Ik kan niet tegen misplaatste angst.
Dat is echt een prachtige foto van FayahDiana schreef: 02 dec 2025, 19:50
Eigenlijk viel het met die knijpoogjes bij Mila heel erg mee als ze niet tegen de felle Spaanse zon in hoefde te kijken
Fayah is van een heel ander type (combi Engelse-Amerikaanse lijn, geen showlijnen)
Ik vond zelf Mila van een iets mooier type omdat ze sportiever en lichter was gebouwd. Fayah heeft een veel grovere bouw en plomper lichaam, dat vind ik persoonlijk minder mooi. Maar ik heb haar dan ook totaal niet gekozen vanwege uiterlijk en alleen naar gezondheid en karakter gekeken, net als bij Mila trouwens.
Zijn whippets qua gevoeligheid/drama niet erger dan collies?EchoMira schreef: 02 dec 2025, 21:14
Ik kan niet tegen misplaatste angst.
Dat "oh god wat gaat er met ons gebeuren" elke keer als je vloekt omdat je veter afbreekt.
Ik heb drie gevoelige teven en dat gaat prima. Een collie erbij en we moeten ook een yurt en een kussen om kleermaker op te zitten.
Het kan niet alleen maar over gevoel gaan. We zijn niet Arvo Pärt.
I got shit to do.
Ik heb dan wel geen whippets maar ik zie helemaal geen drama en gevoeligheid zoals ik dat bij collies zie. Sommige collies zijn namelijk panisch voor veel zaken. Knallen. Lichtflitsen. Harde geluiden in het algemeen. Dat is ziekelijk en echt een probleem van dat ras.CatnDog schreef: 02 dec 2025, 23:18Zijn whippets qua gevoeligheid/drama niet erger dan collies?EchoMira schreef: 02 dec 2025, 21:14
Ik kan niet tegen misplaatste angst.
Dat "oh god wat gaat er met ons gebeuren" elke keer als je vloekt omdat je veter afbreekt.
Ik heb drie gevoelige teven en dat gaat prima. Een collie erbij en we moeten ook een yurt en een kussen om kleermaker op te zitten.
Het kan niet alleen maar over gevoel gaan. We zijn niet Arvo Pärt.
I got shit to do.
Nee, de vachten van Mila en Fayah niet, maar die hebben/hadden ook een redelijk bescheiden vacht voor een collie.CatnDog schreef: 02 dec 2025, 23:16 Dat is echt een prachtige foto van Fayah
Qua kleur ben ik dol op zwart, maar bij een Schotse collie zou ik denk ik voor sable gaan. Ik weet niet goed waarom.
De vacht lijkt me geen probleem. Ik verwacht niet zo'n heel groot verschil met een groenendaeler?
Klopt, op zulke momenten was Mila totáál niet bereikbaar. Het maakte niet uit wat ik zei of deed, ze werd dan totaal opgeslokt door haar eigen angst en paniek. En deed dan ook echt heel rare dingen, zoals in de boekenkast proberen te klimmen, in de kleinste gaatjes proberen te kruipen, op mijn hoofd willen klimmen, allerlei dwangmatig gedrag. Dat haar ook niet hielp, want zat ze eenmaal in dat kleine gaatje of in mijn nek, dan werd ze daar ook niet kalmer van. Ze probeerde fysiek te ontsnappen aan haar angst waaruit geen ontsnappen mogelijk was, want die angst zat in haar hoofd. Dat kon ik wel fysiek doorbreken omdat zij in zulke situaties nooit agressief werd, maar dat kalmeerde haar niet, want zodra ik haar dan losliet begon het gewoon van voren af aan.Marc schreef: 03 dec 2025, 10:02 Precies dat Diana. En dat hebben whippets zover ik weet helemaal niet. Als een collie zich gaat focussen op geluiden of bewegingen komen ze er soms helemaal niet meer uit. Schaduw jagen en krabben naar licht is ook echt typisch iets voor collies. En ze daar weer uit krijgen vraagt nogal wat inzicht en werk.
Ik kende een collie die zodra ze even genegeerd werd ging zoeken naar een straaltje zon om daar dan echt totaal op door te draaien. Hijgen, stressen, krabben en uiteindelijk ook bijten naar mensen die haar wilden stoppen. Die hond is ingeslapen. Was geen land meer mee te bezeilen. Was overigens een bordercollie. En de hond woonde midden in de natuur op een woonboot bij iemand die altijd thuis was. Nog een hond had en de honden liepen altijd vrij rond en werden ontzettend veel uitgelaten en mee gespeeld. Die bordercollie was echt neurologisch niet in orde want een schaduw of een lichtstraaltje op de vloer. Een glimmertje in de voerbak. Whatever. Reden om helemaal gek te worden.
