Een Hondenleven

Zamunda schreef: 07 okt 2021, 16:17

EchoMira schreef: 07 okt 2021, 03:38 https://maps.app.goo.gl/oWpDFj592NrFPf2J7

Ondertussen in zwolle. De bewuste levensgevaarlijke gracht.

Precies, dat zeg ik. Slaat echt nergens op met steil en gevaarlijk en onmogelijk en drama.

Kruimel schreef: 06 okt 2021, 21:56 De oliebollen zijn tijdens dezelfde wandeling 5 minuten na elkaar op dezelfde plek te water geraakt en konden er niet meer uit. Plomp erin ojee tis diep hellup wat nu! Maal twee dus. Nummer een viel erin, ik kon er op mijn buik plat in het gras net bij en hij had gelukkig zijn tuig aan dus hijs. Meneer is goed en wel op de kant en daar gaat nummer twee. Nog een keer hijs dus.
Ze kunnen best zwemmen maar als ze in paniek raken gaan ze te rechtop zwemmen en dan zinken ze.

Alfilillo schreef: 06 okt 2021, 18:21 Die vraag kwam laatst in me op en ik weet het antwoord niet. We waren bij de zee. Er is daar geen strand maar een grote onregelmatige rotspartij. Lily vindt het heerlijk om rond te struinen over die rotsen. De zee was die dag heel woest en probeerde me voor te stellen wat ik zou doen als een grote golf haar het water in zou sleuren. Zeker bij een wilde zee is het waarschijnlijk dat je tegen de rotsen aangesmakt wordt als je in het water springt. Of je kunt er simpelweg niet uitkomen.

Jackira schreef: 06 okt 2021, 18:19 Ik heb Buck (hond van mijn avatar) uit het ijs gehaald jaren geleden.

Hij was ondanks mijn roepen het ijs opgelopen en was heel vrolijk aan het rennen In het midden (ongeveer 15 meter van de kant) zakte hij er doorheen.

Ik heb man gebeld dat ik het ijs opging dus als ik kwijt zou zijn dat ik dan ergens onder het ijs zou zijn. Ik heb mn jas uitgedaan en ben het ijs opgestapt (heel Dino vergetend die zenuwachting aan de kant heen en weer liep zag ik later) en zakte er zelf ook gelijk door. En zo ben ik naar een heel hard jankende Buck toegelopen, steeds weer er door zakkend en ijs wegbrekend.

Buck zat ook nog ergens aan vast ( ik weet niet wat het was) en ik heb heel hard aan hem moeten trekken om hem los te krijgen. Daarna heb ik hem meegesleept naar de kant, ik stond tot aan mijn buik in het water maar ik voelde niks, geen kou of wat dan ook.

Dus ja ik ga zelf het water in als het nodig is.

Inge O schreef: 06 okt 2021, 16:54

Célie schreef: 06 okt 2021, 13:55

Inge O schreef: 06 okt 2021, 13:37 Ze kunnen allemaal zwemmen, maar als er één echt duidelijk in de knoei komt ga ik haar toch echt niet voor mijn ogen laten verdrinken.

Dan heb ik het natuurlijk niet over een wilde rivier met kolkende stroomversnellingen, daarin maakt niemand een schijn van kans, maar als het enige probleem de kant is doe ik het wel vrees ik.

Maar bv een wak waar ze dan invallen of onder het ijs schieten ik zie weleens van die filmpjes en ik vind het heel heldhaftig hoor maar ik zou eerst echt gaan bekijken of ik er zelf goed uit zou komen. Dan vraag ik mezelf wel eens af ben ik dan egoïstisch of toch niet een echte hondenliefhebber.

Dat vind ik ook griezelig (wie niet?) dus ijs waar ikzelf nog niet op kan mogen ze niet op.

Zouden ze op één of andere manier in een relatief smal water waar je goed in en uit kan (zoals hier de kreek bij huis) toch in een wak raken dan ga ik ze zeker achterna.

