Een Hondenleven

Jip mocht toch even naar buiten van mij. In de zon en zonder wind is het warm zat nu.

Wat een klotesituatie zo

Zijn er behalve het niet willen eten helemaal geen andere symptomen? Niks met de vacht ofzo?
Lymfeklieren ook niet opgezwollen?

Natalie schreef: 27 mei 2023, 17:35 Jip mocht toch even naar buiten van mij. In de zon en zonder wind is het warm zat nu.

Dat is toch fijn voor hem zo. Kan me niet voorstellen dat dit nu teveel energie kost, gewoon even lekker buiten liggen.

Zinodo schreef: 27 mei 2023, 17:44 Als je dwangvoeding geeft, doe je het dan goed timen dat de morfine goed is aangeslagen? Te laat en het is bijna uitgewerkt of te vroeg en het is nog niet aangeslagen, dan kan hij alsnog pijn hebben.
Verder kan ik helemaal niks nuttigs meer verzinnen om te zeggen

Hij krijgt 3x per dag zijn medicijnen en we plannen het voeren dan 2 uur daarna. Ik heb eigenlijk niet goed kunnen vinden wat het beste moment is, dit leek mij wel aannemelijk.

Het voeren om 17u ging gelukkig wel goed. Geen poging tot ontsnappen, maar gewoon toegeven aan die stomme situatie en braaf blijven zitten.

Persistence schreef: 27 mei 2023, 17:38

Natalie schreef: 27 mei 2023, 17:35 Jip mocht toch even naar buiten van mij. In de zon en zonder wind is het warm zat nu.

Dat is toch fijn voor hem zo. Kan me niet voorstellen dat dit nu teveel energie kost, gewoon even lekker buiten liggen.

Nee dat was mijn gedachte ook. In de ochtend is het wel koud, maar nu is het echt heel lekker buiten.

Persistence schreef: 27 mei 2023, 17:36 Wat een klotesituatie zo

Zijn er behalve het niet willen eten helemaal geen andere symptomen? Niks met de vacht ofzo?
Lymfeklieren ook niet opgezwollen?

Dat de situatie donderdag plots omsloeg was natuurlijk wel raar. Zit ik steeds te vertellen dat hij niet braakt en keurige drollen had, gaat hij donderdag ineens alles uitspugen en poept hij de hele operatiekamer onder met waterdunne ontlasting … Maar wat dat betekent?

Nu is dat ook niet meer zo gelukkig.

Mijn ouwe Diem had IBD. Hij was daar bij een aanval echt doodziek van hoor. Buikpijn en zich duidelijk hondsberoerd voelen. En elke paar uur diarree met slijm en bloed. Soms ook braken erbij maar sowieso misselijk want niet eten en drinken.
Zo lag hij dan:


Eenmaal weer aan de betere hand had hij wel weerstand weer te eten maar prednison in combi met anti misselijkheid (cerenia) en paar keer dwangvoederen hielpen hem vlot op gang.

Morfine kan eetlust trouwens verminderen. De prednison heft dat wellicht op Maar ik heb hondje gehad (een vreetzak) die maar niet op gang kwam na spoed milt verwijdering. Gestopt met morfine en 12 uur later at ze weer.

Sterkte voor jullie, wat een nare achtbaan is dit

Persistence schreef: 27 mei 2023, 17:38

Natalie schreef: 27 mei 2023, 17:35 Jip mocht toch even naar buiten van mij. In de zon en zonder wind is het warm zat nu.

Dat is toch fijn voor hem zo. Kan me niet voorstellen dat dit nu teveel energie kost, gewoon even lekker buiten liggen.

Oh wat heerlijk voor hem.

Groot gelijk van hem in de zon te leggen, de warmte zal hem zeker deugd doen (en jullie ook )
Ik pieker me echt suf en baal dat ik geen ervaring en kennis genoeg heb om mee te kunnen denken. Ik weet wel wat middeltjes om eetlust op te wekken, maar voor nu lijkt me eerst de oorzaak vinden en medisch antwoorden weten, belangrijker te zijn. Wat een vreemde situatie, ik hoop echt dat er duidelijkheid en vooral verbetering komt.

Ik verwacht van jullie geen antwoorden hè Ik vind jullie tips heel fijn, want het zet mij steeds weer opnieuw aan het denken. Ik heb van de heer Van Straten (de internist) een reactie gekregen op mijn e-mail. Hij stelt voor een dag eerder te stoppen met de morfine, waarschijnlijk vanwege hetgeen Pioenroos hierboven zegt. De cerenia krijgt hij één keer per dag, en de tip is om een uur na de cerenia opnieuw te proberen hem eten aan te bieden. Dat is dan morgenmiddag pas weer.

Hoop zo dat als je met de morfine stopt, hij wel weer wil en kan eten.

Natalie schreef: 27 mei 2023, 21:11 Ik verwacht van jullie geen antwoorden hè Ik vind jullie tips heel fijn, want het zet mij steeds weer opnieuw aan het denken. Ik heb van de heer Van Straten (de internist) een reactie gekregen op mijn e-mail. Hij stelt voor een dag eerder te stoppen met de morfine, waarschijnlijk vanwege hetgeen Pioenroos hierboven zegt. De cerenia krijgt hij één keer per dag, en de tip is om een uur na de cerenia opnieuw te proberen hem eten aan te bieden. Dat is dan morgenmiddag pas weer.

Fijn dat je iig een reactie hebt gehad.
Pff wat een klote situatie is dit zeg

Ik heb dit topic stilletjes gevolgd. Wat een zorgen zul je hebben over hem zo. Ik duim dat hij toch na het stoppen met de morfine weer wat wil eten.

Hij heeft begin van de middag vrijwillig een paar stukjes kipfilet aangenomen en hij heeft aan het einde van middag vrijwillig een handje Rodi worst gegeten.
Ik denk van allebei ongeveer 50 gram. Ik bied het aan in miniblokjes op mijn hand en ik merk dat na iedere hap de twijfel om een volgend hapje te nemen, wel steeds groter wordt. Op een gegeven moment is het dan ook echt klaar, dan kan ik weer oprotten met m'n worst. Het is minder dan ik had gehoopt, maar het is toch weer een kleine overwinning.

Alle kleine stapjes zijn goed!

Ieder beetje positief anders dan voorheen is een klein feestje! Fijn dat de wil er al wel weer is, ook al is het maar een willetje
Hopelijk blijft de trend zich voortzetten

Ga zo door Jip !

Goede dingen komen langzaam

Kleine stapjes zijn nog steeds stapjes

Gaan eten na zo lang niet willen eten is toch echt wel een flinke vooruitgang hoor.

Dat hij nu twee keer vrijwillig zelf wat heeft gegeten, vind ik toch ook wel iets om heel blij mee te zijn! Dat is al heel wat vergeleken met de afgelopen tijd. Ik hoop zo voor jullie dat dit doorzet!

Ik hoop ook dat dit doorzet
Het is een goed teken dat hij vrijwillig eet

Dat ie zelf iets wil eten is zeker een vooruitgang!
Hopen dat het zich doorzet! Ik duim voor jullie

Wat goed!

Vele kleine stapjes maken ook een grote stap.