Een Hondenleven

Hoe was jouw jaar ?
Omschrijven mag maar hoeft niet.

een 3
Het verlies van Mo-yi en het gemis maakt dit een kut jaar want het overschaduwt alles nog.
Mn paard is gezond en geniet ik elke dag van, en mn kat die naast me ligt te tukken, en het hervinden van mn tekenen en dat weer opgepakt dat zijn wel positieve dingen.

Het afgelopen jaar een 7.
De zomervakantie was lekker lang maar doordat ik in het begin lelijk gevallen ben veel pijn gehad. Verder zijn er in het afgelopen jaar ons weer vrienden/broers ontvallen.
Met het overlijden van mijn broer ben ik nog steeds niet "klaar" De enge operatie van mijn schoonzus. (Leven met een stoma is haar meegevallen.) En kortgeleden het overlijdensbericht van mijn zwager.
Wat alles weer tot een 7 brengt is mijn vliegreis naar Griekenland. Wat een belevenis. Steeds weer voel ik me zoooo gelukkig dat ik het gedaan heb.

10. Iedereen gezond, nieuwe horizonten en een leuk nieuw hondje erbij.
Ik heb echt niks te zeiken.

Een dikke 8 krijgt dit jaar van mij.
Dit jaar een zeer goede vriend verloren en vorige maand een bevriende buurman.
Verder gaat het goed qua gezondheid, de CVA van vorig jaar is voor 75-80% bijgetrokken gelukkig.
En met onze Farah gaat gelukkig alles goed.

Een dikke acht. De twee minpunten zijn mn neuropathische poten, die beperken me behoorlijk. Voor de rest zo goed als niets te klagen (ik hou maar eens op over mn schoonmoeder)

Dikke 8 was een rustig jaar, en een beetje rust in je hoofd is goed.

Een 10. We zijn gezond, we kochten een camperbus en zijn weer eens naar Zweden op vakantie geweest.

Een 5, omdat ik in het voorjaar afscheid moest nemen van mijn kat Bono en in het najaar van Mila.
Dat heeft het jaar behoorlijk overschaduwd, verder was het best oké.

Een 8+ ondanks ik mijn man verloor, mijn maatje, mijn sterke reus onverwacht aan een zeer pijnlijke botkanker waarbij er dingen gebeurd zijn die nooit hadden mogen gebeuren.
Is het me toch gelukt veder te gaan ondank het gemis geregel en weet ik het allemaal, heb ik toch ook genoten van kinderen kleinkinderen en kleinkind op komst
En natuurlijk het liefste hondje dat op mijn pad kwam waar ik vanaf dag 1 al een hele goede klik heb Mag ik me van geluk prijzen dat ik sterker ben dan ik dacht al regent het soms harder dan ik hebben kan
Al heb ik me ook vaak kloter gevoeld dan ooit ik denk dat het van klote alleen maar beter kan

Een 8.
Bijna iedereen gezond van lijf en leden. Gestart met een fijne baan waardoor ik meer thuis kan werken.
En daardoor kwam Kodi ons roedel versterken.
Maar ook wel zorgen om enkele mensen om ons heen.
Al met al een prima jaar wel

Ik wil zeggen een 1, want het gemis van Toos is nog erg aanwezig.
Maar we hebben dit jaar nog wat mooie reizen met haar kunnen maken dus ik schaal het op naar een 5.
Gedoe met man z’n gezondheid ook, maar ook die knapt weer op.

Een ruime 9.
Zou ook een 10 kunnen zijn, maar daarvoor nog even de postcode - en staatsloterij uitslag afwachten.

Een 8 denk ik wel. Lijf is kut maar ach. Ik kan toch niet onder @twinkeltje gaan zitten, respect zeg na verlies van je man zo terug veren...

Het was een normaal jaar geen gekke dingen. Weekendjes @dre weer te weinig we hebben niet eens gekampeerd! Maar het toppunt was toch wel die meesterlijke vijver bij @Suzanne .....met die hysterische Danny en @EchoMira Ik geloof niet dat ik ooit zo heb gelachen. Of dood gegaan ben. Of ooit zoiets moois heb gemaakt ♡

Heerlijke vakantie Frankrijk. Weekje zee. Kodi die oud wordt maar gelukkig oke is . Ik geloof niet dat ik iets te klagen heb verder.

Hewi schreef: 27 dec 2025, 15:18 Maar het toppunt was toch wel die meesterlijke vijver bij @Suzanne .....met die hysterische Danny en @EchoMira Ik geloof niet dat ik ooit zo heb gelachen. Of dood gegaan ben. Of ooit zoiets moois heb gemaakt ♡

Ja dat was fantastisch leuk.