Dat is wel heel erg plof. Daar zou ik ook niet voor kiezen.Diana schreef: 03 dec 2025, 08:38 Nee, de vachten van Mila en Fayah niet, maar die hebben/hadden ook een redelijk bescheiden vacht voor een collie.
Fayah heeft een iets bewerkelijkere vacht door een andere vachtstructuur waardoor ze wat sneller klitten heeft. Mila kon ik prima 2 weken niet borstelen of kammen en dan had ze nog steeds geen klitten; dat kan bij Fayah echt niet. Maar als je het gewoon bijhoudt, is het echt geen uren werk per week, ik besteed er ongeveer een halfuur per week aan en iets meer tijdens de rui.
Het wordt een ander verhaal met zo'n soort vacht
Maar als je dat niet wilt, neem je dus geen collie die uit lijnen met van die enorme plofvachten komt.
Gelukkig begint dat ook steeds meer uit de mode te raken.
Een harde hond zou ik niet zoeken. Zeno is niet zo'n gevoelig type (meer richting hard dan zacht). Hij voldoet totaal niet aan de bovenstaande beschrijving van de collies en de whippets. Hij is erg plaat-voor-z'n-kopperig (en dat is niet echt mijn ding. Ik heb liever een emotioneel intelligentere hond die mede daardoor ook veel makkelijker te sturen is.)Nanna schreef: 03 dec 2025, 13:04 Glenn was alleen bang voor vuurwerk. Maar ja, dat was mn Newfoundlander ook.
Maar als je een harde hond zoekt moet je idd wegblijven bij de Collie. Ik vind ze zacht en fijnbesnaard en daar hou ik toevallig ook van. Een baasgerichte hond en geen ruziezoeker.
Ja, ik denk vooral de combinatie van overgevoeligheid en angst.CatnDog schreef: 03 dec 2025, 13:02 Dus als ik het goed begrijp gaat het bij het woord mentaal niet zozeer om gevoeligheid, dat zijn de whippets en de collies allebei, maar om overgevoeligheid.
Dat er extreem gereageerd wordt op zaken waar niet zodanig op gereageerd hoeft te worden. Waarvan angst de basis is en het kan doorslaan in onstabiliteit.
De meeste andere collies kwamen niet verder dan aan de objecten snuffelen, er één pootje op zetten of er bibberend opstaan. 
Het is ook wel een van de redenen waarom ik wat terughoudend zou zijn om voor een Schotse Collie te kiezen, ondanks het feit dat ik het wel enorm leuke honden vind. Maar goed, er zullen vast ook lijnen te vinden zijn waarin het niet zo erg is. 
En dat vind ik dus eigenlijk heel erg sneu. Je bent mijns inziens als baasje echt verplicht om daar wat mee te doen en zo'n hond dus niet maar te lopen bevestigen in zijn/haar angst. 'O, vind je dat eng? Dan doen we het niet, hoor.' Dan kom je waarschijnlijk nergens. Ik kende een collie, ongeveer even oud als Zeno. Die durfde dus niet onder een viaduct door waar een trein overheen rijdt. Zeno vond het de eerste keer misschien spannend, maar hij liep wel gewoon mee (ging niet in de ankers of bibberen of iets dergelijks). De tweede keer merkte hij het nog wel op en derde keer lette hij er helemaal niet meer op. Dat vind ik zelf een gezonde manier om met een nieuwe situatie om te gaan. Maar die collie was een half jaar later nog steeds bang.Diana schreef: 03 dec 2025, 13:59 Ja, ik denk vooral de combinatie van overgevoeligheid en angst.
Dat zie je terug in allerlei verschillende lijnen, zowel Engelse als Amerikaanse, en is dus iets wat echt in het ras zit. Lang niet alle collies hebben dat, maar het komt wel echt relatief veel voor, en dan ook in een mate en frequentie dat het zowel voor de hond als voor de eigenaar echt een structureel, (bijna) dagelijks probleem is.
Op een clubdag werd Mila al een 'bijzonder moedige collie' genoemd omdat zij zonder problemen op en over allerlei obstakels klom
En Mila was dus totáál niet moedig, maar met haar ben ik dat soort dingen wel meteen gaan oefenen toen ze als pup de stoeprand al eng hoog vond. Als je daar dus niets mee doet, zijn het ook geen angsten waar ze vanzelf wel overheen groeien of zo, meestal worden ze juist alleen maar erger.
