Fayah: ze is er!

[Anne]

Wat groot wordt ze dan!

[Diana]

Wat groot wordt ze dan!

Mila is maar klein: 51 cm. Fayah wordt wel wat groter, maar ik denk niet dat ze de schofthoogte van haar moeder (60 cm) gaat halen.

[Inge O]

Haha, maar dat is ook niet gek, op een rustige plek valt alles ook ineens meer op of meer uit de toon.

Nee, want dan heb ik het echt over situaties waarbij we ergens moederziel alleen alleen liepen, en waar behalve in dat geval duingras en zand niks te zien was .

O, dat is wel een beetje gek inderdaad Ze reageerde dan dus niet op iets in de omgeving?

Nee, helemaal niet, het gebeurde alleen als er niks was om op te reageren . Niet dat ze dan schrok of zo, maar ze liep (zeker voor haar doen) wat gespannen en duidelijk niet helemaal op haar gemak. En van zodra we dan richting 'de drukke wereld' liepen zag je haar denken 'phoehh, eindelijk weer naar de léuke wereld' .

[Anne]

Leuk om te zien hoe dat uit gaat pakken. In ieder geval een fijne leuke hond is ze, en mooi!

[Diana]

Nee, want dan heb ik het echt over situaties waarbij we ergens moederziel alleen alleen liepen, en waar behalve in dat geval duingras en zand niks te zien was .

O, dat is wel een beetje gek inderdaad Ze reageerde dan dus niet op iets in de omgeving?

Nee, helemaal niet, het gebeurde alleen als er niks was om op te reageren . Niet dat ze dan schrok of zo, maar ze liep (zeker voor haar doen) wat gespannen en duidelijk niet helemaal op haar gemak. En van zodra we dan richting 'de drukke wereld' liepen zag je haar denken 'phoehh, eindelijk weer naar de léuke wereld' .

Heel vreemd Honden zijn soms echt rare wezens

[ranetje]

Nee, want dan heb ik het echt over situaties waarbij we ergens moederziel alleen alleen liepen, en waar behalve in dat geval duingras en zand niks te zien was .

O, dat is wel een beetje gek inderdaad Ze reageerde dan dus niet op iets in de omgeving?

Nee, helemaal niet, het gebeurde alleen als er niks was om op te reageren . Niet dat ze dan schrok of zo, maar ze liep (zeker voor haar doen) wat gespannen en duidelijk niet helemaal op haar gemak. En van zodra we dan richting 'de drukke wereld' liepen zag je haar denken 'phoehh, eindelijk weer naar de léuke wereld' .

Misschien waren er wel veel wildgeuren en dat ze daarom behoedzaam was?

[Inge O]

O, dat is wel een beetje gek inderdaad Ze reageerde dan dus niet op iets in de omgeving?

Nee, helemaal niet, het gebeurde alleen als er niks was om op te reageren . Niet dat ze dan schrok of zo, maar ze liep (zeker voor haar doen) wat gespannen en duidelijk niet helemaal op haar gemak. En van zodra we dan richting 'de drukke wereld' liepen zag je haar denken 'phoehh, eindelijk weer naar de léuke wereld' .

Misschien waren er wel veel wildgeuren en dat ze daarom behoedzaam was?

Nee, kon niet op de plekken waar we liepen toen ze zo deed, en ze was ook absoluut niet positief gespannen maar echt met oortjes wat plat, staartje naar beneden en niet verder dan een paar meter bij me weg.
Of er zouden everzwijnen hebben moeten lopen op 100 meter van Breskens centrum en op een pad naast de Boerenbond .

[ranetje]

Nee, helemaal niet, het gebeurde alleen als er niks was om op te reageren . Niet dat ze dan schrok of zo, maar ze liep (zeker voor haar doen) wat gespannen en duidelijk niet helemaal op haar gemak. En van zodra we dan richting 'de drukke wereld' liepen zag je haar denken 'phoehh, eindelijk weer naar de léuke wereld' .

Misschien waren er wel veel wildgeuren en dat ze daarom behoedzaam was?

