Een Hondenleven

Sanne schreef: 26 sep 2021, 21:42 Hier in de wijk loopt iemand met een Rottweiler, altijd los. Ook gewoon bij de Jumbo, Action, Kruidvat enz. Ik stoor me daar aan. Het lijkt een sul van een hond hoor. Maar ik vind het gewoon niet kunnen in een woonwijk met allemaal kinderen etc. Helemaal niet met zo'n ras. Niet dat ze allemaal fout zijn natuurlijk, ik ken er een aantal die echt fantastische en prachtige honden zijn. Maar gewoon een beetje fatsoen naar je medemens. Er zijn zoveel mensen bang voor honden en zeker voor bijvoorbeeld een Rottweiler, soms door een bepaalde ervaring. Die mensen zullen het ongetwijfeld niet erg prettig vinden om in een woonwijk langs een loslopende Rottweiler te lopen. Waarom moet dat ook. Een soort prestatiedrang ofzo?

Het ras vind ik ook nogal schelen, ja. Bij mij in de wijk loopt ook iemand met een bejaarde, manke wawa, ook altijd los die wordt zelfs vriendelijk gegroet door de boa. En die losse berner doet inderdaad geen vlieg kwaad, maar komt wel op mijn aangelijnde honden af. Tja, en die zijn daar niet van gediend.

ranetje schreef: 26 sep 2021, 20:33

Maart schreef: 26 sep 2021, 19:42

ranetje schreef: 24 sep 2021, 15:41
Het kan dus niet want het mag niet
Dat slaat dus wel ergens op.

Natuurlijk kan het wel. Ik mag niet door het rijden, maar ik kan het wel. Al gedaan ook zelfs.
En te snel rijden kan ik ook. Ook al gedaan.
En de honden hebben ook al los gelopen waar het niet mag.

Dat is dus persoonlijk.
En daarnaast hoe je de vraag interpreteert.
En ook waar je woont.

Ik laat mijn honden binnen de bebouwde kom niet loslopen.
Ik vind dat dat niet kan omdat het niet is toegestaan (zie APV) en omdat ik dat een heel redelijk beleid vind.
Dus mijn honden kunnen niet overal los.

Ik bedoelde de vraag inderdaad in de trant van 'zou jouw hond overal los kunnen en gedraagt hij zich dan ook netjes, loopt hij niet weg en luistert hij goed?'

Ik heb er geen moeite mee als een hond op straat losloopt, maar keurig luistert en aan de voet blijft als ik met mijn honden langskom. Maar ik heb nu al een paar keer een boxer, berner en herder als een malle op mijn en mijn honden af zien stormen, gewoon in de bebouwde kom. Dat risico wil ik best incalculeren als ik in een losloopgebied loop, maar twee straten achter mijn huis niet, dankjewel.

Natalie schreef: 18 sep 2021, 10:56 Nee, allebei niet. Abel kan prima los op plekken waar (vrijwel) geen wild zit. Dat betekent dat het hier in het bos tussen de zwijnen en reeën absoluut niet kan. Ik rijd daarom naar plekken toe die ik goed ken, waar ik goed overzicht heb en waarvan ik weet dat daar vrijwel geen wild zit. In een voor mij onbekend gebied - zoals op vakanties - blijft hij aan de lijn. Daar gebruik ik standaard een 5-meter lijn voor en tijdens vakanties kies ik soms voor een elastische lijn aan een heupgordel. Jip kan ook niet overal los. Hij heeft geen jachtinstinct, maar rent naar andere honden toe. Ook als deze 500 meter verderop lopen. Dus met Jip moet ik juist niet naar plekken met veel overzicht, want dan ziet hij ook alles. Jip mag enkel los op smalle bospaadjes waar we zelden iemand tegenkomen, of 's ochtends vroeg om 6 uur in het park. Overigens vind ik loslopen voor Jip ook niet zo belangrijk. Abel zie ik er echt van genieten en die struint heerlijk rond, maar Jip loopt dan alsnog gewoon naast ons.

