Het is pas dag 3, maar Tez lijkt ook knuffeliger. Af en toe laat ze zich echt achterover over me heen vallen
Buiten is ze wellicht iets meer afgeleid, maar het verschil is zo klein met haar puber brein (als in, het was al dramatisch), dat we dat ook wel overleven.
Nanna schreef: 01 apr 2026, 11:11
O maar een vacht als een Welsh was bij mij een no go om te castreren. Dat is inderdaad wachten op een plofvacht. En een reu van welk ras ook zou ik sowieso niet castreren of het moet niet anders kunnen.
Nou dat dus. Hoor niks anders dan waarschuwingen daarvoor. En vind haar nu zo mooi en zacht. En die haren zijn zo pluizig en plakkerig, moet niet denken aan zo’n structuur als plofvacht.
Bij Duke was het redelijk eenvoudig. Die heb ik 2 keer chemisch gecastreerd omdat hij echt onhoudbaar was. Ik had hoop dat het beter zou gaan als hij volwassener werd. Toen die laatste met drie jaar oud uitgewerkt was en hij bij elke grasspriet stond te kwijlen en te shaken, had ik het wel bekeken en was het hakkie, takkie, weg zakkie. Was voor hem ook niet leuk zo. Zijn vacht is redelijk goed gebleven.
ellen en de birmanen schreef: 01 apr 2026, 08:19er loopt een onderzoek tussen bepaalde soorten kanker en castratie.
Heb Duke in december met een tumor (bij de milt waarschijnlijk) moeten laten gaan. Kan natuurlijk toeval zijn maar je reactie raakt wel een snaar.
Klinkt als een super boeiend onderzoek! Waar loopt die? Ging dat alleen over teef castraten? Of ook reuen?