De auto vindt ie dus nog spannend maar om verder dan het erf en het bos te komen zullen we toch echt met de auto moeten. Ik besloot hem zijn ontbijt in de auto te geven om dan hopelijk een blokje om te rijden terwijl het nog donker was (dan ziet ie niet alles bewegen). Nou, eten ging niet gebeuren dus ik heb hem maar weer onder m'n vest gestopt en toen kroop hij daar helemaal in weg en met z'n koppie in m'n mouw. Eerst trillen en toen hij rustiger was geworden ben ik toch maar gewoon gaan rijden. Heel rustig, onder een hoop gemiemel vanonder m'n vest. Beetje schakelen, richting aangeven, versnellen, vertragen (wat ie allemaal uiteraard al kent vanuit het nest, maar zonder z'n nestgenoten dus niet zo ziet zitten). Paar kilometer verder werd hij toch steeds rustiger maar hij bleef wel onder m'n vest. Eenmaal weer thuis heb ik hem onder m'n vest vandaan gehaald, wat brokjes gevoerd en hem daarna in de doos naast me gezet. Hele stroom brokjes later werd ie steeds losser en ging hij ook zelf de gevallen brokjes zoeken. Mooi. Toen ging ie toch weer piepen en ben ik hem weer een stroom brokjes gaan voeren en werd ie weer rustig. Okee knul, mooi moment om weer naar binnen te gaan voor je echte ontbijt.
En z'n ene oor gaat al staan
Eind van de ochtend hem samen met Lais meegenomen voor een blokje om in het bos. Tot aan het bos heb ik hem onder m'n vest gehouden, dat vond ik wel even zo overzichtelijk. In het bos neergezet en hij liep natuurlijk lekker achter Lais aan te hobbelen. Ik heb geprobeerd heel langzaam te lopen om hem onderweg lekker te laten snuffelen en ontdekken en heb beide streepjes lekker wat brokjes gegeven onderweg.
Halloooo!
Takje knagen
Vreselijk bewogen maar ik vond em te leuk om niet te posten
Een of andere schimmel/paddenstoelachtige ga ik vanuit. Eén van de kenners die weet wat het precies is?
Hoi, ik vind jou de allerallerleukste!!
Jij mij toch ook

?!!!
Eenmaal weer thuis heb ik ze beide in de auto gezet, Lais achterin met brokjes en de smurf voorin. Hij wilde eerst weer op m'n schoot maar klom toen toch uit zichzelf de doos op de passagiersstoel in, hij was best moe en ging liggen, super. Ik heb een dekentje iets over de rand van de doos getrokken en toen kroop hij daar met z'n koppie in weg.
Wat doe je me toch allemaal aan

?
Koppie helemaal omhoog, weggestopt onder het dekentje
Ben weer gaan rijden en in het begin lag hij te trillen maar gelukkig hield dat na een kilometer ofzo op, heb wel zoveel mogelijk mijn hand op hem gelegd als steun. Was weer een ritje van vijf minuten ofzo en toen we weer op de oprit stonden bleef hij nog steeds weggedoken liggen. Ik moest hem echt een beetje porren

en toen ik het dekentje weghaalde probeerde hij daar nog steeds in weg te kruipen *veel te licht vrouw!*. Toen ging hij toch maar gewoon liggen en nam nog wat koekjes aan, daarna heb ik ze weer meegenomen door het huis en ze allemaal even in de zijtuin laten lopen. Murphy was helemaal blij en opgelucht dat ie weer thuis was en moest even iedereen begroeten en vertellen wat ie nou toch weer allemaal meegemaakt had

.
Daarna weer even lekker kloten met Mannes
Charlie kwam ook even kijken

. Ze is inmiddels twee keer kort in de ren geweest, ze reageerde heel goed vond ik, liep vrij rustig weg toen de smurf haar te dichtbij kwam.
Deze twee lagen ook lekker te slapen
Eind van de middag nog lekker een rondje door de wei gelopen voor de nodige beweging en omdat het zo genieten is. Om de andere honden een beetje rust te geven heb ik toen ook nog even wat getraind met hem, we hebben voor het eerst de 'nee' geoefend, was leuk om te doen.
De streepjes samen bij de nog weer iets grotere parasol
Doei
