Een Hondenleven

Ik heb er zelf verder niet direct moeite in gestoken om speelgoed aantrekkelijk te maken.
In de keuken staat een mand met van alles - daar mogen ze mee spelen, slopen, gooien, kwijtraken etc , en de rest van het huis heel laten graag.

Op de een of andere manier heb ik ze dat nooit hoeven uitleggen. De mand staat er, en mijn spullen worden met rust gelaten.
Het enige waar ik op moet letten is dat ze niet alles mee naar buiten sjouwen, waar het vervolgens in modder en plassen onvindbaar verdwijnt.
Buiten hebben ze vermaak in de vorm van voetballen, takken, boomstammen, etc.
Sem sneakt z'n geliefde ei nog weleens mee naar buiten, maar windt 'm altijd weer terug

Haha, avondvullend vermaak !

Nou, de laatste 3 Spanjaarden hier kenden ook geen speelgoed, maar ze zijn er veel gekker mee dan de anderen. Sem heeft een blauw Action-ei, waar ie helemaal gek mee is: ligt ie ondereen kast, dan verwijst ie netjes, zodat ik 'm ff kan opsnorren. Chaiou vindt alles wat op spel lijkt leuk: speeltjes, een trekkerband in de wei, krukjes en tafels waar ze op kan klimmen, ballen die ze kwijt kan maken. En Mojo heeft af en toe zijn gekke 5minuten en loopt dan te gooien met uitgekloven flostouwen.
Van de anderen is Imme de enige die (buiten) altijd met iets in zijn bek loopt: een stok, een ouwe voetbal, een sneaky meegeratst flostouw.
... Maar in the end kunnen ze allemaal prima zonder speelgoed. Als ik maar in de buurt ben, dan is het leven goed