Tijdens een funtraining met Liora kwam de trainster ineens met een verhaal. Ze had een rare mail gekregen van een vrouw over haar hondje die pups had gekregen en hulp nodig had, ze was doorverwezen door de dierenarts naar de hondenschool. Het mailtje was erg vaag geformuleerd en zorgde voor veel vraagtekens. Omdat ik natuurlijk het nestje met Eevee heb gehad en nog spullen voor een nestje in huis, bood ik aan wel te willen helpen. Puppyren en weegschaal uitlenen, wat tips geven hier en daar. Ik grapte nog dat als het echt nodig was ze ook wel bij mij in opvang mochten komen
Het lukte de trainster om die vrouw telefonisch te spreken en de vrouw wilde mijn hulp wel. Wat bleek, een vrouw van 70 jaar wonend in een kleine woning in een seniorenhofje, scootmobiel voor de deur. Ze had een hondje van een paar jaar oud op puppyplaats gevonden die beschreven werd als heel makkelijk dus die wilde ze wel. Ze had alleen niet meteen vervoer om kennis te maken en meteen op te halen, dus die mensen zeiden dat als ze 50 euro overmaakte ze het hondje wel wilden brengen. Dat deed mevrouw en dezelfde middag stonden ze al op de stoep met het hondje. Vrouw met kind van jaar of 10 brachten haar, knuffelen op de bank, ja lief hondje inderdaad en weg waren ze weer. Helaas zag mevrouw toen pas alle rode vlaggen.
Toen had mevrouw dus een hondje. Vacht bleek slecht, trimmer gevonden en vacht moest helemaal kort geschoren. Hondje bleek prima mee te gaan met de scootmobiel in het mandje voorop, maar wel enorm blaffen naar alle honden die ze zag en onbekende mensen waren ook lastig en daardoor kon ze helemaal niet fijn mee. Hondje bleek ook niet alleen te kunnen zijn en enorm te blaffen aan een stuk door met klachten van buren tot het gevolg. Hondje kwam ook aan dus is mevrouw maar minder gaan voeren. En toen na een maand hoorde ze ineens een piepje vanuit het mandje waar het hondje lag. Meteen gaan kijken en was er een pup geboren. Mevrouw is de hele nacht tijdens de bevalling erbij gebleven en toen alles rustig was gaan slapen. Had ze ineens een hondje die toch minder makkelijk bleek én 4 pups. Een familielid had een puppyren gebracht en ze had de pups is een vouwkratje met handdoeken erin gelegd. Het hondje wilde niet meer naar buiten om te plassen, blafte enorm bij bezoek en had al bezoek in de hand gebeten toen die bij de pups wilde kijken.
Mevrouw was natuurlijk ook ongewenst in deze situatie gekomen. Met een hondje die niet zo makkelijk bleek als gezegd en nu ook nog pups erbij. Vorige eigenaren waren uiteraard onbereikbaar. Hulp was wel echt nodig. Dus haar nummer gekregen en een berichtje gestuurd. Dat contact ging heel moeizaam. Gevraagd of we niet konden bellen want op langskomen reageerde ze niet. Eigenlijk hoopte ik langs te kunnen komen zodat ik de situatie ter plekke kon inschatten en wat ze nodig had, maar bellen was in elk geval contact. Toen zei ze ineens dat ik de week daarna wel langs kon komen. Helemaal goed, afspraak gemaakt, diegene van de hondenschool kon ook mee. Op of ik nog wat kon meenemen aan spullen ofzo kreeg ik geen antwoord. Toen kreeg ik ineens een berichtje dat ik de hondjes dan misschien beter kon meenemen. Oké, dus toch wel. Thuis maar vast spullen gaan opzoeken zodat alles klaar zou staan als ze een week later zouden komen. En ineens kreeg ik op de avond een berichtje of ik niet morgen al kon.
Van de hondenschool kon ook de volgende ochtend wel, dus maar meteen afspraak gemaakt voor de volgende ochtend. Thuis nog snel de ren opgezet zodat ze in elk geval meteen ergens in konden.
Toen we daar waren werden we onthaald door enorm getetter vanuit de ren. De pups lagen nog steeds in het vouwkratje, moeders liet zich niet benaderen. Ze wilde de moeder niet meer terug (dat was wel onze insteek) en heeft dus afstand gedaan van allemaal. Ik ben de auto gaan halen om dichtbij te zetten en de ruime reismand mee naar binnen te nemen. Toen ik terug kwam had degene van de hondenschool het hondje al aan de lijn. Blijkbaar bleek wat lekkers meteen het ijs te breken, handig om te weten
Ik heb de pups in de reisbench gedaan, daarna moeders erbij en de auto in. En toen had ik dus ineens een hondje met haar 4 pups van 2,5 week oud in de auto
Vanuit de hondenschool kreeg ik goede brokken en kvv voor moeders, heel fijn.
Thuis aangekomen de reisbench in de ren gezet en al snel karton rond de ren gemaakt omdat moeders nogal fel was tegen eigenlijk alles. Natuurlijk ontzettend gestresst, onzeker en vol hormonen. Dus eerst maar rust, rust en rust. Gelukkig bleek ze mij wel al snel toe te laten. Als ik de ren open zette bleef ze enorm beschermend, ze hoefde maar te denken dat Eevee of Liora of een kat richting ren ging en dan schoot ze er op af. Deed ik de ren dicht met haar eruit, dan was er amper iets aan de hand en 'vergat' ze haar pups zelfs bijna. Ze was ook echt onzeker en vooral mager, heel mager. Graatmager zelfs, nul bespiering, alles wat ze nog had was naar de pups gegaan en met lopen wankelde ze met haar achterlijf. Achteraf heeft mevrouw net op tijd hulp gevraagd en geaccepteerd, want dit was niet lang nog goed gegaan.