Het verlies van Lou valt loodzwaar. Veel zwaarder dan ik in eerste instantie had verwacht, want rationeel was het de enige juiste keuze. Maar jezus wat mis ik die joekerende, eigenzinnige Oude Taart.

Maar, een man die weer zo goed als terug is na een zware burn-out en depressie, een eigen bedrijf dat wel redelijk begint te lopen met webshop èn eigen trainingsruimte en een Snucky die altijd vrolijk en enthousiast is. Dus we maken er toch een 4 van.

EchoMira schreef: 27 dec 2025, 15:36

Hewi schreef: 27 dec 2025, 15:18 Maar het toppunt was toch wel die meesterlijke vijver bij @Suzanne .....met die hysterische Danny en @EchoMira Ik geloof niet dat ik ooit zo heb gelachen. Of dood gegaan ben. Of ooit zoiets moois heb gemaakt ♡

Ja dat was fantastisch leuk.

Gruwelijk briljant " houdt je bek "

Een 6.
Runar verliezen (wat ok is, want zijn leven & dood zijn mooi geweest), maar leuk is het niet. Broer met MS gediagnosticeerd, pa met kanker (waar ik van beide verder persoonlijk geen last van heb uiteraard, zelf gezond), maar ik zelf kan ook gewoon gelukkiger zijn dan dat ik nu ben.
Dus een geslaagd jaar, maar er zijn al betere geweest. Maar vele slechter kan ook.

Een 8 want ik ben gezond, de honden zijn gezond en ik bof met mijn lieve vrienden.

Een 6 voor mij. Begin februari een enorme schok toen mijn vriend ontslagen werd na 20 jaar trouwe dienst en ineens allerlei (financiële) zorgen met de nodige druk op onze relatie. Gelukkig vond hij snel een nieuwe baan maar wel een hele zware door de gemiddeld 100 overuren die hij per maand maakt naast het fulltime dienstverband.
Veel stress om wel of niet naar de rechter om ontslag aan te vechten, uiteindelijk geschikt met vaststellingsovereenkomst. Daarnaast veel ellende en onnodige kosten ivm verzoek tot verlaging van de alimentatie aan zijn ex en kinderen ivm halvering van zijn salaris.
Milo in moeten laten slapen in april.
Vriend een lang traject voor de boeg voor de behandeling van (met name werkgerelateerde) ptss.

Maar we hebben elkaar nog en hebben geleerd wie onze échte vrienden zijn dus vandaar toch een voldoende.

Kelperuaantjes schreef: 28 dec 2025, 07:15 Een 6 voor mij. Begin februari een enorme schok toen mijn vriend ontslagen werd na 20 jaar trouwe dienst en ineens allerlei (financiële) zorgen met de nodige druk op onze relatie. Gelukkig vond hij snel een nieuwe baan maar wel een hele zware door de gemiddeld 100 overuren die hij per maand maakt naast het fulltime dienstverband.
Veel stress om wel of niet naar de rechter om ontslag aan te vechten, uiteindelijk geschikt met vaststellingsovereenkomst. Daarnaast veel ellende en onnodige kosten ivm verzoek tot verlaging van de alimentatie aan zijn ex en kinderen ivm halvering van zijn salaris.
Milo in moeten laten slapen in april.
Vriend een lang traject voor de boeg voor de behandeling van (met name werkgerelateerde) ptss.

Maar we hebben elkaar nog en hebben geleerd wie onze échte vrienden zijn dus vandaar toch een voldoende.

Jeetje dat is wel veel wat hij (jullie) voor zijn kiezen heeft gekregen. Hopelijk heeft hij baat bij de behandeling.

6,5-7 denk ik.
Normaal een 8

Zelf medisch een behoorlijke klapper gemaakt.
Ben er aardig bovenop gekrabbeld maar nog steeds niet de oude, neurologisch nog wat klachten waarvan het afwachten is of het verder verbeterd of zo blijft.
Heb nu neuropathie wat gelukkig met wat extra supplementen en compressiekniekousen redelijk in toom blijft maar de dagen dat het alsnog toeslaat zijn niet fijn.
Sneller overprikkeld en overbelast ook, maar ik begin er steeds meer mijn draai in te vinden.
De diabetes blijft een uitdaging, maar ook daar begin ik steeds meer wegwijs in te worden inmiddels.
Afhankelijk zijn van wat meer zorg nu, enerzijds best wel kut want dat betekent meer mentale belasting, anderzijds is het fijn dat ze er zijn.

Mahdutje die kanker blijkt te hebben.
Gelukkig de meest gunstige vorm, een zeer langzaam groeiende en zelden uitzaaiende vorm waar hij met mss af en toe een bult weghalen probleemloos oud kan worden.
Het gaf me zeker in het begin wel wat extra zorgen, maar inmiddels zijn we gewoon lekker aan het genieten van de normale dagelijkse beslommeringen en is hij gewoon zijn fokking eigenwijze zelfje.

