Afgelopen donderdag was Ronja lekker aan het racen met wat hondenvriendjes toen het me opviel dat Annie maar een beetje zat te zitten bij mij. Normaal gesproken snuffelt ze dan iedere centimeter gras in het park af terwijl Ronja zich met andere honden uitslooft. Dat deed bij mij de alarm bellen afgaan, ik dacht in eerste instantie misschien speelt er iets van buikpijn en heb het een dagje aangekeken. Ze heeft wel zin in eten en vrijdag kwam ik tot de conclusie dat ze ergens pijn heeft. Ze wil niet mee wandelen. Loopt niet rond me heen te dansen en blaffen als het tijd is voor eten. Ze ligt de hele dag in één van de hondenmanden ipv op haar favoriete plekjes op de stoel of bank. Als ik haar mee neem voor een minirondje loopt ze heel langzaam. Maar niet mank of wiebelend. Ze is overduidelijk niet lekker en niet blij.
Ik heb een afspraak gemaakt bij de dierenarts. Daar kon ik zaterdagochtend terecht. Aan ieder pootje is gertrokken, in d'r rug geknepen, nek dubbel gevouwen... maar Annie is blijkbaar een hondje wat slecht aangeeft waar het zeer doet. Soms piept en krijst ze heel hard als ze amper aangeraakt wordt, maar terwijl de dierenarts haar zowat dubbelvouwt geeft ze geen kick. Ze is naar huis gegaan met carporal, maar dat lijkt helemaal niks te doen. Afgelopen maandag ben ik dus weer naar de dierenarts geweest, met een andere dierenarts deze keer. Die heeft weer het hele onderzoek gedaan. Ook zij kon niet echt uitspraken doen over waar de pijn nou zit, vond het maar verwarrend. Maar Annies onderrug en heupen zijn het meest verdacht. Annie heeft nog een extra pijnstiller erbij gekregen en is nu voor het eerst in 10 jaar echt bang geworden bij de dierenarts

ze heeft Gabapentine erbij gekregen en ik verbeelde me dat ze zich daar gistermiddag wat beter mee voelde.
Vanochtend toen ze dr brokken at dacht ik voor het eerst te zien dat ze wat raar met dr achterpoten staat.
Ik word er zelf onrustig van

. Ze heeft bij mijn weten niks raars gedaan en de pijn lijkt plotseling te zijn gekomen. Dierenarts advies is het een week aankijken en anders door naar de specialist.
Iemand nog tips of handige ideeën nav mijn verhaal?