4 kleine pups. Ze hadden het snel koud dus een snuggle erbij. Intussen uit de reisbench in een doos als kraamplek. De eerste paar dagen heb ik ze een aantal keer opnieuw gewogen, want de groei qua gewicht was bizar! Moeders kreeg nu eindelijk goede kwaliteit voer (ipv goedkoop supermarktspul) en ook nog eens veel vaker goede porties voer. Door de voeding kwam er meer en betere melk en daardoor kregen de pups ineens een groeispurt. En ipv de 2,5 week die ze hadden doorgebracht in een klapkratje met amper bewegingsruimte hadden ze nu plek om hun pootjes te trainen. Na een aantal dagen stabiliseerde gelukkig alles. Moeders kwam wat tot rust, at erg goed, melkproductie was toegenomen en de pups waren tevreden en stabiel. Het karton rond de ren bleef wel echt nodig, maar buiten de ren ontspande moeders steeds meer.
Eigenlijk heette ze Roxy, maar die naam vond ik niet zo denderend. Dus we waren wat aan het verzinnen qua namen voor de pups. Omdat ze ongewenst waren en moeders eigenlijk als afval ergens gedropt was kwamen we op dit afvalthema. En omdat moeders alles behalve zindelijk bleek te zijn werd de naam Dixi wel toepasselijk. En zo werden de pups Scrap, Trash, Kliko en Prul. Ach, nieuwe eigenaren kiezen toch zelf een naam
Reutje Kliko
Teefje Prul
Reutje Scrap
Reutje Trash
Gelukkig ging het vanaf toen steeds beter. De pups groeiden goed en ontwikkelden zich als een malle. Van amper kunnen kruipen naar ineens willen lopen. Dixi begon het steeds leuker te vinden met Eevee en Liora samen en ook de katten waren prima, tenminste zolang zij allemaal niet naar de pups toe gingen. Maar ook daarin werd ze per week makkelijker. Dixi bleek ontzettend aanhankelijk en ontdekte het wandelen op een leuke manier en genoot daar enorm van. Ja, ze kon enorm uitvallen naar andere honden en koppig als ze is er in blijven hangen. Maar met afstand nemen en belonen etc is ze echt wel te begeleiden. En Dixi kwam ondanks dat ze de pups voedde zelf ook aan in gewicht én spieren. Intussen is Dixi zelfs in prima conditie, is het wankelen verdwenen, rent en speelt ze graag en is enorm aan het genieten van het hond zijn.
In het begin nog met jasje aan omdat ze anders buiten trilde met haar magere lijf en nog wat korte vacht
Intussen alweer wat hariger
Toen was het vooral nog genieten. De pups ontwikkelden zich super. De ren wat uitgebreid en steeds wat veranderd, los in de woonkamer spelen, spelen buiten in de kattenren, etc. Toen ze 7 weken oud waren hebben we net als bij Eevee haar pups een puppyspeeltuin gedaan bij de hondenschool, zo leuk! En nu zijn 3 van de 4 pups uitgevlogen naar ontzettend leuke fijne nieuwe eigenaren met fijne updates
Alleen Kliko zoekt dus nog een fijn huis. Ik had hem allang verkocht kunnen hebben, maar jemig wat een volk komt er op af. Veel mensen die na een heel gesprek ineens niks meer laten weten, gewoon helemaal niks meer. Uiteraard ook het bekende volk dat enkel vraagt 'wat kost dat' en dan beledigd zijn dat ze geen pup krijgen. Ik ben dus wel wat kritischer, ik moet er een goed gevoel bij hebben en ik noem niet gelijk de prijs. Een boomerpup op marktplaats is gewoon 800 - 1000 euro en dat vraag ik niet, dus ik wil niet dat iemand op de prijs afkomt. Maar goed, ik heb nog maar één leuk huis nodig, die komt vast binnenkort op ons pad. De pups zijn nu 9 weken dus Kliko is er wel echt klaar voor om uit te vliegen.
Omdat Dixi het zo goed doet en wel wat belangrijke punten heeft heb ik haar ook vast op verhuisdieren gezet. Ze wordt later deze maand nog gecastreerd, haar entingen zijn ook weer op orde wanneer ze verhuist. Bij haar zal ik echt kritischer zijn voordat ze verhuist, vooral haar verlatingsangst moet wel echt serieus genomen worden, anders komt ze straks terug vanwege klagende buren. Dus we gaan het zien of er een leuke plek voorbij komt voor haar. Ze verdient het in elk geval wel om nu echt hond te mogen zijn. Pas anderhalf jaar, al een nest pups en van alles meegemaakt, het is nu tijd voor haar
Ohhh en dan vergeet ik helemaal te zeggen hoe ongelofelijk trots ik ben op die twee mormels van mezelf. Eevee en Liora zijn zo ontzettend tolerant geweest naar Dixi, zo mega lief voor de pups (meer nog dan Dixi zelf, die deed het puur gedreven vanuit hormonen), alle bezoek werd enthousiast onthaald. Wat een geweldig duo is dat toch
Nog wat foto's
(even een zooi typfouten eruit gehaald)
dan had je nog gelijk ook. Ik dacht plaats even vast dit en ik ben nu het hele verhaal aan het typen. Maar je bedoelt de beschrijving op verhuisdieren zeker 
ze hebben op marktplaats gestaan en zijn op facebook gedeeld, maar nog steeds heeft Koekie geen huis gevonden.
