Berg je, hier komt een lang verhaal. En nee, het is geen grap
Sinds een maand heb ik een papegaai aan de roedel hier toegevoegd. Alleen nu heb ik sinds een week een probleem waarvan ik niet gedacht het ooit te hebben. En waarvan ik ook niet weet hoe het op te lossen. Tips zijn dus welkom
Komtie: de papegaai is een babbelaar. Haar vorige eigenaar is een man, dus ik heb nu de hele dag een (ietwat nasale) mannenstem in huis. “Kopje koffie, even lekker douchen, lekker he?” En af en toe een dikke boer. Tja, dat krijg je schijnbaar als je een papegaai van een man overneemt
Maar nu komt het. Overdag is er geen enkel probleem. De honden vinden het wel gezellig, zo’n babbelaar. De ellende begint ’s avonds. Als het schemert of donker is en ik het licht in de achterkamer uitdoe en/of een doek over de kooi van de papegaai doe. Met het idee dat ze dan gaat slapen. Dan zegt het beestje een aantal keer – heel sympathiek: weltrusten! Niet hard, maar wel op een wat rare nasale toon. En Jet is daar ineens verschrikkelijk bang voor. Ik ben vorige week een avond weg geweest, misschien is er toen in het donker iets gebeurd in combinatie met dat de papegaai ‘weltrusten’ zei? Ik heb geen idee. Maar bij het woord weltrusten begint Jetje te drentelen, bibberen en hijgen. Ze is niet meer benaderbaar, wil niets eten, is niet te sturen. Ze is volledig in zichzelf gekeerd.
Wat ik nu doe: op de bank gaan zitten, zodat ze bij me kan zitten. En wachten tot ze rustig is. Aandacht geven maakt het alleen maar erger, haar proberen op haar plek sturen ook, afleiden lukt niet. Als de papegaai stil is, duurt het best een tijd tot Jet weer volledig ontspannen is en lekker ligt te snurken (en als de papegaai ’s morgen begint met goeiemorgen, is er niets aan de hand).
Gister ging het trouwens goed, toen waren de honden en ik weggeweest ’s avonds en had ik de doek van tevoren over de kooi gedaan, kwamen we in het donker terug, heb ik de lichten niet aangedaan en zelf niets gezegd. Zodat de papegaai niet ging babbelen. Dat kan voor even, maar om nou de ganse winter in het donker te zitten zwijgen omdat de papegaai anders zo sympathiek is om ons weltrusten te wensen, haha!
Maar goed, ik wil er dus wat aan doen. Jet is enorm gevoelig, het verbaast me op zich niet dat juist zij zo’n plotselinge angst heeft. Heeft iemand een idee waardoor ik haar kan leren dat het weltrusten van de papegaai niet eng is? Met voertjes strooien of wat dan ook helpt niet, ze blokkeert volledig bij de eerste weltrusten van het beest. Ik kan de papegaai ‘s avonds niet in een andere ruimte te zetten helaas, anders deed ik dat. Op termijn kan dat misschien wel. En een papegaai afleren om weltrusten te zeggen is vrees ik ook een kansloze missie.
Trouwens, als het echt echt niet leuk meer is, kan de papegaai bij vrienden in de volière. Ik ben dol op Jet, dus wil niet dat zij eronder lijdt dat ik zo nodig een oude papegaai op wil vangen. Maar eerst wil ik het graag proberen op te lossen. Want overdag is er niets aan de hand:)
Heeft iemand tips? Thanks alvast!
).
Maar goeie, ik ga een papegaaienexpert raadplegen.
