Een Hondenleven

Ja graag gedaan. Nou jij.

Je laat je gewoon helemaal niks vertellen. Omdat je vindt dat je moet doen alsof je altijd alles zeker weet.
Mij maakt het verder niet uit maar bedenk het dan ook gewoon zelf.

Nee, het is is altijd echt het punt niet. Ik wist het van tevoren.

Waarom doe jij altijd alsof je het antwoord op je eigen vraag weet?
Zo onbenullig.

Je denkt toch niet dat ik het me uberhaupt kan veroorloven om niet elke seconde regie te hebben met 2 kleine kinderen?

dat is je 34 keer uitgelegd in de topics waar je het ontraden werd een hollander als gezinshond te nemen. Toen kon alles.

Als ze er niet zekerder van wordt ben je niet leiding aan het geven.
Jij bepaalt hoe je hond zich voelt. Dat is wat er met leiding geven bedoeld wordt.

De wereld verkennen is prachtig maar dat moet niet het enige zijn dat je met haar doet.
Nog steeds het eerste kleine wandelingetje doen is ook fijn. Net als haar even wegzetten in de bench met een kommetje waar je een beetje leverworst op hebt gesmeerd. Gewoon bepalen.Net even dat stapje voor zijn en zorgen dat het goed gaat. Daar wordt zelfvertrouwen geboren.
Heus niet overdreven bombastisch maar wel zo zodat je hond alleen maar passief en afwachtend wordt.
Vraag me niet eens waarom maar dat hebben alle jongen honden gewoon nodig; Een simpel patroon om te volgen.

Een stevige basis van waaruit ze dan zelf iets kan gaan doen. Snap je?

Omega schreef: 23 jun 2022, 21:46 Wat bij Quinta hielp was leiding geven, veiligheid bieden (op de arm nemen als het spannend werd) en het haar niet zelf uit laten zoeken. Heb haar de clicker geleerd en we zijn op straat oefeningetjes gaan doen.

Ja, dat heb ik overgeslagen want ik vind dat pups sowieso de hele dag leiding moeten krijgen.
Maar inderdaad. Als je dat nog niet deed is dat het probleem.

Jij moet niet aan haar zelfvertrouwen werken. Dat doet het zelf....zelf.

De kunst is om helemaal niet te reageren tot je zelf echt ziet aankomen hoe je een probleem kunt vermijden of een winst kunt pakken. Maar dat zijn dan leuke momentjes 2 of 3 keer in de week. Dat hoeft niet de hele wandeling te zijn.
Het is heel verleidelijk om naar je pup te gaan staan kijken terwijl ze voor het eerst boterbloempjes ziet maar dan voelt zo'n hondje zich al snel bekeken. Want dat is ze ook.
Haar rust zit er meer in om als een jong eendje achter jou aan te lopen. En dan doe jij scheenbeschermers aan.

Dus vooral zelf alert en wakker de koers uit zetten (dat is eigenlijk al drie kwart) en dan zelf goed opletten wat er aankomt. Want daar kun je zorgen dat ze vooral leuke, lukkende dingen tegenkomt.

Maar aan de andere kant, vaak worden de dingen die een pup moeilijk vindt juist de grootste krachten 2 jaar later.
Je moet niet willen voorkomen dat ze zich soms even onrustig over sociale druk voelt want die is er gewoon.
Wat wel heel fijn is als ze een alternatief gedragje vertoont dat je dat dan meteen ziet en bevestigt. Dus de keren dat ze wel blij en open reageert dat dan ook gewoon verbaal belonen en aandacht voor geven.

Nee. Nou.
Oke. Dan heb ik bij jou kennelijk zomaar iets bedacht dat niets met wat je schrijft te maken heeft.
Het is goed.

Veel succes.

Daarnaast komen beide rassen uit exact dezelfde genenpoel.
Het verschil dat je ziet is een (klein) verschil in uiteindelijk gedrag. Maar dat is een andere spoiler en andere banden op dezelfde Lada.

mijke schreef: 12 jun 2022, 13:21Ik denk dat de lessen die ik daarin te leren heb weer van heel andere aard zullen zijn dan de lessen die jij hebt moeten leren.

Ja, dat is natuurlijk ook zo.

