forum over honden
https://www.eenhondenleven.com/
maar wat een leuke pup, leuke naam ook! Fijn dat het zo makkelijk gaat, en ja dat kan ook gewoon, ook bij een pittig ras kan het gewoon meevallen toch? Ik heb hollanders gekend die ontzettend agressief waren, en ook lieve goedsullen. Alleen maar fijn als je zo'n meevaller hebt.
Komt wel goed natuurlijk. Aloy vindt blaffende honden trouwens ook nog wat spannend en zij is echt wel een heel dappere pup. Dus Ranja wordt vast ook heel dapper. 
Ze doet het alvast heel goed zo te horen, daar gaan jullie vast een werelhond aan krijgen straks. 
Mij stelde het toen ook erg gerust om te horen dat het een fase is. Soms weet je het ook wel maar eerst graag zien en dan geloven. 
Met Quinta ging het net zo, alleen blaft ze in het voorbijgaan terug.. Wordt aan gewerkt zullen we maar zeggen, ik heb een hekel aan nodeloos geblaf.Ybbihs schreef: 11 jun 2022, 00:00 Snuck scheet de eerste 2-3 weken echt bijna in z'n broek als er ergens een hond blafte. Nu loopt hij vrolijk langs honden die achter een schutting staan te blaffen.
Het is een fase, echt
Ik zou ook het liefst onderduiken als ik die herrie hoor. Ja mama zwartwit, je weet zelf ook wel dat dat niet is wat ik bedoelNanna schreef: 11 jun 2022, 11:26 Ik vind een pup die terughoudend reageert juist verstandig. Dat heet lijfsbehoud.
Als je een āplaat voor kop we gooien ons nāimporte gewoon in en zien wel waar het schip strandtā hond had willen hebben had je een Labrador uit showlijnen moeten kopen.
Voor nu zijn oefeningen idd nog niet aan de orde, maar het is zeker wel een goede tip. Ik had er zelf nog niet aan gedacht maar ik denk dat je gelijk hebt.Manuma schreef: 11 jun 2022, 08:27 Ik ben zelf niet zo van het āgaan kijkenā, we gaan door spannende dingen heen of we doen op een afstand die ze aankunnen even spelen of wat oefeningetjes. Met stilstaand kijken zie ik vaak juist spanning opbouwen. Maar dat is misschien per hond ook verschillend en voor Ranja wellicht ook nog wat vroeg.
Ben ik het helemaal mee eens, hebhet er hier nog niet zolang terug ook nog over gehad. Alleen maar kijken zonder iets met de situatie te kunnen creĆ«ert naar mijn ervaring juist angst omdat ze zich teveel gaan focussen ipv. dat 'het' alweer verdwenen is voor ze er echt erg in hebben.Manuma schreef: 11 jun 2022, 08:27 Ik ben zelf niet zo van het āgaan kijkenā, we gaan door spannende dingen heen of we doen op een afstand die ze aankunnen even spelen of wat oefeningetjes. Met stilstaand kijken zie ik vaak juist spanning opbouwen.
.
en dan heeft ze de neiging om te blijven kijken. Dan lok ik haar dus wel weer met een vrolijk woordje en een klein brokje.
Ik denk niet dat iemand hier tips gaf uit bezorgdheid om de pup, maar als klankbord op Mijke haar reactie op Ranja's gedrag op dat punt.Lothian schreef: 11 jun 2022, 20:42 Oh god, ben blij dat destijds met Taro het forum eruit lag, al die bezorgde tips om de kleinste dingen
Een bleue pup die er net een week is, is doodnormaal. Taro was doodsbang voor de autoweg en ging trillen als we 50 meter van de tuin waren. Merk je niks meer van.
Aandachtsoefeningetjes kun je toch altijd doen? Elke pup vanaf dag 1 dat ze hier zijn... snoepjes of balletje doet wonderen meestalmijke schreef:Ja mama zwartwit, je weet zelf ook wel dat dat niet is wat ik bedoelNanna schreef: 11 jun 2022, 11:26 Ik vind een pup die terughoudend reageert juist verstandig. Dat heet lijfsbehoud.
Als je een āplaat voor kop we gooien ons nāimporte gewoon in en zien wel waar het schip strandtā hond had willen hebben had je een Labrador uit showlijnen moeten kopen.
Voor nu zijn oefeningen idd nog niet aan de orde, maar het is zeker wel een goede tip. Ik had er zelf nog niet aan gedacht maar ik denk dat je gelijk hebt.Manuma schreef: 11 jun 2022, 08:27 Ik ben zelf niet zo van het āgaan kijkenā, we gaan door spannende dingen heen of we doen op een afstand die ze aankunnen even spelen of wat oefeningetjes. Met stilstaand kijken zie ik vaak juist spanning opbouwen. Maar dat is misschien per hond ook verschillend en voor Ranja wellicht ook nog wat vroeg.