Wat is een prettige heupgordel? Ik vind ook handsfree wandelen wel prettig. Nu doe ik het handvat steeds aan mijn broekriem, maar erg handig is dat niet. Naast een sjezer is Tosca ook nogal een trekker en met mijn heupen geef ik minder mee dan met mijn armen. Een paar keer stilstaan als ze trekt en daarna snapt ze het weer een beetje. Met mijn armen geef ik kennelijk telkens toch te veel mee, want dan blijft ze trekken.

Overigens is ook dat iets wat in de loop der tijd wel minder is geworden, het is niet over, maar ik heb steeds vaker wandelingen dat ze minder (hard) trekt en als ze wel trekt, kan ik haar een poosje naast me laten lopen, dat lukte vroeger ook echt niet.

Inge O schreef: 18 sep 2021, 09:40 Ja, in principe wel, en er zijn ook eigenlijk amper plekken waar ze aangelijnd zijn. Aangelijnd wandelen doe ik al helemaal nooit, daar heb ik geen plezier in - ik wil hen zien spelen, rennen, snuffelen, hun eigen tempo laten bepalen enz.
Ik heb sinds ik hier woon, en ik vaak in een natuurgebiedje ga wandelen, zelfs ontdekt dat ik hen ook als ze met z'n vijven in volle achtervolging van een haas zijn, ik hen midden in hun spurt kan terugroepen. Dat mogen ze overigens alleen maar op die ene plek (een weiland), want voor de rest moeten ze verplicht overal op de paden blijven.

Toch herken ik wat je vertelt van Tosca wel, zo was mijn allereerste hond die ik kreeg toen ik 13 was. Ze was 5 maand toen ze kwam, had kennelsyndroom, haar hele puppytijd had ze zo goed als alleen door de Pyreneeën gezworven dus haar motivatie om bij me te blijven op wandeling was tegen nul.
En toch is dat met bloed, zweet en tranen helemaal goedgekomen. Het voordeel dat ik toen had was dat het nog normaal werd gevonden dat honden losliepen en hun eigen ding deden, dus ik kon haar als het ware verzadigen met 'je doet maar', tot ze het finaal leuker en leuker begon te vinden om wél bij me in de buurt te blijven, en tegelijkertijd ging ze ook steeds beter luisteren en kreeg ik er stilaan meer en meer vat op.
Ik kan me zelfs nu nog levendig het eurekamoment herinneren toen ik haar tijdens een wandeling voor het eerst bij me kon roepen, en dan bedoel ik het allersimpelste van het simpelste : gewoon het feit dat ze op mijn vraag contact met me kwam maken.

Heb je dus geen kans met Tosca? Ik denk het wel, maar het vraagt misschien meer inspanning en geduld dan je kan opbrengen, want het is een werk van lange adem, en niet zomaar 'een appèldingetje'.

Ja, ik denk het wel, maar inderdaad met lange adem. Ook vanwege haar leeftijd, denk ik, ze is al wel een stuk rustiger. (En mijn onervarenheid en beginnersfouten spelen natuurlijk ook een rol.) Als ik al zie wat er veranderd is in de afgelopen twee jaar, dan zie ik echt een stijgende lijn. Alleen geen stijle lijn.
Als het pas een beetje lukt als ze zeven is, vind ik het ook prima, fijn als het eerder zou lukken, maar liever een langzame weg met veel successen dan een ogenschijnlijk snelle met veel tegenslagen. Die tegenslagen hebben we nu wel gehad, met dat wegsjezen.
Ze is in en om huis wel behoorlijk gehoorzaam, de huisregels zitten er echt wel goed in. Oké, onbewaakte worstenbroodjes op een salontafel zijn nog wel een maatje te groot qua uitdaging, maar het is niet zo dat ze meteen de tuinpoort uit wil piepen als die open gaat. Pas als die open blijft staan, gaat ze de buurt verkennen.

Het is voor mij wel echt een opluchting om te lezen dat er veel meer honden niet los kunnen. In mijn beleving liepen al jullie honden los. Overal. Altijd. Oké, Bronco niet, maar die heeft weer superschattige filmpjes met Tux.

Het is wel mijn ideaal, dus we gaan stug door met trainen en opbouwen, maar dat het misschien niet gaat lukken is ook een scenario.