Nee, kon niet op de plekken waar we liepen toen ze zo deed, en ze was ook absoluut niet positief gespannen maar echt met oortjes wat plat, staartje naar beneden en niet verder dan een paar meter bij me weg.
Of er zouden everzwijnen hebben moeten lopen op 100 meter van Breskens centrum en op een pad naast de Boerenbond .

Een steenmarter verjager (zo'n voor mensen onhoorbara piepgeval)

[Inge O]

Een steenmarter verjager (zo'n voor mensen onhoorbara piepgeval)

Dat 'naast' was niet letterlijk, het lag er op 100 meter vanaf - eerst even uitlaten voor ik haar meenam de BB in - waar ze uiteraard meteen al als we nog op 50 meter van de voordeur de richting van hun parking opliepen dat ding uitzetten.
En blijkbaar verkocht het ook niet want op de ontelbare keren dat ik er daarna kwam met hond stond het ook nooit aan, goh, wat een toeval.

[Inge O]

Of ze rook een vos. Die zijn niks te beroerd om dichtbij mensen te komen.

Ja, zal vast, en ook op alle andere rustige plekken waar ik met haar in de periode liep was er bij toeval eentje in de buurt. Hoe ik dat niet eerder had kunnen bedenken.

[Inge O]

een wilde mysterie

Valt wel mee - ik vond het wel raar, maar nu ook weer geen echt mysterie . Ze was gewoon een supernieuwsgierig pupje dat alle nieuwe dingen mega-interessant vond en daar heel erg van genoot, waardoor haar (zeer minieme) angstfase dik gecamoufleerd werd.

[Diana]

Fayah was vanmorgen bij de dierenarts voor haar vaccinatie tegen leishmania en ze weegt nu 18 kilo. Ze is nu met iets meer dan 6 maanden precies even groot en even zwaar als Mila.

Verder heeft ze er uiteraard weer een feestje van gemaakt bij de dierenarts, veel nieuwe mensenvrienden gemaakt en honden die niet op haar zaten te wachten keurig genegeerd en ruimte gegeven. Wel vond ze het opeens heel eng op de tafel, ze zat helemaal te bibberen. Ze was wel snel vergeten dat ze het eng vond toen de assistente haar even lekker kwam knuffelen





O ja, en ze heeft een eigenwijs oor tegenwoordig

[ranetje]

Ze ziet er fantastisch uit
Welk oor vind jij eigenwijs?

Ik zie alleen maar een geweldig snuitje met een min of meer tippend oor en een prikoortje

[Diana]

Ze ziet er fantastisch uit
Welk oor vind jij eigenwijs?

Ik zie alleen maar een geweldig snuitje met een min of meer tippend oor en een prikoortje

Dat prikoor vind ik eigenwijs. De fokker zei al: als je er wat aan wilt doen, moet je het nu gaan plakken. Dat doe ik dus niet, ik vind zo'n eigenwijs oor juist wel leuk Bij Fayahs moeder staat trouwens ook het linkeroor rechtop.

[ranetje]

Ze ziet er fantastisch uit
Welk oor vind jij eigenwijs?

Ik zie alleen maar een geweldig snuitje met een min of meer tippend oor en een prikoortje

Dat prikoor vind ik eigenwijs. De fokker zei al: als je er wat aan wilt doen, moet je het nu gaan plakken. Dat doe ik dus niet, ik vind zo'n eigenwijs oor juist wel leuk Bij Fayahs moeder staat trouwens ook het linkeroor rechtop.

Kauwgum in de tip vastplakken?

Dat zag ik vroeger nog wel eens op de KC.
Ik vind dat ze er prima uitziet.
Zou er zelf ook niks aan doen

[Omega]

Ze ziet er ook al zo groot en volwassen uit, tot je het gedrag ziet.
De oren noem ik bij Quinta maar geflopte flapjes ofwel flopjes.

[Diana]

Ze ziet er ook al zo groot en volwassen uit, tot je het gedrag ziet.
De oren noem ik bij Quinta maar geflopte flapjes ofwel flopjes.