Dat vind ik ook een heel groot verschil: gevoelig zijn en iets spannend vinden en het vervolgens van je afschudden of doorslaan in de paniekstand.Frootje schreef: 03 dec 2025, 14:41 Mooie hond inderdaad!
Aloy is geen Whippet en geen Collie, maar wel een geluidsgevoelige hond met een goed gevoel voor drama, maar in vergelijking met de Schotse Collie die ik kende is dat verschil inderdaad heel groot. Aloy reageert vrij snel op geluid door te schrikken, maar dan draait ze zich ernaar om, bekijkt ze het en vervolgens schudt ze zich uit en gaat ze door met haar leven. Die Schotse Collie die ik kende wilde alleen maar in blinde paniek weg, liet het vervolgens gewoon ook totaal niet meer los en bleef zichzelf opnaaien (wat Diana ook beschrijft over Mila) ook bij het inmiddels allang ontbreken van de geluidsprikkel. Dat was wel echt heftig.
Mijn observatie op die clubdag was juist helemaal niet dat eigenaren te veel in die angst meegingen, in tegendeel: de meesten schaamden zich een beetje, dus sommigen begonnen wat aan de lijn te rukken of trokken hun collie met grof geweld zo'n obstakel op, en anderen probeerden de collie aan te moedigen of het weg te lachen met 'kom op joh, stel je niet zo aan!'. Ik had zelf inmiddels natuurlijk al lang ondervonden dat dat allemaal niet werkt bij een collie die bang is.CatnDog schreef: 03 dec 2025, 14:51En dat vind ik dus eigenlijk heel erg sneu. Je bent mijns inziens als baasje echt verplicht om daar wat mee te doen en zo'n hond dus niet maar te lopen bevestigen in zijn/haar angst. 'O, vind je dat eng? Dan doen we het niet, hoor.' Dan kom je waarschijnlijk nergens. Ik kende een collie, ongeveer even oud als Zeno. Die durfde dus niet onder een viaduct door waar een trein overheen rijdt. Zeno vond het de eerste keer misschien spannend, maar hij liep wel gewoon mee (ging niet in de ankers of bibberen of iets dergelijks). De tweede keer merkte hij het nog wel op en derde keer lette hij er helemaal niet meer op. Dat vind ik zelf een gezonde manier om met een nieuwe situatie om te gaan. Maar die collie was een half jaar later nog steeds bang.Diana schreef: 03 dec 2025, 13:59 Ja, ik denk vooral de combinatie van overgevoeligheid en angst.
Dat zie je terug in allerlei verschillende lijnen, zowel Engelse als Amerikaanse, en is dus iets wat echt in het ras zit. Lang niet alle collies hebben dat, maar het komt wel echt relatief veel voor, en dan ook in een mate en frequentie dat het zowel voor de hond als voor de eigenaar echt een structureel, (bijna) dagelijks probleem is.
Op een clubdag werd Mila al een 'bijzonder moedige collie' genoemd omdat zij zonder problemen op en over allerlei obstakels klom
En Mila was dus totáál niet moedig, maar met haar ben ik dat soort dingen wel meteen gaan oefenen toen ze als pup de stoeprand al eng hoog vond. Als je daar dus niets mee doet, zijn het ook geen angsten waar ze vanzelf wel overheen groeien of zo, meestal worden ze juist alleen maar erger.
Ik krijg de indruk dat de baasjes van de collies van de clubdag de overgevoeligheid van hun collie teveel tegemoet komen en er zelf in mee gaan. Dat lijkt me niet productief.
Gelukkig zijn er ook meer dan genoeg lijnen waar dit helemaal niet in zit hoor, Fayah heeft dat bijvoorbeeld echt niet. Ze kan heus wel af en toe schrikken of iets eng vinden, maar raakt niet in paniek, blijft bereikbaar, is makkelijk te kalmeren en blijft er helemaal niet in hangen.Frootje schreef: 03 dec 2025, 14:41 Mooie hond inderdaad!
Aloy is geen Whippet en geen Collie, maar wel een geluidsgevoelige hond met een goed gevoel voor drama, maar in vergelijking met de Schotse Collie die ik kende is dat verschil inderdaad heel groot. Aloy reageert vrij snel op geluid door te schrikken, maar dan draait ze zich ernaar om, bekijkt ze het en vervolgens schudt ze zich uit en gaat ze door met haar leven. Die Schotse Collie die ik kende wilde alleen maar in blinde paniek weg, liet het vervolgens gewoon ook totaal niet meer los en bleef zichzelf opnaaien (wat Diana ook beschrijft over Mila) ook bij het inmiddels allang ontbreken van de geluidsprikkel. Dat was wel echt heftig.