Alfilillo schreef: 18 sep 2021, 09:14

Marlett schreef: 18 sep 2021, 09:04 Nou, het zien van je hond die plezier heeft, ís ook heel leuk. Echt, die blije bek van Tosca als ze losloopt en op me af komt rennen. Dan is mijn dag al goed hoor.

Als ze heel goed zou zijn met andere honden, zou ik het ook al iets minder een probleem vinden als ze in losloopgebied op 98% betrouwbare recall zou zitten, maar ja.

Marlett schreef: 18 sep 2021, 09:04 Nou, het zien van je hond die plezier heeft, ís ook heel leuk. Echt, die blije bek van Tosca als ze losloopt en op me af komt rennen. Dan is mijn dag al goed hoor.

Als ze heel goed zou zijn met andere honden, zou ik het ook al iets minder een probleem vinden als ze in losloopgebied op 98% betrouwbare recall zou zitten, maar ja.

Dat vind ik wel een interessante. Als je hond heel goed is met andere honden, en daarmee bedoel ik ook afstand houden van honden die niet te vertrouwen zijn of bange honden, waarvoor wil je de bijna absolute recall? Vanwege wild najagen en een uur in het maïsveld verdwijnen?

Tosca gaat graag vér en wil dan haar eigen route bepalen, dus die absolute recall is ook voor haar veiligheid. Het liefst zou ik die in combinatie hebben met een hond die in een straal van 40 meter loopt.

Nou, het zien van je hond die plezier heeft, ís ook heel leuk. Echt, die blije bek van Tosca als ze losloopt en op me af komt rennen. Dan is mijn dag al goed hoor.

Als ze heel goed zou zijn met andere honden, zou ik het ook al iets minder een probleem vinden als ze in losloopgebied op 98% betrouwbare recall zou zitten, maar ja.

Izzie_Lot schreef: 18 sep 2021, 08:11 Mijn honden lopen bijna altijd los. Alleen tijdens het sporadische rondje door de wijk lopen ze aan de riem. Zeker Izzie zou kunnen schrikken en em dan peren hoewel ik eerder verwacht dat ze mij opzoekt bij angst maar laten we het niet uitproberen.
Verder zijn ze allebei zo op mij gericht dat ze me niet echt uit het oog verliezen al durft Iz steeds iets meer haar eigen gang te gaan. Maar het zijn ook geen jagers dus ik heb makkelijk praten.

Echt heerlijk lijkt me dat. Als er ooit, over hopelijk lange tijd, nog eens een nieuwe hond komt, dan is dat wel echt iets waar ik qua ras rekening mee wil houden en waar ik vanaf het begin veel harder op ga trainen.

Tosca is voor meer dan de helft cocker spaniel, volgens Embark. En een stukje pekinees. Thoughts anyone...?

Tigris schreef: 17 sep 2021, 23:15 Misschien kun je spelenderwijs een beetje aan de slag met een "reliable recall", uiteraard in tuig en aan lange lijnen. Wellicht helpt het jullie om het resultaat of doel een beetje los te laten. Meet jezelf vooral niet aan losloopfoto's van anderen Om het lopen aan de lijn wat aangenamer te maken voor je zijn er gordels en verende lijnen.

Enneh, mijn honden kunnen overal los hoor. Vinden ze zelf.

Reliable recall; https://www.akc.org/expert-advice/train ... en-called/

In de eerste lockdown heb ik veel getraind met het boekje van Pippa Mattinson, Total Recall. Daar kwam ik een aardig eind mee, maar op den duur moest je een level hoger met afleiding van mensen en andere honden. Ik ken helaas niet zo heel veel mensen met honden en in die eerste lockdown was afspreken niet echt iets wat je deed.
Het fijne is dat ik nu met die hus en opvang wel naar dat niveau kan om te trainen. Maar spannend vind ik het wel, aan de lange lijn reageert ze ook lang niet altijd.

Waar ik wel verschil in merk, is dat ze mij wel steeds leuker gaat vinden, ze zoekt me in huis vaker op om even een kroel te halen of ze daagt me uit om te stoeien, iets wat ze eerst helemaal niet deed. Daar kan ik dus handig op inspelen. We doen nu ook (weer) EG1, gewoon om iets samen te doen en daarna wil ik kijken of ze te porren is voor agility, we hebben in de wijk wel een 'parcours' van hekjes, muurtjes en speeltoestellen waar ze graag op of over springt.