Ik heb een totaal ander referentiekader en ben eigenlijk de hele dag aan het Kaderen. Niet omdat dat nodig is maar omdat het kan en het werkt. Het maakt de goede dingen nog beter. Ik hoef alleen maar mijn honden aan te sturen en die gaan altijd met mij mee en juist met die eeuwige ondersteuning presteren ze nog beter dan ze van nature al kunnen.
Ik vind dat natuurlijk goed anders deed ik het niet zo maar daarom kan het ook nog wel anders.
De secret sauce van de soort hond is namelijk het extreme aanpassingsvermogen. Dat is altijd troef. Er is dus niet maar één goede manier.

Ik gruw persoonlijk van je laatmaarwaaien-houding. Eindeloos relativeren lees ik als ongeïnteresseerd.
Vandaar ook dat ik van de week uit mijn slof schoot.
Juist als het al zo goed gaat zou ik dat stutten met extra duidelijkheid en ritme. Ik vind het flauw om het aandeel van de hond voor lief te nemen en van jouw kant geen helpende hand te bieden. Ik zou dan vinden dat ik misbruik maak van wat de hond al goed doet om zelf nog minder te hoeven doen en die orientatie naar wat de boel op korte termijn het makkelijkst wegwerkt staat me niet aan.
Maar dat ben ik en dat baseer ik op mijn ervaringen.

Het roept bij mij een beeld van gemakzucht en nietsmaaktuiterij op en daar kan ik gewoon niet zo goed een positief labeltje bij bedenken.
En toch denk ik dat je het wel heel goed kunt. Op precies de manier die ik zo verafschuw.

Maar goed, ik zal wel weer niet te begrijpen zijn. Soit.

Ik snap wat je zegt maar het verschil tussen een belg en een hollander is natuurlijk klein dus dat vergelijk zegt weinig over de aard.
Ik vind van beide rassen een teef trouwens een gedroomde huishond. Maar wel een specifiek soort.
Net als een siamees of een grijze roodstaart. Het wordt sowieso een prominent personage. Daar ontkom je niet aan.

Ik had vandaag mijn whippet en lurcher mee op speurtocht met beperkten. Kan ze zo uit handen geven en op een terras met een kussentje in een hoek leggen en dan gaan vreemde kinderen daar hun madelievenvlechtjes op de koppen van die honden leggen zonder dat ik me er mee hoef te bemoeien. Dáár kun je het ook mee vergelijken.
En dan is een hollander wel degelijk typisch. Ongeacht de lijn.
Niet beter of slechter. Dat is allemaal smaak en doel. Maar ontegenzeglijk typisch. Net als een belg. Of een picardiër.

Bon, een herder zoals deze wordt nooit een "nuchtere, zelfredzame hond". Niet zoals een hovawart of een (oud type) bouvier dat is.
Of een appenzeller (mits je hem die ruimte geeft).
De Noordwest-Europese herders zijn samenwerkers pur sang. Die neigen helemaal niet naar zelfredzaamheid.

Dus daarmee zou ik in die situatie wel troosten en steunen als ze iets eng vinden. Gewoon omdat je weet dat dat altijd, tot op het laatste moment een één-tweetje blijft en je dan wil beginnen met het aanbrengen van hulpen.
Zo'n hond ga je nooit ergens loslaten om het maar uit te zoeken dus waarom zou je daar dan nu op insteken terwijl je ze ook met een klik van je tong naast je kunt zetten?

Het stuur van een hollander is altijd goed genoeg. Maar je moet een leven lang sturen. Er komt geen moment dat ze het alleen kunnen en dat is echt helemaal niet erg. Het is alleen wel specifiek. Je moet geen dingen willen hebben die je niet gekocht hebt.

Nee, weet ik. Leuk is dat.

EchoMira schreef: 10 jun 2022, 23:59 Ja, lacht u maar even.
Maar je bent nou alweer de kantjes eraf aan het lopen.

Edit: nee, sorry. Dat neem ik even terug. Slaat nergens op.

Ja, lacht u maar even.
Maar je bent nou alweer de kantjes eraf aan het lopen.

mijke schreef: 10 jun 2022, 23:41

Dueros schreef: 10 jun 2022, 23:26 Is die net zo zoet?

Het hele nest is zo zoet!

Het zijn ook niet echt stoute hondjes met een delinquente inslag. Het gaat er om dat ze straks vreselijk waaks enzo wordt. En dat geeft niet, dat poets je allemaal gewoon weg met de juiste opvoedende slag.
Maar om nou te doen alsof het bezwaar tegen een hollander als gezinshond ging over dat ze als pup al krijsend in de rondte hakken...dat heeft toch niemand gezegd?

