Een Hondenleven

Wat goed zeg! En heel fijn dat Mattie ook echt plezier heeft in het trainen.
Ik denk dat honden vaak beter zijn in het aanleren en consequent toepassen van nieuwe routines dan wij mensen

mops schreef: 21 jul 2022, 10:46

Inge O schreef: 21 jul 2022, 09:48

Zinodo schreef: 21 jul 2022, 09:40 Dus wat doe jij dan? Een teletac om en zappen voor een verkeerde gedachte? Zodat ze dan als poppetjes met z'n allen los aan de voet lopen? Is dat de les wat we tussen de regels door moeten lezen?
Want dan heb ik liever alle riemen van de hele wereld.

Kijk, en dit is nu waarom ik geen zin (meer) heb in zo'n hierkom-topic.

Jeses christ, zum kotzen, jouw reactie.

Zonder oordelen ben ik oprecht benieuwd hoe mensen meerdere honden tegelijk betrouwbaar los laten lopen? Ik vind het een interessante materie en zou graag bijleren. Zelf heb ik gelukkig 2 honden die zonder al teveel moeite dee focus op m'n houden. De spaniel werkt graag spoortjes uit en crosst soms een keer een konijn achterna maar draait direct terug bij fluiten. Onze mops loopt altijd aan ons hielen.

Wat Marc al schrijft: zo doe ik het grotendeels ook, plus heel verschillende honden nemen die niet allemaal jagen als hobby hebben en met elke hond het hierkomen eerst afzonderlijk goed trainen voordat je ze samen loslaat.
Mila, mijn collie, loopt overal super betrouwbaar los, heeft eigenlijk alleen mij als hobby en laat zich ook niet meeslepen door mijn andere honden. Mijn minder perfect luisterende of aan meer verleidingen blootstaande honden kan ik prima tegelijk met Mila loslaten, maar niet altijd met elkaar. Amy liet ik meestal niet samen los met Amoz, tenzij op terrein waar niemand was en ze echt hun gang konden gaan, want die luisterden allebei minder goed als ze samen los waren, terwijl Amoz heel redelijk luisterde als ik hem alleen of met Mila meenam en voor Amy geldt dat ook. Arlo laat ik ook niet tegelijk met Amy los, hij volgt Amy dan overal, maar hij kan wel tegelijk met mijn andere honden los.
Fayah neemt iets meer ruimte dan Mila, is iets avontuurlijker, maar laat zich ook niet te veel meeslepen door Amy of Arlo, dus zij kan tot nu toe ook gewoon overal los.
Het ligt heel erg aan de individuele honden, de combinatie en het effect dat ze op elkaar hebben. Had ik allemaal Mila's en Fayahs, dan liepen mijn honden nooit aangelijnd. En had ik allemaal Amy's, dan konden er nooit twee tegelijk los.

Inge O schreef: 21 jul 2022, 09:36

Diana schreef: 21 jul 2022, 09:32

Inge O schreef: 21 jul 2022, 09:10

Maar stel dat je 5 Amy's had die tegelijkertijd achter een konijn aanwillen, zou dat dan nog werken (is geen cynisme maar een echte vraag)?

Nee, dat denk ik niet. Dat ga ik (voorlopig) ook niet eens proberen, Amy loopt alleen los als ik haar in haar eentje meeneem of alleen samen met Mila. Ik kan mijn aandacht niet te veel laten verslappen bij haar en het werkt ook niet als ik haar eerst een halfuur volop in jachtmodus rond laat rennen. Dan raakt ze op den duur steeds minder goed bereikbaar en is ze nog maar met één ding bezig (en niet met mij dus, voor alle duidelijkheid ). In Nederland ging ik wel naar plekken waar ze die vrijheid had en dan riep ik haar eigenlijk helemaal niet of alleen als ik zag dat ik wel zou doordringen. Nu kan ze fysiek in de tuin ook goed haar ei kwijt met rennen en spelen, dus ga ik niet meer zo actief naar veilige en relatief wildarme plekken waar ze een paar uur even helemaal los kan gaan.
Misschien lukt het wel als ze ouder en gezapiger is

Ik bedoel dus ook dat iets wat werkt daarom inderdaad nog niet werkt als je meerdere honden hebt, laat staan meerdere honden met dezelfde hobby .
De hobby van die van mij is op andere honden afrennen om hen de mantel uit te vegen. Als ik louter en alleen met beloningen zou werken is er voor hun helemaal niks dat daar tegenop kan, al helemaal niet omdat ze wél met z'n vijven zijn .

Nee, bij meerdere honden die zich door elkaar laten meeslepen werkt dat echt anders inderdaad.
Mila laat zich bijvoorbeeld totaal niet meeslepen, dus voor haar werkt het wel net als anders. Maar voor haar is interactie met mij sowieso dé motivatie waar niets tegenop kan. Ik denk dat dat bij Fayah hetzelfde gaat zijn.
Amy is gelukkig heel voer- en spelgericht en vindt mijn goedkeuring erg belangrijk, zij is ook niet een hond die zich dusdanig verliest in het jagen dat je haar kwijt zou raken bijvoorbeeld, want ze blijft altijd ook opletten waar ik ben en ze komt direct weer naar me toe als ze weer enigszins na gaat denken. Maar het zal voor haar altijd een enorme verleiding blijven die ze niet altijd kan weerstaan en nog moeilijker kan weerstaan als ze partners in crime heeft.

Inge O schreef: 21 jul 2022, 09:10

Diana schreef: 21 jul 2022, 05:52 Het verrassingseffect en niet weten wat er precies gaat gebeuren, maar wel dat het iets heel leuks is, houdt bij haar de motivatie hoog, te veel voorspelbaarheid juist niet.

