?

EchoMira schreef: 07 jun 2025, 21:45 En ja hij trekt soms nog een sprintje. Vooral als het naar binnen is.
Moeten we wachten tot hij dat ook niet meer doet?

Nee. Ik zou dat niet doen.

Marc schreef: 07 jun 2025, 07:29 Hoe dat kan is mij een raadsel

Mij is het een raadsel waarom hij niet op librela reageert.
Daar zijn de ervaringen toch wel positief mee maar voor hem doet het niets.
Hij is in het afgelopen jaar 7 keer naar de dierenarts geweest.
Bloedbeeld, prikken en adviseren. Mijn ouders vinden dat zelf vooral fijn omdat ze het goed willen doen en de dokter daar dan een stempeltje voor heeft.

Ik voel er veel bij maar ik vind er weinig van. Die hond is allang binnen.

Hij was bij zijn pupkopers thuis en die vonden hem heel stom.
Dus er was op het forum een oproepje of hij opgehaald kon worden en daar had ik toen wel tijd voor. Was vlakbij.
Hei liep vooruit trekkend aan de riem naar de auto. Wilde zelf ook heel graag weg.
Sindsdien is het gewoon een heel grappig, brutaal en lief minikeizertje.

Hij moest ontzettend veel leren en leren vond hij ook niet makkelijk maar het lukte allemaal toch en van een ronduit ingewikkelde pup werd hij toch een ontzettend lief en handig hondje.
En daar heeft hij en heel veel mensen een decennium van genoten. Sorry als ik daar geen negatieve gevoelens bij heb.

Hein wordt bij Eva begraven. Bij mij achterin de tuin.

EchoMira schreef: 07 jun 2025, 22:10
Marc schreef: 07 jun 2025, 07:29 Hoe dat kan is mij een raadsel
Mij is het een raadsel waarom hij niet op librela reageert.
Daar zijn de ervaringen toch wel positief mee maar voor hem doet het niets.
Hij is in het afgelopen jaar 7 keer naar de dierenarts geweest.
Bloedbeeld, prikken en adviseren. Mijn ouders vinden dat zelf vooral fijn omdat ze het goed willen doen en de dokter daar dan een stempeltje voor heeft.

Ik voel er veel bij maar ik vind er weinig van. Die hond is allang binnen.

Hij was bij zijn pupkopers thuis en die vonden hem heel stom.
Dus er was op het forum een oproepje of hij opgehaald kon worden en daar had ik toen wel tijd voor. Was vlakbij.
Hei liep vooruit trekkend aan de riem naar de auto. Wilde zelf ook heel graag weg.
Sindsdien is het gewoon een heel grappig, brutaal en lief minikeizertje.

Hij moest ontzettend veel leren en leren vond hij ook niet makkelijk maar het lukte allemaal toch en van een ronduit ingewikkelde pup werd hij toch een ontzettend lief en handig hondje.
En daar heeft hij en heel veel mensen een decennium van genoten. Sorry als ik daar geen negatieve gevoelens bij heb.

Hein wordt bij Eva begraven. Bij mij achterin de tuin.

Wat vervelend. Ik denk altijd dat castratie honden eerder op maakt. Reuen dan. Geen idee hoe en waarom maar ik zie dat om me heen. Waarom zeg je sorry als ik daar geen negatieve gevoelens bij heb? Wie heeft die wel dan? Lijkt me aan niemand anders dan jou en je ouders en als Bas duidelijk was dan koos ik ook voor een vredig einde. Maar die is taaier dan een stuk rubber. En ergens vind ik dat mooi en help ik haar nog even te blijven. Ze is niet uitgebrand nog. Zodra dat wel zo is en dat zie jij nu denk ik in Hein dan laat ik haar ook gaan. Laatst was ik bijna zover en nu is ze alweer een hele tijd erg vrolijk en actief. Prima. Dan mag ze nog even door.

Sterkte en zeker voor je moeder zal dat best een tik zijn. Mocht het zover komen dan zal wens ik ook je ouders sterkte.

Noor schreef: 07 jun 2025, 22:58 De pupkopers waren niet helemaal eerlijk geweest, de vrouw in het gezin bleek later nogal in een overspannen, depressie te zitten, dat wist ik uiteraard niet. De pup was bedoeld om haar juist meer naar buiten te krijgen, dit werkte averechts. Hein laten castreren ( in de hoop dat hij makkelijker werd) ik, als fokker wist hier niks van, ik hoorde het pas toen het al te laat was en hij stel op sprong weg moest. Ik heb toen een oproep gedaan , of iemand kon helpen, omdat bij mij thuis ( ik had toen 2 reuen en 5 teven) het erg druk was. Martijn reageerde. Daar ben ik nog steeds enorm dankbaar voor .
Hij heeft hier een super puppentijd en socialisatie gehad, het was geen probleem hondje/pup .

Totaal onbegrepen en verkeerd behandeld door zijn eerste gezin.

Voor mij is hein altijd bijzonder, hij werd uren onverwachts na de rest geboren, en hij was blauw en slap. Ik dacht.. ik probeer het. Cold water shock, beademing... en ineens haalde hij adem. Hij was altijd ( qua uiterlijk) wat anders dan zijn nestgenootjes. Maar super gezond en slim.

Ik heb en vind, het nog altijd erg naar dat juist hij bij zulke pupkopers moest komen. Ik denk dat andere fokkers wel kunnen beamen, dat mensen zich erg anders voor kunnen doen.

Hij was hier 8 a 9 weken een super makkelijke, ongecompliceerde pup.

Het onbegrepen zijn en castratie in de maanden erna, zal hem wat van het padje gebracht hebben.

Jullie weten wanneer het tijd is. Ik ben jullie altijd dankbaar.

Ik snap prima hoe dat kan gebeuren. Dat je dat helemaal niet mee krijgt in de gesprekken met de pupkopers. Als mensen een beetje slim zijn en een doel hebben kunnen ze iedereen belazeren met mooie praatjes. Dus daar hoef je je echt niet rot over te voelen.

Ach die Hein, wat is hij toch fijn terecht gekomen uiteindelijk.
Ik heb altijd genoten van de verhalen. En ja, als de tijd daar is, is dat gewoon kut. Maar bijna 14 is een mooie leeftijd om te gaan afsluiten toch?
Sterkte voor jullie allemaal in de komende tijd

Een Hondenleven

Het gaat niet goed met Heintje

Het gaat niet goed met Heintje

Re: Het gaat niet goed met Heintje

Re: Het gaat niet goed met Heintje

Re: Het gaat niet goed met Heintje

Re: Het gaat niet goed met Heintje

Re: Het gaat niet goed met Heintje

Re: Het gaat niet goed met Heintje

Re: Het gaat niet goed met Heintje

Re: Het gaat niet goed met Heintje

Re: Het gaat niet goed met Heintje

Re: Het gaat niet goed met Heintje

Re: Het gaat niet goed met Heintje

Re: Het gaat niet goed met Heintje

Re: Het gaat niet goed met Heintje

Re: Het gaat niet goed met Heintje

Re: Het gaat niet goed met Heintje

Re: Het gaat niet goed met Heintje

Re: Het gaat niet goed met Heintje

Re: Het gaat niet goed met Heintje

Re: Het gaat niet goed met Heintje

Re: Het gaat niet goed met Heintje

Re: Het gaat niet goed met Heintje

Re: Het gaat niet goed met Heintje

Re: Het gaat niet goed met Heintje

Re: Het gaat niet goed met Heintje