Maar bij deze, op 1 oktober heeft Javier de 14 jaar (geschatte leeftijd in paspoort) aangetikt. Een geschatte leeftijd, volgens onze DA toch eerder geboortejaar 2008, dan 2010. Nou goed, ga ik het middelen, is hij nu een jaar of 15.
En het gaat zo goed met hem. Oud is hij, maar nog lang niet het leven zat. Lekker scharrelen op het erf, veel slapen, de gourmand van het huis zijn.
Wat we vroeger met elkaar hadden, veel activiteiten ondernemen, tempobeulen, zat er allang niet meer in. En dat was iets wat we allebei een lange tijd lastig vonden. Accepteren dat het niet meer lukt. De komst van een jonge hond was een positieve kentering. Javier hoefde zich niet meer te 'bewijzen' en ik kon mijn 'lusten' botvieren op Edison.
Met een geloken blik, luchtjes opsnuiven op een bedje van mos. In stilte genieten, meer hoeft het niet te zijn. Taai en wijs als hij is.........


























