Zamunda hier hetzelfde verhaal.
Wanneer man opstaat,en dat is nogal vaak, is hier de hele boel in rep en roer. Ze rennen mee naar de keuken (want koekjes) of ze geven vier keer in een ochtend aan dat ze naar buiten willen. En man gaat dan ook want hij rookt, en dat doet hij buiten.
Met eten zit man mij aan te kijken want ik moet er iets van zeggen dat ze niet zo over hem heen moeten hangen tijdens het eten. Omdat ze niet naar hem luisteren. Ik doe dat dus niet meer. Ik moet ze dan de hele tijd corrigeren voor iets wat hij ze zelf heeft aangeleerd.
Het eten van de honden zelf is een drama. Niet van Shira en Nola want die eten alles wat eetbaar is maar Jack moet steed een beetje erbij op z'n bordje

en dan ook nog een paar keer heen en weer scheppen en het bord naar hem toe schuiven in plaats van neerzetten. En Laila begint ook al. Nou en braver dan Lai vind je ze niet. Die kun je bijna niet verpesten.
Dat heeft man in de loop der tijd allemaal zo uitgevonden omdat Jack een slechte eter is.
Het vreemde is dat hij bij mij prima eet.
En zo zijn er nog veel meer voorbeelden.
Vandaag is man weg vanwege hobbie. Alles ligt in diepe rust, echt ontspannen. Als man thuis is staan ze toch altijd een beetje aan. Ik vind dat sneu want het doet ook wel iets met de rust van een hond op die manier met de altijd aanwezige adrenaline.
Ik heb serieus een latrelatie overwogen
En ik wil echt niemand afkammen want ik ben blij met man. Maar het is wel fijn om gelijkgestemden te lezen haha