Hylos schreef: 17 sep 2021, 22:42 Oh ja, heel erg.
En je kunt bij Xavi alle streken uithalen, die komt echt niet hoor.
Verstoppen? Super handig, blijf jij lekker daar? Loer ik hier op mijn gemakje rond.
Voske durf ik ook niet aan. 1 x geprobeerd, toen zag ze hazen waar ze achteraan vloog en vervolgens schapen.
De drive zit dan meteen zo hoog dat ze zich zo ongeveer liet elektrocuteren door het schapennet.
Ze was de rest van de dag van streek.
Snoep vinden ze allebei ook niet interessant als er veel te snuffelen valt.. zoals overal hier in het bos.
Met een hond erbij blijft ze gelukkig wel in de buurt (behalve als het Xavi is ).

Dus geen tips helaas maar ik begrijp je helemaal.
Had met Vos ook gedacht dat het een stuk makkelijker zou zijn.. lief klein hondje, die kunnen altijd los toch?
Nouja, wat meer oefenen zal vast helpen. Maar dat ze er zo vandoor gaan bevorderd je vertrouwen niet helemaal.

Nou, gedeelde smart is halve smart. Inderdaad, ook snoep, slagroom of rookworst zijn maar even interessant. Met een kleine maag zit je ook snel vol en voor een flintertje kom je niet terug.

Ik heb nu nog wel wat hoop gevestigd op de trainingen met de vrouw van de uitlaatservice, maar een makkie gaat het niet worden.

Verstoppen, check. Ik geloof dat ik halve wandelingen in de bosjes zat. Tosca vond het wel prima.

Ik heb haar vanaf dat ze een maand of vijf was en ik heb echt wel steken laten vallen in de beginperiode wat betreft recall, daar heb ik bij Charlie inderdaad veel meer op gehamerd. Het is ook niet dat ze nóóit terugkomt, maar gewoon niet betrouwbaar. En hoeveel daarvan is mijn eigen schuld en hoeveel zit in het hondje zelf?

Die van mij niet. Althans Tosca niet en dat vind ik echt jammer. Ik ben ermee aan de slag met iemand die een (goede) uitlaatservice heeft en die haar honden strak onder appel heeft (ik wandel soms mee met haar) en ook op de hondenopvang werken we eraan. Maar dat gezellige hondje dat lekker mee wandelt, een stukje achterblijft, een sprintje trekt naar voren en weer staat te wachten.. dat is Charlie. Tosca peert 'm het liefste.

Ik vraag me dus ook af of het ooit zo ver gaat komen ook, zo ontspannen wandelen met haar. Afgelopen zomer hebben we best wat wandelingetjes gemaakt in de bergen, Charlie kan dan gewoon los, met Tosca durf ik het echt niet aan. Ze is één keer ontsnapt afgelopen zomer toen 'iemand' (met wie ik daarna een lichte huwelijkscrisis had ) net scheef zat met het overklikken van de musketon. Ze voelde dat ze los zat en schoot als een raket de Ardèche in, na een uur kwam ze helemaal verwilderd en onder de takjes weer uit de struiken zetten. Toen waren wij dus tien jaar ouder.

Ik laat haar nu dus wel los lopen op overzichtelijke plekken, een dijk met aan beide kanten water, een tamelijk oké uitrenveld. Hoewel, 'oké'..? Na een renovatie bleek in een verre hoek van het veld de grond verzakt, zat er een gat onder het hek en holde een ontsnapte Tosca in volle vaart het naastgelegen kruispunt over. Charlie niet. Die gaat eerst wel met haar mee, maar schrikt zich rot dat hij daar zonder mij staat. Die zoekt me dus heel snel weer op.

Boswandelingen, strand, bij de rivier, ik doe het meestal aan de lange lijn, maar omdat ze ook niet supersociaal is met andere honden (ook een work in progress) vind ik dat ook best spannend.
Ik wil me er nog niet bij neerleggen dat het nooit gaat lukken, maar hou ik mezelf dan niet voor de gek? Als ik dan op het forum leuke (losloop)foto's zie, baal ik er echt van dat me dat (nu) niet lukt.

Herkenbaar?