De Hollander is er eigenlijk niet is mijn ervaring. Er zit zo enorm verschil in lijnen; werk, show, huis, waak en dan nog de individuen. Zoals Mijke t beschrijft herken ik niet bij mn honden, maar goed ik heb dan ook geen volle maar halve Hollanders. Ze waren niet snel oner de indruk maar schonken er ook weinig aandacht aan. Maar wat ik lees bij een goede kennis van me die een showlijn fci heeft is dit weer een totaal andere wereld dan de FCI werklijn HH.Inge O schreef:Ben ik het helemaal mee eens, hebhet er hier nog niet zolang terug ook nog over gehad. Alleen maar kijken zonder iets met de situatie te kunnen creĆ«ert naar mijn ervaring juist angst omdat ze zich teveel gaan focussen ipv. dat 'het' alweer verdwenen is voor ze er echt erg in hebben.Manuma schreef: 11 jun 2022, 08:27 Ik ben zelf niet zo van het āgaan kijkenā, we gaan door spannende dingen heen of we doen op een afstand die ze aankunnen even spelen of wat oefeningetjes. Met stilstaand kijken zie ik vaak juist spanning opbouwen.
Wil niet zeggen dat je daarmee alle wantrouwenproblemen voorkomt of oplost, maar ik ga liever nergens heen (als blijkt dat pup het niet aankan) dan dat ik ga zitten of lopen kijken.
Bij het minste teken van echte spanning ben ik weg met pup.
Ik begrijp overigens wel je stukje nervositeit over het feit dat Ranja (nu nog) snel onder de indruk is. Zal vast rasverschil in zitten (lees ik hier), maar ik weet dat, als een hovawart zich als pupje zo gedraagt, het nooit een zelfzekere hond wordt, jammer maar helaas. Dus in mijn geval is het dan niet het gedrag van de pup zelf dat ik lastig vind maar het weten dat dat toch min of meer een blauwdruk wordt van hoe ze er later instaan (en ja, die he ik ook gehad).
Niet elke pup die alles vol zelfvertrouwen bekijkt is een rouwdouwer of een grenzeloze plaat-voor-de-kopper, verre van. Wartjes zitten nooit in die twee laatste categorieƫn en toch hebben bv. Plezantje en dochter Karma nooit (maar dan echt nooit, ik overdrijf niet) enige reserve getoond, alleen gezonde en gedoseerde nieuwsgierigheid.
Misschien eens overleggen met de fokker?
Klopt. Een herder wordt inderdaad nooit een zelfredzame hond, Xavi wordt 12 over een paar weken maar die moet ik toch echt nog steeds in de vakjes laten kleuren. Maar net als bij de Hollander is er ook niet dƩ Mechelse herder. Daar zitten minstens zoveel verschillen in zo niet meer.EchoMira schreef:Ik snap wat je zegt maar het verschil tussen een belg en een hollander is natuurlijk klein dus dat vergelijk zegt weinig over de aard.
Ik vind van beide rassen een teef trouwens een gedroomde huishond. Maar wel een specifiek soort.
Net als een siamees of een grijze roodstaart. Het wordt sowieso een prominent personage. Daar ontkom je niet aan.
Ik had vandaag mijn whippet en lurcher mee op speurtocht met beperkten. Kan ze zo uit handen geven en op een terras met een kussentje in een hoek leggen en dan gaan vreemde kinderen daar hun madelievenvlechtjes op de koppen van die honden leggen zonder dat ik me er mee hoef te bemoeien. DƔƔr kun je het ook mee vergelijken.
En dan is een hollander wel degelijk typisch. Ongeacht de lijn.
Niet beter of slechter. Dat is allemaal smaak en doel. Maar ontegenzeglijk typisch. Net als een belg. Of een picardiƫr.
Bon, een herder zoals deze wordt nooit een "nuchtere, zelfredzame hond". Niet zoals een hovawart of een (oud type) bouvier dat is.
Of een appenzeller (mits je hem die ruimte geeft).
De Noordwest-Europese herders zijn samenwerkers pur sang. Die neigen helemaal niet naar zelfredzaamheid.
Dus daarmee zou ik in die situatie wel troosten en steunen als ze iets eng vinden. Gewoon omdat je weet dat dat altijd, tot op het laatste moment een Ć©Ć©n-tweetje blijft en je dan wil beginnen met het aanbrengen van hulpen.
Zo'n hond ga je nooit ergens loslaten om het maar uit te zoeken dus waarom zou je daar dan nu op insteken terwijl je ze ook met een klik van je tong naast je kunt zetten?