Haha, ja, dat klopt, qua gedrag is ze echt een pup in een te groot lichaam
Ze is natuurlijk wel anders dan toen ze 10 weken was, ze is echt wel wat minder onbenullig, maar vergeleken bij mijn volwassen honden is ze echt een kleuter.

[Inge O]

Ze ziet er ook al zo groot en volwassen uit, tot je het gedrag ziet.
De oren noem ik bij Quinta maar geflopte flapjes ofwel flopjes.

Haha, ja, dat klopt, qua gedrag is ze echt een pup in een te groot lichaam
Ze is natuurlijk wel anders dan toen ze 10 weken was, ze is echt wel wat minder onbenullig, maar vergeleken bij mijn volwassen honden is ze echt een kleuter.

Dat is Karma met haar 2.5 jaar nog steeds .

[Diana]

Ze ziet er ook al zo groot en volwassen uit, tot je het gedrag ziet.
De oren noem ik bij Quinta maar geflopte flapjes ofwel flopjes.

Haha, ja, dat klopt, qua gedrag is ze echt een pup in een te groot lichaam
Ze is natuurlijk wel anders dan toen ze 10 weken was, ze is echt wel wat minder onbenullig, maar vergeleken bij mijn volwassen honden is ze echt een kleuter.

Dat is Karma met haar 2.5 jaar nog steeds .

Haha, o jee
Het is ook maar net wat je vergelijkingsmateriaal is natuurlijk. Op de hondenschool vond iedereen haar al zo volwassen overkomen, omdat ze inderdaad een soort beheersing heeft die de meeste collies van nature wel hebben (geen plaat voor de kop-types) en ze ook nog eens in alle situaties goed haar kalmte kan bewaren en zich niet laat meeslepen. Maar vergeleken met mijn andere (wat meer) volwassen honden komt ze echt totáál nog niet volwassen over

[Inge O]

Dat is Karma met haar 2.5 jaar nog steeds .

Haha, o jee
Het is ook maar net wat je vergelijkingsmateriaal is natuurlijk. Op de hondenschool vond iedereen haar al zo volwassen overkomen, omdat ze inderdaad een soort beheersing heeft die de meeste collies van nature wel hebben (geen plaat voor de kop-types) en ze ook nog eens in alle situaties goed haar kalmte kan bewaren en zich niet laat meeslepen. Maar vergeleken met mijn andere (wat meer) volwassen honden komt ze echt totáál nog niet volwassen over

Oh maar plaat-voor-de-kop en geen beheersing heb ik gelukkig nog nooit bij een wartje gehad, ook Karma niet, het is meer dat ze gewoon zo door de dag gaat, nog steeds

[Diana]

Ja, dat had ik natuurlijk wel begrepen uit je voorgaande berichten over Karma Dus ik bedoelde ook niet jou met 'iedereen', maar specifiek 'iedereen op de hondenschool'. Het zegt natuurlijk ook wel iets over hoe mensen ernaar kijken. Voor een collie is Fayah namelijk best onbesuisd

[Inge O]

oor een collie is Fayah namelijk best onbesuisd

[CatnDog]

...omdat ze inderdaad een soort beheersing heeft die de meeste collies van nature wel hebben (geen plaat voor de kop-types)

Als ik jouw beschrijving had gelezen van collies had ik voor een Schotse collie gekozen i.p.v. een Groenendaeler. Al zouden die volgens de rasbeschrijving ook erg 'gevoelig' moeten zijn.

[Diana]

...omdat ze inderdaad een soort beheersing heeft die de meeste collies van nature wel hebben (geen plaat voor de kop-types)

Als ik jouw beschrijving had gelezen van collies had ik voor een Schotse collie gekozen i.p.v. een Groenendaeler. Al zouden die volgens de rasbeschrijving ook erg 'gevoelig' moeten zijn.

