ja, qua dood is het wel mooi. En qua leven al helemaal natuurlijk. En liever snel dan aftakelen en eeuwig tobben.
Hij was gewoon bijna op en dan is het fijn om niet te wachten tot het volledig op is.
Maar pijn doet het wel. Dat hij maar gauw weer thuis is, nu voelt het zo helemaal incompleet.
Ik ben gisterenavond voor de DA nog bij mijn ouders langsgegaan, dus die hebben ook afscheid kunnen nemen en afgelopen weekend waren mijn nichtjes op logement, dus zijn laatste momenten heeft hij in alle geval nog in extra liefde & warmte mogen doorbrengen.
Vanmorgen om 4u was het stil in huis, normaal begon hij dan te blaffen. Bizar om nu niet naar beneden te hoeven gaan en als een normaal mens om 4u nog in mijn bed te liggen
