Omdat mijn honden liefde ooit begon met een flatcoated en dat ras ondanks hun nadelen altijd in mijn hart heeft gezeten was ik er al wel over uit dat er toch ooit weer een flatje kwam. Ik heb er in het verleden al 5 gehad dus kennis van het ras is zeker aanwezig. 1 dorp verderop lag er een leuk nest waarbij er 1 pupje afgezegd was: reutje donkerblauw. Op mijn verjaardag 2 weken na de dood van marvel heeft mijn vriend mij als verassing meegenomen naar dit nest en kon ik zelf bepalen of ik wel of niet evt voor dit pupje zou gaan. Aan zijn karaktertje lag het niet en toen ik ook zijn pup test las wist ik zeker dat dit pupje bij mij moest wonen. De naam fealan had ik al heel lang in mijn hoofd en dit zou fealan worden. Een dag na mijn verjaardag hebben we hem opgehaald en wat was ik blij en gelukkig! Ook met lola mijn labrador klikte het vanaf het eerste begin, wat waren die 2 leuk samen en wat was fealan makkelijk, lief, braaf, knap en noem het maar op. Ik had op dat moment vakantie dus alle tijd om te wennen aan elkaar en uit te zoeken waar en wanneer we zouden gaan trainen. Dinsdagavond 20 september gingen we voor het eerst naar de puppy jacht en wat deed hij het leuk en dapper en hij liet echt leuke dingen zien. Om 8 uur gingen we terug naar huis en daar ging het mis....ik kreeg een auto ongeluk waarbij de ander voorrang nam waar hij totaal geen voorrang had of in elk geval mij niet heeft gezien of heeft opgelet. Fealan heeft hierbij helaas het ongeluk niet overleefd. Net 9 weken oud
dit is niet te bevatten en totaal oneerlijk en zo kort naar marvel is het ook een beetje veel en groot. Zelf heb ik er een whiplash en een hersenschudding aan over gehouden en ik ben er lichamelijk ook nog niet maar de laatste beelden van fealan zijn het ergste.
