Ik heb met Mo-yi de eerste jaren best wat trainingen gedaan, vooral omdat het leuk was om te doen en soms hebben we er ook iets van opgestoken. Zit, down, plaats, naast, aan de voet, los etc etc.
Met de jaren gebruik ik er eigenlijk niet veel meer, maar waar ik maar wat blij mee ben is ; "Wacht!"
Ze snapt zo goed dan ze dan even moet stoppen en dat ik het even overneem, en met de kleinste dingen gebruik ik het. Als ik haar poot even moet nakijken dan trekt ze dr poot weg want dat kriebelt ieuwww..maar zodra ik "Wacht ff"zeg, staat ze als een mak lammetje het maar weer te ondergaan. Net als dr poten even afspuiten met tuinslang, steeds maar draaien en weghangen. Als ik t beu ben zeg ik; Wacht ff, en voila. Of als we wandelen en ik zie iets raars in haar vacht, of dr tuig zakt wat naar links en ze loopt voor me uit; Wacht ff! en ze staat stil met een blik van; oh ja doe maar ff.
En het woord "los"al heb ik dat gelukkig niet vaak nodig, maar ik vind het hilarisch dat ze daar zo direct op reageert, ze spuugt t dan ook gelijk uit
Als pubertje rende ze eens door een bosje en ik was dr ff kwijt, en komt ze heeeeel blij terug met iets in dr bek..het was een oud fazanten karkas, maar al half vergaan ook. Toen ik kon zien wat het was riep ik; Getver, los!
En ze spuugde het uit ( ik schrok er zelf van ), zij schrok er zelf ook van keek heel verbaasd en pakte m toch weer op. Ik zei weer; Los! en weer spuugde ze m uit. Alsof het een reflex was waar ze zelf van baalde