Ik vind het niet correct om nu te gaan doen alsof dit de makkelijkste hondjes van de wereld zijn omdat ze dat nu met 10 weken laten zien.
Ook een schijtmakkelijke hollander van 14 maanden is een uitdaging. Hou je nestregels nog maar even intact. In de bench slapen en daar met rust gelaten worden en dagelijks buiten de deur even goed rellen met de baas.
Maar goed, dat vind ik met een abrikoospoedeltje ook. Geef er nou maar een stabiele basis onder. Niet meteen orienteren op wat er allemaal niet meer nodig is.

Wat fijn dat ze de tijd hebben genomen om over de tekst na te denken.

Ik heb geen gouden mandje. Succes.

Mijke Marie Schapema! Zet die pup op de grond!
Met je kringsling. Jezus.

Het is ook een beetje het enige dat ze na 24 uur weet hoe het moet bij jou thuis. Dan doe je het vaker. Het televisiekijken op de hotelkamer, zeg maar.
Daarna wil ze op de bank. Beetje kijken hoe het daar werkt.

Gaan drinken kan ook een teken zijn om te kennen te geven dat ze honger heeft. En aangezien je op haar eerste dag vergeten was....
Het is dat je kinderen klaarblijkelijk gelukkig en gezond zijn anders had ik je aangemeld.

mijke schreef: 06 jun 2022, 19:45 Hoeveel hoort een pup eigenlijk te drinken?

Daar hoor je niet op te hoeven letten. Het moet er gewoon staan en ze hoort vanzelf te drinken.
Veel drinken kan een teken van stress zijn in deze situatie en dat ze natuurlijk een beetje gestrest is wist je al. Dat is normaal voor het moment.

Het kan natuurlijk ook andere dingen betekenen maar als je verder geen reden hebt om aan te nemen dat ze ziek is dan is dat het gewoon niet.

Nee, maar ook niet te snel verzakken in nietsmaaktuiterij.
De meeste mensen slaan onder druk de ene of de andere kant op met de alle voor- en nadelen van dien.

Je moet wel kunnen schakelen tussen bewust al dan niet aansturen en maar wat doen. Maar volgens mij kun je dat prima.

Ja joh. Lekker doen wat er in je opkomt.
Het is geen hogere wiskunde.

mijke schreef: 06 jun 2022, 10:32

Fenneke schreef: 06 jun 2022, 10:21

mijke schreef: 06 jun 2022, 09:33 ik denk dat ik haar zo wel met wat lekkers had proberen wat met het huis bekend te maken, want volgens mij zit ze er ook wel omdat het nog lekker veilig is, en de rest nog wat spannend.

Waarom wil je dat forceren? Dat komt vanzelf wel hoor . Geef haar vertrouwen geen dwang

Jij hebt denk ik een andere definitie van forceren dan ik, ik ga haar nergens toe verplichten hoor. Ik zie er geen probleem in om met wat lekkers langzaam de veilige meters uit te breiden. Dat is geen forceren maar helpen en aanmoedigen. Wil ze niet, dan niet.

Het is bijzaak in de marge, hoor. Maar als ze het op haar eigen tempo doet in plaats van omdat jij het wil (en een herderpup kent het verschil natuurlijk al heel snel en slaat dan door in de will to please) zorgt dat wel voor wat ruis op de lijn.
Daarnaast is het grote benchadagium vooral dat je een hond met rust laat op die plek. Dus ook niet er uit lokken.
Is het daarom fout om het wel te doen? Nee, natuurlijk niet maar wat het nut er van is zie ik ook niet.

Het enige dat ik kan bedenken is dat dingen die een uitgeruste pup uit eigen initiatief meemaakt vaak anders ervaren worden dan wanneer de pup mentaal niet op eigen beetjes loopt. Dan is het schrikken vaak wat groter, het leren vaak wat minder enzovoortts. Je snap wel wat ik bedoel.

Maar goed, de no-nonsense aanpak van "het is allemaal goed met je, je past je maar aan mij aan" is ook meer dan prima.
Met kleine kinderen in huis is dat geneuzel van alles-op-je-eigen-tempo toch al van de baan.

mijke schreef: 05 jun 2022, 16:37

Germ. Die is bekaf.

Doe maar een dekentje onder haar hoofdje.

Wie gaat er vannacht voor zorgen?