Hier ging het trekken er pas uit toen ik opmerkte dat ik gespannen de deur uit stapte omdat ik van te voren al dacht 'zemogenniettrekkenzemogenniettrekkenzemogenniettrekken'.
Ik ben heel bewust een aantal keer goed gaan in- en uitademen, rug recht, schouders naar achteren en bewust gaan denken 'we gaan gezellig wandelen'.
Doordat ik veel meer zelfzeker en ontspannen de deur uit stapte waren de honden een stuk rustiger.
Ze zoeken het einde vd lijn nog wel op maar gaan er niet in hangen, lopen elkaar niet op te naaien etc.
Het verschil is duidelijk: van voortgesleurd worden terwijl ik beide honden apart vast had naar 2-3 honden (oppashond erbij inmiddels) met 1 hand vasthouden, redelijk netjes doorlopen, weinig tot geen gesleur, hooguit wat spanning wanneer we andere honden passeren maar stevig doorlopen en het commando 'doorrrlopen!

' zorgt dat ze daar ook weinig uitspoken.
Maar zogauw ik even minder lekker in mijn vel zit en sneller spanning opbouw is het weer bingo.
Gelukkig weet ik waar dat vandaan komt en zodra ik dat doorheb sta ik mijn ademhaling weer op orde te brengen, let ik op mijn houding en maak ik de wandeling korter zodat we op een positieve manier kunnen afsluiten zonder teveel van elkaar te vragen, de rest vd dag worden dan ff korte rondjes en thuis lekker kluiven.
De volgende dag pakken we het weer goed op.