Het stuur van een hollander is altijd goed genoeg. Maar je moet een leven lang sturen. Er komt geen moment dat ze het alleen kunnen en dat is echt helemaal niet erg. Het is alleen wel specifiek. Je moet geen dingen willen hebben die je niet gekocht hebt.
Nee hoor dat lees je helemaal goed! Wat @Diana zegt klopt inderdaad, het is wel prettig om te lezen dat het heel normaal is voor een pup en niet per se iets zegt over het uiteindelijke karakter.Lothian schreef: 11 jun 2022, 21:17 Ik kreeg van Mijkes bericht zelf niet het idee dat ze zich echt zorgen maakt maar misschien lees ik het verkeerd.
. Lange lijn en alleen een halsbandje ? . Mot ze dr nek breken 
Zo deed ik het met Mila ook als ze iets spannend vond en bij Mila werkte dat ook veel beter: niet de aandacht erop vestigen, gewoon rustig doorlopen maar wel met een bochtje, zodat ze toch ook steun en leiding ervaarde.mijke schreef: 11 jun 2022, 23:04 @malinois ja aandachtsdingetjes kan inderdaad wel, ik bedoel meer dat we nog niet echt een heel repertoire hebben nu van oefeningen, laat staan van oefeningen die al genoeg geproofed (wat is dat in het Nederlands?) zijn dat we ze ook in een moeilijke situatie kunnen doen. Maar het hele idee van 'met iets anders bezig zijn in de buurt van een spannende prikkel' is opzich ook zonder oefeningen wel uit te voeren. Ik heb het vandaag gelijk anders aangepakt, we waren een paar keer in een situatie met kinderen of brommers in de buurt, en ipv gaan kijken ben ik haar er een beetje met een boogje omheen gaan lokken en dat ging gelijk al zo veel beter.
Fijn, er gaan dus ook heel veel dingen eigenlijk vanzelf hartstikke goedmijke schreef: 11 jun 2022, 23:04Sowieso was ze heel stoer vandaag want we hebben ons eerste echte blokje om gelopen. En ze heeft zelfs lekkers aan durven pakken van een jochie, die zelf ook een pup had en die haar goed aanvoelde, dus dat was een prachtig socialisatiemoment, met op de achtergrond nog kinderen met enge fietsen dus helemaal super. We hebben ook het veldje achter het veldje van ons huis ontdekt, ze zat voor het eerst aan de lange lijn en dat was even wennen, als ze aan het eind van de lijn kwam vind ze dat wat spannend, maar dan ging Livia haar halen en dat ging echt supergoed. Lekker samen met de kinderen over het veldje gerend en lekker gesnuffeld.
De nachten gaan ook echt top. Ik heb elke nacht het matras steeds iets verder van de bench weg gelegd, en afgelopen nacht ben ik voor het eerst boven gaan slapen. Geen centje pijn, knappe pup! Als ik haar savonds rond 12 uur uitlaat redt ze het ook prima tot 7 of 8, dan wordt ze nog niet eens uit zichzelf wakker maar omdat wij dan wakker worden.
Alleen laten begint ook te komen, dat gaat eigenlijk vrij vanzelf als je een huis hebt met meerdere verdiepingen en een tuin. Zeker met kinderen die naar bed en in bad moeten etc ben je dan vanzelf al geregeld een half uurtje ofzo uit zicht. Vooral als ze in de bench ligt gaat ze meestal gewoon lekker slapen, af en toe als je even voorbij loopt kijkt ze op met een schuin oor of ze er alweer uit mag, maar zo niet dan geeft dat ook niks. Ik overweeg nu ook om haar maandag niet mee te nemen als ik de kinderen naar school breng, want zoals ik het nu inschat gok ik dat even alleen zijn, zelfs als ze het niet leuk vindt, haar toch minder stress geeft dan mee moeten naar die spannende plek.
Het scheelt echt veel als je snel weer een normale nachtrust hebt en als het even alleen blijven ook geen problemen oplevert.Dank je!Fenneke schreef: 11 jun 2022, 23:12 Gewoon even tussendoor
De schutting staat ?
Ik vind het ook een leuk puppie en het komt vast allemaal wel goed met de avonturen die jullie ondernenen .
een andere is nog onderweg. 