Maar stel dat je 5 Amy's had die tegelijkertijd achter een konijn aanwillen, zou dat dan nog werken (is geen cynisme maar een echte vraag)?

Nee, dat denk ik niet. Dat ga ik (voorlopig) ook niet eens proberen, Amy loopt alleen los als ik haar in haar eentje meeneem of alleen samen met Mila. Ik kan mijn aandacht niet te veel laten verslappen bij haar en het werkt ook niet als ik haar eerst een halfuur volop in jachtmodus rond laat rennen. Dan raakt ze op den duur steeds minder goed bereikbaar en is ze nog maar met één ding bezig (en niet met mij dus, voor alle duidelijkheid ). In Nederland ging ik wel naar plekken waar ze die vrijheid had en dan riep ik haar eigenlijk helemaal niet of alleen als ik zag dat ik wel zou doordringen. Nu kan ze fysiek in de tuin ook goed haar ei kwijt met rennen en spelen, dus ga ik niet meer zo actief naar veilige en relatief wildarme plekken waar ze een paar uur even helemaal los kan gaan.
Misschien lukt het wel als ze ouder en gezapiger is

Marc schreef: 20 jul 2022, 23:26 Ik heb kom hier altijd schijteenvoudig aangeleerd met een spelmotivatie. Wuilus had geen strakke kom hier! Totdat ik een stok opraapte. Want dat vond ze het einde. Dus je zoekt iets dat je hond echt helemaal het einde vind en waar je hond geen enkele weerstand op kan bieden. Wuilus moest en zou de stok pakken die ik wilde pakken. Dat wist ik. Zodra ik aan een stok kwam was het haar stok. Dus ik ging tijdens het wandelen ineens willekeurig een stok oprapen en op dat moment riep ik Kom hier! En dan griste ze de stok weg uit mijn handen en dan zei ik goed zoooo. Na drie keer hoefde ik de k maar uit te spreken en te bukken en ze stoof op me af. Guus heeft precies dezelfde motivatie. Laten winnen, laten genieten en prijzen en je bent er.

Bas is absoluut dol op geprezen worden. Dus als je die roept en ze kijkt en je gaat roepen jaaaaa meisje. Wat ben je toch een geweldige hond. Lieve Bassie! Dan stuift ze op je af.

Zo heb ik al mijn honden uiterst eenvoudig een zeer vlotte hier geleerd. Eva had haar bal. Bal in je zak. Kom hier roepen en op dat moment de bal uit je zak halen en weggooien of een trek spelletje. Ik denk dat spel, competitie om een stok of wat actiefs dan ook de beste kom hier geeft. Snoep maakt de afweging mogelijk. Maar echt drive is niet te passeren. Dan wint die over snuffelen, een andere hond of wat dan ook. Dat is mijn manier en ik moet zeggen uiterst succesvol bij elk type hond dat ik heb gehad.

En wat maakt het uit dat je moet bukken en niet moet doen of je een stok gaat optillen als je hond dan op zeker direct voor je neus staat. Het gaat om het effect. Ik deed bij Eva ook wel eens net alsof ik een bal had als er een noodzaak was voor een hele snelle Kom hier. En dan zei ik sorry meisje. Moest even. Volgende keer heb ik wel een bal. En dan was het ook prima en luisterde ze de volgende keer nog net zo hard. En dan ga je afbouwen naar een automatische reactie.

Ja, dat werkt in mijn beleving inderdaad prima, zo heb ik dat bij Mila bijvoorbeeld ook gedaan (bal een stukje weggooien bij een snelle 'hier'). Tenminste, met honden waarbij die motivatie hoger is dan al het andere. Bij Amy gaat er echt niets boven een konijn hoor, dus zou ik met een konijn gaan moeten staan zwaaien om weerstand te kunnen bieden aan de afleiding. Een konijnenbontje werkte één keer net zo goed, toen wist ze dat het geen echt konijn was

Nou heeft Amy wel een heel betrouwbare hier en heb ik haar onlangs bijvoorbeeld terug kunnen roepen uit de achtervolging van een vogel terwijl ze maar op een meter of 2-3 van die vogel was, dat is eigenlijk al meer dan ik ooit dacht dat haalbaar was. Bij haar was de truc om de motivatie zo hoog mogelijk te houden juist heel erg afwisselen in beloningen en die heel verrassend maken. De ene keer een heel lekker voertje (steeds weer iets anders), de andere keer gooi ik een hand voertjes of de voerdummy, de volgende keer is het samen spelen, een speel weggooien, samen een stukje rennen, een voertje zoeken in het gras of in een boom, etc. Het verrassingseffect en niet weten wat er precies gaat gebeuren, maar wel dat het iets heel leuks is, houdt bij haar de motivatie hoog, te veel voorspelbaarheid juist niet.

En verder gewoon heel, heel, heel veel oefenen, met heel kleine stapjes van makkelijk naar moeilijker qua omgeving en afleidingen, met net zo veel succeservaringen, waardoor het inderdaad een dusdanig automatisme wordt dat het zelfs in de volle achtervolging nog werkt. Ik maak me niet de illusie dat ik haar voortaan uit elke achtervolging bij me kan roepen hoor, maar ik zie wel dat blijven oefenen nog steeds vooruitgang geeft.
Bij Amy heeft denk ik het heel veel werken aan impulscontrole ook veel bijgedragen. Dat is van nature verre van haar sterkste kant, zij is juist heel impulsief en geneigd om altijd direct heel primair te reageren. Door te oefenen met het weerstaan en beheersen van die impulsen werd ze ook steeds bereikbaarder voor training van het hierkomen in moeilijkere situaties waarin die impulsen / het instinct het snel overnamen.