Een Hondenleven

Ik heb echt zelf nul zin in gedril. Drill baby drill.
Daarom heb ik ook nooit bijpassende ‘moeilijke’ rassen. Ik heb een hond voor mn plezier. En tulijk hoort daar wat basisgehoorzaamheid bij maar dat is heel minimaal. Ze gaan uit zichzelf de fout al niet in.

O ja dat was met mn Deerhounds ook zo. Met blaffende commandos hoefde je helemaal niet aan te komen want dan kon je mooi de tering genieten.
Beleefd vragen leverde de meeste kans op succes op.

Nu net. Als ik effe op een bankje in het bos ga zitten zit ik hier tegenaan te kijken
En niet na HIERRRRR!!!!! En BLIJFFFF!!! te hebben gegild.
Heeft alles te maken met raskeuze.

Nee hier gaat dat veel chaotischer Ik ga er van uit dat uitlaattijd hún tijd is en dan rommelen ze maar aan. Enige eisen zijn niet weglopen en in mn buurt blijven.
Ben zelf ook te druk met foto’s maken van allerlei halfgare blaadjes. Dus wat die honden uitkuren jeukt me volledig.

Ik heb er niet veel mee. Nou lopen mijn honden altijd los in hetzelfde gebied dus iedereen kent ons wel en we maken niemand de pis lauw. Ja, ze snuffen weleens bij een andere hond maar zijn nooit bedreigend. Andersom mag ook alles bij mijn honden komen snuiven mits niet agressief.
Als je een agressief joekel hebt hou je die maar vast. Lopen mijn honden keurig omheen.
Dus alles gaat laissez faire. Meenemen naar stad of durp doe ik nooit en als het zou moeten, dan aangelijnd.