Ja er gaan zeker heel veel dingen heel vanzelf best goed, ik sta er zelf ook van te kijken! Ik had echt drama verwacht met in de bench moeten en duizend keer per nacht er uit en niet uit zicht kunnen gaan, maar daar is allemaal helemaal geen sprake van. In die zin ervaar ik, geheel tegen de verwachting in, dat het hebben van een gezin eigenlijk heel helpend is. Zeker in combinatie met het hebben van een echt groot huis. Als je in je eentje met een dier in een kleine flat zit, gaat alle focus al snel naar dat dier, en andersom ook. Nu is er veel meer afleiding, er gebeurt veel meer, het gaat veel meer organisch. Ik weet niet, ik leg het niet goed uit denk ik. Van tevoren was ik in ieder geval bang dat de verplichtingen die ik heb naar de kinderen andere dingen in de weg zouden zitten, zoals het stap voor stap aanleren van in de bench gaan of alleen zijn. Maar in werkelijkheid gaat het juist veel makkelijker. Doordat je bijvoorbeeld nu eenmaal even boven een half uurtje de kinderen op bed moet leggen ongeacht wat de hond daar van vindt. En dan blijkt die hond zich er gewoon bij neer te leggen. In tegenstelling tot bijvoorbeeld Skittles, waarbij we dan letterlijk naast de bench met een gillende Skittles de minuten zaten te tellen en ons continue zaten af te vragen hoe lang gillen we acceptabel vonden en of deze methode wel bij ons paste etc. @Dagmar zei het geloof ik al, het maakt niet zo veel uit welke aanpak je kiest, als je vooral maar niet twijfelt. Nou, met een gezin (en vast ook als je al veel andere dieren hebt die specifieke aandacht vragen) heb je helemaal geen tijd om te twijfelenDiana schreef: 11 jun 2022, 23:14Zo deed ik het met Mila ook als ze iets spannend vond en bij Mila werkte dat ook veel beter: niet de aandacht erop vestigen, gewoon rustig doorlopen maar wel met een bochtje, zodat ze toch ook steun en leiding ervaarde.mijke schreef: 11 jun 2022, 23:04 @malinois ja aandachtsdingetjes kan inderdaad wel, ik bedoel meer dat we nog niet echt een heel repertoire hebben nu van oefeningen, laat staan van oefeningen die al genoeg geproofed (wat is dat in het Nederlands?) zijn dat we ze ook in een moeilijke situatie kunnen doen. Maar het hele idee van 'met iets anders bezig zijn in de buurt van een spannende prikkel' is opzich ook zonder oefeningen wel uit te voeren. Ik heb het vandaag gelijk anders aangepakt, we waren een paar keer in een situatie met kinderen of brommers in de buurt, en ipv gaan kijken ben ik haar er een beetje met een boogje omheen gaan lokken en dat ging gelijk al zo veel beter.
Fijn, er gaan dus ook heel veel dingen eigenlijk vanzelf hartstikke goedmijke schreef: 11 jun 2022, 23:04Sowieso was ze heel stoer vandaag want we hebben ons eerste echte blokje om gelopen. En ze heeft zelfs lekkers aan durven pakken van een jochie, die zelf ook een pup had en die haar goed aanvoelde, dus dat was een prachtig socialisatiemoment, met op de achtergrond nog kinderen met enge fietsen dus helemaal super. We hebben ook het veldje achter het veldje van ons huis ontdekt, ze zat voor het eerst aan de lange lijn en dat was even wennen, als ze aan het eind van de lijn kwam vind ze dat wat spannend, maar dan ging Livia haar halen en dat ging echt supergoed. Lekker samen met de kinderen over het veldje gerend en lekker gesnuffeld.
De nachten gaan ook echt top. Ik heb elke nacht het matras steeds iets verder van de bench weg gelegd, en afgelopen nacht ben ik voor het eerst boven gaan slapen. Geen centje pijn, knappe pup! Als ik haar savonds rond 12 uur uitlaat redt ze het ook prima tot 7 of 8, dan wordt ze nog niet eens uit zichzelf wakker maar omdat wij dan wakker worden.
Alleen laten begint ook te komen, dat gaat eigenlijk vrij vanzelf als je een huis hebt met meerdere verdiepingen en een tuin. Zeker met kinderen die naar bed en in bad moeten etc ben je dan vanzelf al geregeld een half uurtje ofzo uit zicht. Vooral als ze in de bench ligt gaat ze meestal gewoon lekker slapen, af en toe als je even voorbij loopt kijkt ze op met een schuin oor of ze er alweer uit mag, maar zo niet dan geeft dat ook niks. Ik overweeg nu ook om haar maandag niet mee te nemen als ik de kinderen naar school breng, want zoals ik het nu inschat gok ik dat even alleen zijn, zelfs als ze het niet leuk vindt, haar toch minder stress geeft dan mee moeten naar die spannende plek.
Ik heb Fayah ook best snel even alleen gelaten om snel boodschappen te doen en Fayah had er totaal geen probleem mee - dat was ook wel de verwachting, aangezien ze er ook geen problemen mee had als ik ging douchen of even de tuin in ging en ze niet mee kon, anders had ik het wellicht niet zo snel gedaan of iets anders bedacht. Als je geen reden hebt om te denken dat ze er moeite mee zou hebben, zou ik maandag gewoon eens kijken hoe het gaat als je haar niet meeneemt.