Dívka gaat ontzettend goed, die vond mijn medische terugval ff heel moeilijk maar kon zich optrekken aan mijn moeder en haar Fonzy waardoor ze er gladjes doorheen gerold is
Ben echt ontzettend trots op haar, mijn kleine dappere DiDi.

Dus ja, ondanks dat het een pittig jaar was toch nog een voldoende.

Ik durf nog niet een 10 te geven want we hebben nog een paar dagen. Maar doe dan maar een dikke 9.

Soms voel ik ineens angst dat er toch wel iets heel ergs moet gaan gebeuren, want mijn leven is al jaren rozengeur en maneschijn. Uiteraard weet ik als emotionele perfectionist altijd wel ergens weer een dalletje te creëren waar ik mezelf compleet voorbij loop en instort maar dat is snel weer gefixt. Mede dankzij een geweldige omgeving aan mensen.

Waar ik heel trots op ben is het hardlopen. Ik heb echt mezelf overtroffen dit jaar. Ik heb zulke uitdagende trails gelopen en mentale strijd met mezelf overwonnen. Ik kan veel meer dan ik denk.
Samen met mijn Meeko heb ik ook weer prachtige routes gelopen en leuke, nieuwe vrienden gemaakt.
Met een trainer ben ik nu ook met krachtsport bezig en ik ben fitter en sterker dan ooit. Dat voelt zo goed.

Mijn kinderen zijn ook gezond en worden alsmaar groter. Dat gaat vooral vanzelf. Ze groeien uit tot flexibele kinderen met zelfvertrouwen en dat maakt me trots. Als moeder heb ik nog een hoop te leren, ze dagen me uit, maar dat schijnt erbij te horen.

Al 11 jaar een gelukkige relatie, in ons heerlijke droomhuis, financieel alles voor elkaar, Manu gaat nog steeds als de brandweer, gezonde en leuke familie en ik ben rustig aan op zoek naar een leuke baan.
En, waar ik toch behoorlijk moeite had met het vertrouwen van nieuwe vriendschappen, ben ik daar afgelopen jaar in gegroeid. Ik heb hard mijn best gedaan me meer open te stellen en dat heeft geresulteerd in nu best wel veel ontzettend leuke mensen als vrienden erbij. Ik lijk wel een beetje normaal

Als ik nou ook eens liever voor mezelf word, kan het geluk helemaal niet meer op. Ik mag echt niet klagen, ik ben een bevoorrecht mens.

Rennendehond schreef: 28 dec 2025, 14:32 Soms voel ik ineens angst dat er toch wel iets heel ergs moet gaan gebeuren, want mijn leven is al jaren rozengeur en maneschijn. Uiteraard weet ik als emotionele perfectionist altijd wel ergens weer een dalletje te creëren waar ik mezelf compleet voorbij loop en instort maar dat is snel weer gefixt. Mede dankzij een geweldige omgeving aan mensen.

Herkenbaar, maar ik heb geleerd dat het erger is in die angst te leven dan het leven te leven, die dingen gebeuren toch ook zonder die angst er voor

Ik denk dat ik dit jaar zoals het tot nu toe is een acht geef. Mijn gezondheid is niet super maar dat is het al heel lang niet en gaat het ook niet meer worden; ik ben echter dit jaar redelijk stabiel gebleven en er lijkt zelfs enige verbetering te zijn in een aandoening. Dat geeft alsnog nul garantie voor de toekomst maar op dit moment ben ik er heel erg blij mee en probeer te genieten van de dingen die ik daardoor nog kan doen.

Verder dit jaar geen (bijna-)sterfgevallen of levensbedreigende ziekte in mijn naaste familie. Dat was de laatste jaren wel anders dus wederom iets om dankbaar voor te zijn.

Cody is inmiddels bijna senior te noemen maar stuitert nog vrolijk door het leven. Ik geniet elke dag van hem en zijn aanstekelijke enthousiasme. Samen maken we heerlijke wandelingen maar halen ook plezier uit gewoon samen op de bank hangen. Het mantrailen is nog steeds onze grote gezamenlijke passie waar we beide enorm veel lol in hebben en nog steeds van leren. Cody heeft ook dit jaar weer geweldige dingen laten zien tijdens onze trainingen, dingen waarvan ik vol bewondering ben dat hij het weet te flikken. In deze sport hebben we dit najaar een poging gewaagd tot het behalen van ons eerste level, wat die kleine apekop op knappe wijze voor elkaar heeft gebokst. Ik hoop in het komende jaar nog heel veel van dit soort mooie momenten met Cody te mogen beleven. Die mafkees moet minstens honderd worden