
Vorig jaar zomer heeft ze 1 wedstrijd gestart, sindsdien niet meer.
Ik had geen vertrouwen, haar raakvlakken waren gewoon niet goed en ik wilde dat hertrainen. Maar ja, corona, weinig wedstrijden, winter waar ik sowieso al chagrijnig van wordt.
Dus alles beetje laten gaan ondanks de wilde plannen.
Nou ja lang verhaal kort, we zijn er nog niet, maar we zijn ver genoeg dat we morgen weer voor het eerst sindsdien een officiële wedstrijd lopen en we doen mee aan de wintercompetitie.
Ik verwacht niets morgen, we hebben nog steeds strijd om het blijven bij de start, de kattenloop doet ze net 4 weken pas "goed genoeg" en de schutting zijn we vorige week begonnen met hertrainen. Bovendien gingen vorige week tijdens een workshop ineens haar palen stuk
Vandaag op de vereniging even met een vriendin bezig geweest, de palen doen het weer, de schutting ging redelijk dus even duimen dat ze morgen zich vergist terwijl er niets ligt om haar passen te bepalen en ik verwacht niets.
Ik verwacht alleen dat ze doet wat ik vraag, zonder alle latten te tikken of hysterisch in mijn armen te hangen.
Uitslagen en promoties ga ik volgend jaar pas "verwachten", als ze iets meer wedstrijdkilometers heeft gemaakt.
Ik ben stik zenuwachtig, met Juno is het nooit zo erg geweest, maar van Juno wist ik wat ik kon verwachten, dat kan ik nog niet met Kenzi, komt wel ooit en ik hoop dat ik dat ook met jullie kan delen dan
























