Amy liep op de eerste wandeling die ze met mij maakte in NL al losmijke schreef: 19 mar 2022, 09:00Hier in de buurt loopt ook bijna altijd alles los (behalve een aantal mensen met buitenlandertjes), maar of dat nou altijd een goed idee is...Alfilillo schreef: 19 mar 2022, 08:20Zou dat schelen? Ik heb dat bij Lily inderdaad ook gedaan. Ze was toen nog in opvang bij ons en ik mocht haar eigenlijk niet loslaten, maar zo klein hou je ze nog bij als ze er vandoor gaan, wat trouwens niet gebeurde want ze zat aan Alfil vastgeplakt alsof hij stroop aan zijn kont had. Ideaal.malinois schreef: 18 mar 2022, 23:11
Hmm ik zie overduidelijk wel een enorm verschil. Al 25 jaar bij al mijn honden: keeshondmix herplaatser, (x) mechelaars en dobers. Ik gok maar zo dat dit is omdat zij al vanaf 7 a 8 weken hier gewoon loslopen,
Het valt me overigens op hoeveel honden er niet los kunnen hier op het forum. Ik zie dat in mijn omgeving niet. Bijna alles loopt los, behalve hondagressieve honden. Galgo´s en podenco´s lopen ook gewoon los. Het gros gaat er niet vandoor. Ja, ze nemen wat meer ruimte dan een herder en zijn wel eens even uit zicht als ze in de bosjes zijn, maar de baas kwijt raken willen ze niet. Behalve eentje. Nina, een klein podencoteefje uit Valencia. Die is makkelijk twee uur weg en die komt dan met bebloede bek zelf naar huis. Zij gaat tegenwoordig wel vast als er veel konijnen zitten; dat ligt blijkbaar aan de tijd van het jaar. Maar dat is dus de uitzondering die de regel bevestigt.
Misschien komt dat doordat men in Nederland de hond alleen los laat als die een absolute recall heeft of altijd in zicht is?Er worden geregeld honden doodgereden die er vandoor gaan vanwege hun jachtinstinct, er zitten agressieve joekels tussen, honden die kinderen bijten met een baasje dat er niks aan doet, eentje die altijd wegrent op zoek naar snaai (recht de moskee in
), een waarvan ik zelfs niet weet welke baas erbij hoort, wel dat het heel onhandig is als er een ongecastreerde reu zonder sturing bij je gelegenheidsroedel aansluit, en het gros luistert überhaupt niet naar hun baasjes. Dus dat ze altijd loslopen zegt naar mijn idee vrij weinig over of ze het ook daadwerkelijk kunnen, en vooral heel veel over het feit dat baasjes er nogal makkelijk mee omgaan. Ik denk dat mensen hier op het forum gewoon sneller hun verantwoordelijkheid nemen.
Ze had het jagen toen nog niet echt ontdekt, was superbraaf en liep echt niet weg. Pas toen ze flink ging jagen, werd het loslopen problematisch, voor die tijd heeft ze (zeker een halfjaar, ik denk zelfs een klein jaar) elke wandeling losgelopen.Grappig dat jouw ervaring met honden in Spanje zo anders is als die van mij. Ik kom namelijk alleen maar óf aangelijnde honden tegen óf honden die zichzelf aan het uitlaten zijn. Maar bijna nooit baasjes met loslopende honden en al helemaal zo goed als nooit loslopende honden die ook nog luisteren. Er is een vrouw met een luisterende, loslopende border collie die ik wel eens tegenkom, maar dat is volgens mij de enige loslopende hond hier in de buurt die ik wel eens vaker tegenkom, behalve dan de honden waarvan de baasjes in geen velden of wegen te bekennen zijn. Alle andere 'vaste' honden die ik tegenkom, zijn altijd aangelijnd.
In mijn omgeving is het wel veel makkelijker om honden los te laten die soms even uit zicht zijn of een flink eind weg rennen (niet om weg te lopen, gewoon honden die veel ruimte nemen), omdat waar ik meestal wandel de wegen inderdaad erg ver weg zijn. En omdat het gewoon veel rustiger is, niet overal lopen en fietsen andere mensen met en zonder hond, lopen ruiters, loopt er een mountainbikeroute, etc. Amoz mocht bijvoorbeeld in NL niet uit zicht, aangezien hij wel achter paarden aan wil en ook heftig reageert op schapen. Hier kom ik in mijn wandelgebied echt niet ineens een ruiter tegen, althans, dat is de afgelopen 3,5 jaar nog niet gebeurd, dus hier mag hij best wat meer afstand nemen. Schapen wel, maar die hoor je op ruime afstand door de bellen, dus dan heb ik tijd genoeg om Amoz bij me te roepen of aan te lijnen.
. Ik weet wel dat het een kwestie van trainen is, maar het is gewoon niet echt nodig. Eén uitzondering, als ik echt bang ben en het komt uit mijn tenen, dan komen ze. 
Op een ouderwetse hondenschool dan ook wel de discussie gehad dat ik hem moest vertrouwen voordat ik hem los liet voor een oefening en dan zou het goed gaan. 
Nu hierkomen"
Maar Abel liep de volgende ochtend los mee in het bos. Samen met Jip, die nooit zomaar een ander pad in slaat. En het was tijdens een hittegolf dus ik ging heel erg vroeg. Bovendien waren er geen drukke wegen in de buurt. Abel vond het geweldig om met die heerlijke slungelpoten van hem wat te rennen en te struinen. Hij wilde mij eigenlijk ook vanaf dag 1 niet uit het oog verliezen, dus ik vertrouwde het volledig. Tot hij na een half jaar ineens zoooeeeffff achter een haas aan ging. Ik heb Jip rennend naar de auto teruggebracht en toen weer snel teruggegaan naar de plek waar ik hem uit het oog verloren was. Daar ben ik blijven wachten. Ik hoopte dat hij daar gewoon naar terug zou komen. Ondertussen riep ik de longen uit mijn lijf natuurlijk, maar ik ben niet gaan zoeken. Na 40-50 minuten kwam hij inderdaad op die plek terug. “Oh hallo, hier ben ik weer hoor.” 
Amy is nooit langer dan een minuut of 10 weggeweest en dat leverde al veel grijze haren en hartverzakkingen op.
Later werd dit dé favoriete plek om op muizenjacht te gaan, maar daar was zij toen echt nog niet mee bezig.
.
Nee, het heeft ook geen zin om dán nog eens boos te worden, als ze eenmaal wel netjes naar je toe komt.
Dat wil ik toch niet dagelijks meemaken.
wie heeft gebroken tenen ?