Gudrun schreef: 06 okt 2021, 15:01 Zoals hier een bepaald stuk langs het kanaal: Niet denk ik. Tenzij er hulp is of ik alle riemen aan elkaar kan doen en om iets heen... rechte betonnen hoge oever en water te diep om te staan, dat red ik niet lang.
Of eerst bellen met hulpdiensten en dan springen, telefoon open laten en aan de kant. Al is er daar een gevaarlijke onderstroom en wel al eens iemand verdronken.
Maar daar laat ik de honden echt nooit of nooit los.
Ijs mogen ze ook niet op.

Ben wel al eens in een zwembad gesprongen achter een peuter-nichtje aan, wat onverwarmd en dus ijskoud bleek te zijn, ik dacht dat ik kon staan, niet dus. Maar er waren nog mensen in de buurt dus we zijn er vrij vlotjes uit geholpen.

En andere plek aan dat kanaal een van de shelties er uit gevist, maar dat was een meer glooiende oever dus met op de buik te liggen en even te hengelen lukte dat.

Poppy zwom vroeger overal, is een keertje mee gesleurd in een beek toen ze te veel naar het midden ging, die had ik nooit ingehaald. Langs de over stroomafwaarts gerend en geroepen en ze is er zo zijwaarts met de stroming mee uit kunnen zwemmen. Sindsdien is ze voorzichtiger.

Gonnie schreef: 06 okt 2021, 15:00 Ik denk dat ik zelf wel eerst kijk of ik er niet door in gevaar kom. Toen Tanja als pupje in het water lag hoefde ik niet lang na te denken want ze lag onder een struikje wat over het water hing in het water. Dus hoefde alleen mijn arm maar uit te steken, desondanks viel ik er nog wel voor de helft in, mijn hoofd lag half in het water en mijn boven lichaam ook. Was nog een hele klus om met een arm uit het water te komen, met de andere hield ik Tanja vast wilde niet dat ze er weer in paniek vandoor ging.

Maar als de kant heel erg hoog zou zijn en ik geen mogelijkheid zag om er zelf uit te komen, dan denk ik er nog wel twee keer over na. Om beide dood te gaan is ook weer zo nutteloos.

EchoMira schreef: 06 okt 2021, 14:51

Célie schreef: 06 okt 2021, 14:20 Jij denkt dus ook eerst na want anders spring je met je Ecco's en de Iphone zo te water toch.

Tuurlijk. Dom gelul probeer ik zoveel mogelijk te beperken.
Maar in een gracht springen omdat je hond er niet uit kan vind ik geen heldendaad maar domweg aanpakken wat er moet gebeuren.

Ik ga trouwens niet in januari met vrieskou met mijn hond naar de elfstedentocht kijken. Wat heeft die hond daaraan?
Zonder hond ga ik trouwens ook niet.

Senna03 schreef: 06 okt 2021, 14:35 Toen Pebbles nog een pupje was viel ze van een brug in het park zo de sloot in. Omdat ze half naakt is had ze een gevoerd jasje aan, zwemmen dat ze deed..maar wel de verkeerde kant op.
Ik was als de dood dat dat jasje loodzwaar zou worden en zag mijn schatje al kopje ondergaan in mijn gedachten.
Dus ging met m'n nieuwe gympen door het riet de sloot in tot aan mijn middel. Zeiknat modderig puppie onder mijn jas en op een holletje naar huis. Het was januari en best fris. Wat was ik geschrokken zeg.

pioenroos schreef: 06 okt 2021, 14:08

Célie schreef: 06 okt 2021, 13:52

billy schreef: 06 okt 2021, 13:15 Nee , dat zou ik nooit doen.
Daarom mogen ze nergens het water in zonder toestemming en bij een onbekend gebied, gaan ze eerst aan een flex het water in, zodat ik kan kijken of ze er zelf weer uit kunnen komen.

Ja dat heb ik met Ushi dus ook die kan wel zwemmen maar die blijft altijd met dr voeten aan de grond en gaat ook alleen te water als ze er in kan lopen.