Ja, dat zijn ze ook. Ik heb er twee, en hoewel ze veel gemeen hebben, want het zijn allebei collies, zijn ze ook heel verschillend. Ze zijn allebei gevoelig, maar bij Mila gaat dat gepaard met wat angsten, onzekerheid en nervositeit (en dat zie je bij veel collies tegenwoordig) en dat heeft Fayah helemaal niet.
Mila is in niets gematigd, alles is bij haar uitvergroot en kan van het ene op het andere moment compleet omslaan: zij kan van idioot uitgelaten vrolijk naar poepchagrijnig of doodsbang gaan binnen een seconde. Fayah is veel gelijkmatiger en heeft niet zulke ups en downs.
Ze hebben allebei veel will to please. Fayah is meer meegaand en wat laconieker, terwijl Mila overal zelf ook een duidelijke mening over heeft die ze niet onder stoelen of banken steekt, maar wel fanatieker, streberiger en pittiger is in het werk. Ze was ook drukker toen ze jong was en had mentaal die uitdaging veel harder nodig dan Fayah.
Maar dat zijn dus allemaal uitersten binnen het spectrum van het ras. Fayah is dus niet opeens een stoïcijnse berghond of Mila een hysterische terriër, maar voor het ras is Fayah dus erg stabiel en Mila behoorlijk pittig.

[CatnDog]

Ja, dat zijn ze ook. Ik heb er twee, en hoewel ze veel gemeen hebben, want het zijn allebei collies, zijn ze ook heel verschillend. Ze zijn allebei gevoelig, maar bij Mila gaat dat gepaard met wat angsten, onzekerheid en nervositeit (en dat zie je bij veel collies tegenwoordig) en dat heeft Fayah helemaal niet.
Mila is in niets gematigd, alles is bij haar uitvergroot en kan van het ene op het andere moment compleet omslaan: zij kan van idioot uitgelaten vrolijk naar poepchagrijnig of doodsbang gaan binnen een seconde. Fayah is veel gelijkmatiger en heeft niet zulke ups en downs.
Ze hebben allebei veel will to please. Fayah is meer meegaand en wat laconieker, terwijl Mila overal zelf ook een duidelijke mening over heeft die ze niet onder stoelen of banken steekt, maar wel fanatieker, streberiger en pittiger is in het werk. Ze was ook drukker toen ze jong was en had mentaal die uitdaging veel harder nodig dan Fayah.
Maar dat zijn dus allemaal uitersten binnen het spectrum van het ras. Fayah is dus niet opeens een stoïcijnse berghond of Mila een hysterische terriër, maar voor het ras is Fayah dus erg stabiel en Mila behoorlijk pittig.

Hoewel Mila en Fayah inderdaad heel verschillend zijn, lijken het me allebei geweldige honden.
Zeno is dus eerder van het type plaat-voor-z'n-kop, wat ik dus vrij merkwaardig vind. Juist bij veel Groenendaelers- en Tervuerense herdereigenaren zie ik ook gevoelige types. Al zal dat natuurlijk per individu veel verschillen. Dat plaat-voor-z'n-kopperige en overal op af denderen is precies wat ik niet zocht in een hond. Dat vind ik meer passen bij een labrador. Ik vind het fijn wanneer een hond wat meer de kat uit de boom kijkt en nadenkt voordat ze wat ondernemen. Of dat nu is vanuit onzekerheid en nervositeit of vanuit voorzichtigheid en overzicht-bewaren-verstandigheid. Het oogt wat volwassener in ieder geval.

Ik heb wel eens gelezen op het forum dat iemand zei (ik weet niet meer wie) dat zij het veel makkelijker vond om dappere overal op af denderende honden bij te sturen, dan om te gaan met meer onzekere types. Ik vind het juist heel lastig, omdat het me het gevoel geeft dat hij boven mijn macht uitstijgt. Ik ben zelf helemaal geen extravert type dat overal op af stapt en ik zou liever een eveneens voorzichtig type aanmoedigen ook al vangt een gevoelig type dan natuurlijk ook eerder mijn onzekerheid op. Ik heb er moeite mee om zo'n plaat-voor-z'n-kopper continue te moeten afremmen.