Bij Bluf destijds heb ik ook getwijfeld of ze elders het niet beter zou hebben. Maar combi van factoren én dat ik misschien nooit zou komen te weten hoe het haar zou vergaan als ik haar uit handen had gegeven kon ik niet een plaats geven, dus domweg geen afstand van haar gedaan
Bedoel er niet mee dat je het niet had moeten doen hoor. Maar voor mij was het een afweging gebaseerd op andere factoren, niet dat de hond van toen en zij elkaar in of buiten huis elkaar het leven moeilijk maakten.
Dat zou voor mij ook echt een ding zijn, die eis had ik nu ook helder en ook uitgesproken naar mijn vriend en hij stond daar ook achter. Als we zouden merken dat er te veel spanning in huis zou zijn en we niet het gevoel zouden hebben dat het met een paar weken goed zou komen, dan hadden we het als een logeerpartij gezien en had ze teruggegaan naar de foster.
Maar weet wel dat een hond binnen no time in je hart kan gaan zitten.