Droef had een gewoonte ontwikkeld dat hij ook een kusje van mijn moeder moest als ze weg ging, en ja vol op de mond graag, keurig met getuite lipjes. Bij bij was het soms een kusje met tandjes als in dan ging die bek wagenwijd open en mocht ik zijn huig kussen, en een lol dat hij dan had! Dus dan moest het overnieuw met een "nee, een kusje zonder tandjes alsjeblieft" Hij kon het ook echt op commando, dat kan de rest hier weer niet zo leuk vinden ze het nou ook weer niet denk ik.
Bij vreemde honden doe ik het overigens ook niet, op de harde wijze geleerd (toen ik een jaar of 14 was) nadat er een mastino napolitano in m'n gezicht ging, achteraf kwam ik er nog goed vanaf trouwens, jeugd vriendinnetje(de hond was van haar broer) was iets later aan de beurt en was er slechter aan toe, ik kwam weg met een paar puntjes en krasjes.