Ben ik in grote lijnen met je eens.ellen en de birmanen schreef: 01 nov 2024, 19:58die hond vind ik niet zielig, die is dood beter af. beter dan iedere keer herplaatst worden omdat het nergens gaat.Random schreef: 01 nov 2024, 16:51 Dank je wel voor deze reactie, dat geeft steun.
Inmiddels een dierenarts gevonden die vanavond wil langskomen voor euthanasie. Arme kinderen, arme hond.
In de shelter had hij zeker geen leven en zou hij op den duur samen met andere hondjes vergast zijn. Nu heeft hij een paar maanden een hondenleven gehad. Met heerlijk lange wandelingen en zwempartijen en spelen met andere honden. Lekker eten, speeltjes, een warme slaapplek.
Het trieste is voor het baasje dat wanhopig zei: Ik heb zo mijn best gedaan, ik heb hem zoveel liefde gegeven, ik had zo graag een beetje liefde terug gekregen. Maar nu moet ik zowat vechten voor mijn leven, hij springt me gewoon naar mijn keel.
Het was een echte horror-dag met die afwerende organisaties, dierenartsen, de hondenbrigade die zou komen en toch weer niet, de eigen dierenarts die de hond niet meer in de praktijk wilde zien. En uiteindelijk de d.a. die wel wilde komen. Die hond de hele dag grommend en dreigend in de gebarricadeerde woonkamer.
En toen werd het nog vechten met het dier, baasje en zijn vader moesten de hond tegen de grond houden. Die lag te grommen en te happen. Alleen op het laatst, toen hij begon weg te zakken, was er ruimte voor nog een laatste knuffel en wat lieve woordjes.
Ik heb veel respect voor het baasje dat op deze manier zijn verantwoording naar de hond toe kon nemen. Want die heeft nu in ieder geval rust.
Hij zegt er veel van geleerd te hebben en zichzelf te hebben overschat. Want ik had hem natuurlijk zeer dringend gewaarschuwd dat dit geen gezinshonden zijn en niet hier thuishoren, maar bij een kudde in de bergen.
De verwerking kan nu beginnen.
Van de stichting hebben ze niets meer vernomen.