Diem gaat ook alleen ondiep water in. Maar toen stond hij een keer met onderkant tuig aan stuk rotzooi vast. Kon ik alsnog tot mijn knieën en ellebogen de kreek in om hem los te maken

Mizzsylver schreef: 06 okt 2021, 14:06 mijn honden kunnen wel eventjes zwemmen en ik zie in een split second welke mogelijke oplossingen er zijn en daarop beslis ik of ik erin spring of niet. Liever niet want ik ben niet zo'n waterrat maar als het niet anders kan red ik mijn hond wel door erin te springen. Gooi wel eerst mn telefoon op een droge plaats

EchoMira schreef: 06 okt 2021, 13:58 Het is oktober. Het water is heerlijk.
Natuurlijk ga ik dan mijn hond helpen.

Ik spring er niet blind achter aan. Ik leg eerst even mijn telefoon weg en doe mijn schoenen uit (zwemt niet lekker) en dan hop.

Je verdrinkt niet in een gracht. Je moet hooguit wachten tot er iemand een ladder heeft gepakt.

Inge O schreef: 06 okt 2021, 13:37 Ze kunnen allemaal zwemmen, maar als er één echt duidelijk in de knoei komt ga ik haar toch echt niet voor mijn ogen laten verdrinken.

Dan heb ik het natuurlijk niet over een wilde rivier met kolkende stroomversnellingen, daarin maakt niemand een schijn van kans, maar als het enige probleem de kant is doe ik het wel vrees ik.

billy schreef: 06 okt 2021, 13:15 Nee , dat zou ik nooit doen.
Daarom mogen ze nergens het water in zonder toestemming en bij een onbekend gebied, gaan ze eerst aan een flex het water in, zodat ik kan kijken of ze er zelf weer uit kunnen komen.

Marc schreef: 06 okt 2021, 13:09 Ik kijk eerst even goed naar hoe gevaarlijk het echt voor de hond is en dan ga ik nadenken. Kon mijn hond niet zwemmen dan duik ik er wel meteen in. Omdat ze prima zwemmen heb ik even bedenktijd.

GoldenGizmo schreef: 06 okt 2021, 12:56 Ik weet het niet, ik hoop het nooit mee te maken in ieder geval. Maar ik weet van mezelf dat ik geen hele goede zwemmer ben, dus ik denk niet dat ik het zou doen.

Célie schreef: 06 okt 2021, 12:15 <knip>
Een opvallend tafereel deze middag aan de rand van het centrum. Hoofdrolspelers zijn Gimli en zijn baasje Stijn Otten. Beide eindigen compleet doorweekt aan de waterkant. ,,Godsamme, ik wist dat het een keer zou gebeuren’’, zegt hij terwijl hij de hond omhoog houdt uit het water.

<knip>

Hij wist dat het een keer zou gebeuren, maar toch is het te veel moeite om er een lijntje aan te hangen?

edit: dat hoefde niet dikgedrukt

Tamara schreef: 06 okt 2021, 12:27 Nee, ik denk het niet. Jawel, als ik vast werd gehouden met een touw om mijn middel wel hoor.

Een keer meegemaakt helaas. Lanai ging ganzen achterna in Rotterdam en viel vanaf een steile kant het water in. Het zou niet lang duren voordat ze in een stroming terecht zou komen en ze kon zelf de kant niet terug op omdat het zo steil was. Ik had snel gekeken of ik er zelf in zou kunnen duiken als ze in die stroming zou komen; maar ik zag nergens een stuk om er zelf weer uit te klimmen met haar.
Gelukkig kon ik haar aan de halsband omhoog hijsen, echt net op tijd! Ben op mijn billen die helling af gegaan en kon haar zo net pakken.
Ik trillen als een rietje; echt beven; gewoon van de schrik. Duurde even voordat ik weer was bekomen hoor.

Ik kon in de paniek nog best koel blijven en bedenken dat als ik haar achterna de stroming in zou gaan dat we het dan allebei wellicht niet zouden overleven door onderkoeling of gewoon uitputting.