Een Hondenleven

Inge O schreef: 17 aug 2022, 10:14

Mo-yi schreef: 17 aug 2022, 10:09 Maar kan me voorstellen dat het als een "last"gezien kan worden, nee niet zozeer wat interesse dat had die dame best kunnen doen, maar als je voor een hoop dingen verantwoordelijk wordt gehouden wat na jaren opduikt dan wordt t ook niet leuk meer denk ik.

Ik houd aan elk nest mooie vriendschappen over, het is gelukkig niet allemaal kommer en kwel .

En het is ook niet dat mijn puppnmensen aangeven dat ze dat verwachten, maar het wordt in hondenland wel steeds maar normaler gevonden dat dát is hoe 'een goede fokker' erin zou moeten staan, en dat vind ik krom.

Misschien is inderdaad de tijd erin wat veranderd. Tien en twintig jaar geleden haalde ik een hond en je betaalde ervoor dat je m mee kon nemen en dan was ie van jou, en voor de rest stond je er alleen voor.
Wat meer interesse om erin te delen met elkaar had ik wel leuk gevonden maar dat was er niet, dan niet..gelukkig was er nog een hondenforum

Inge O schreef: 17 aug 2022, 09:36

Mo-yi schreef: 17 aug 2022, 09:30 Dat volg ik ook nooit zo. Garanties kunnen ook maar tot een bepaalde grens. Fysieke dingen kun je ook niet altijd uitsluiten kunnen ze nog zoveel getest zijn. Ik zou een fokker wel zien als iemand waar je qua vragen op kan terugvallen, of wat sturing : wat zou jij doen. Of in het ergste geval door wat voor reden dan ook mocht er een ander huisje gezocht gaan worden, dan sowieso eerst peilen bij de fokker, meer omdat ze vaak zelf zoveel netwerken hebben en dan heb je ook het idee dat dat ook wat gescreend is, of wel goed zit.
Maar niet om bij enig tegenslag daar terug aan de deur te staan.

Het ideale baasje dus .

Natuurlijk wil je als fokker (zeer erg) betrokken blijven, maar dat is iets anders dan dat het van 'moetens' vooral jouw verantwoordelijkheid zou blijven tot zijn laatste ademteug.
En ja, natuurlijk neem je die verantwoordelijkheid als de bazen die duidelijk niet meer nemen (heb ik gelukkig nog maar uiterst zelden gehad) maar ik vind het gevoelsmatig wel een drukkende last.

Betrokkenheid en verantwoordelijkheid worden denk ik best vaak door elkaar gehaald.
Waar ik Mo-yi heb gehaald ( af en toe thuis nestje fokster ) was het tranen toen ik haar kwam ophalen, maar eenmaal de deur uit was t klaar geloof ik. Ik had de volgende dag een mail gestuurd hoe de rit was gegaan en de kennismaking met Wolf. Wel een antwoord; fijn zeg! Daarna heeft ze nooit nog ergens op gereageerd. ( ik stuurde af en toe een mail, omdat ik haar op de hoogte wilde houden en omdat ik het ook wilde delen, puppyles bv )..jammer hoor, dan niet, maar raar vond ik dat wel.
Maar kan me voorstellen dat het als een "last"gezien kan worden, nee niet zozeer wat interesse dat had die dame best kunnen doen, maar als je voor een hoop dingen verantwoordelijk wordt gehouden wat na jaren opduikt dan wordt t ook niet leuk meer denk ik.

Inge O schreef: 17 aug 2022, 09:03

mijke schreef: 16 aug 2022, 21:09 Ik vind het zelf eigenlijk vrij bizar om van een fokker te verwachten dat die altijd op stel en sprong klaarstaat om een hond terug te nemen. Eenmaal verkocht (of weggegeven) is de hond niet meer van jou, dan ben je er niet meer verantwoordelijk voor. Zo simpel is het wel vind ik. Dat geldt voor fokkers net zo goed als voor stichtingen, maar bij stichtingen zijn we dan juist weer verontwaardigd als die in het contract zetten dat de hond verplicht naar hen terug moet of altijd van hen blijft. Het kan niet allebei. Of de hond is voor altijd van degene die hem verhandelt. Of de hond is van degene die hem koopt/krijgt, voor altijd. Dus ook als die hem niet meer wil of kan houden blijft hij verantwoordelijk voor wat hij er dan mee doet. Dat lijkt mij eerlijk gezegd logisch en wenselijk.

Ik begrijp natuurlijk wel dat je als fokker zo begaan bent dat je het wilt, en doet. En dat is natuurlijk dikke prima. Maar ik vind het wel erg ver gaan om anderen te gaan veroordelen als die dat niet willen, of kunnen. Je best doen voor een goede herplaatsing is toch ook goed. En ook dat vind ik sec gezien niet eens nodig. Aan te bevelen, dat wel, ook omdat je daar als fokker vaak meer kanalen voor hebt. Maar verplicht? Nee.

Om die reden vertel ik het geïnteresseerden hier vaak als 'eigenlijk leen ik jullie de hond gewoon uit'. Dan zie je hen zo kijken van 'huhh, wat zegt die nou, we hebben er straks voor betaald, dus dan is hij gewoon van ons toch?'
'Ja, tot er iets foutgaat, met jullie, met de hond, met de combinatie, dan vindt iedereen plots dat de fokker er wél verantwoordelijk voor blijft. Natuurlijk wil ik dat hij dan terugkomt ipv. elders heen, maar nog veel meer wil ik dat mensen hun eigen verantwoordelijkheid nemen over keuzes, aanschaf, opvoeding, leven met enz. enz., en dat is iets wat de laatste decennia steeds maar lichter genomen wordt, lijkt wel : 'hij is van ons, tot we hem beu zijn'.

Dat volg ik ook nooit zo. Garanties kunnen ook maar tot een bepaalde grens. Fysieke dingen kun je ook niet altijd uitsluiten kunnen ze nog zoveel getest zijn. Ik zou een fokker wel zien als iemand waar je qua vragen op kan terugvallen, of wat sturing : wat zou jij doen. Of in het ergste geval door wat voor reden dan ook mocht er een ander huisje gezocht gaan worden, dan sowieso eerst peilen bij de fokker, meer omdat ze vaak zelf zoveel netwerken hebben en dan heb je ook het idee dat dat ook wat gescreend is, of wel goed zit.
Maar niet om bij enig tegenslag daar terug aan de deur te staan.

Inge O schreef: 14 aug 2022, 12:47

Mo-yi schreef: 14 aug 2022, 12:14
Ik wil vooral een maatje.

Dat is het enige soort baasje waar ik voor ga.

Ik wil ook zeker niet alle fokkers over 1 kam scheren. Het was alleen een nare ervaring daarin voor mij. Daarna gelukkig meer fokkers gesproken en wat ik hier zo leer kennen zie ik gelukkig dat het zo niet overal gaat.

Inge O schreef: 13 aug 2022, 13:14

Mo-yi schreef: 13 aug 2022, 12:32 k was er ziek van. Ik was er zo klaar mee, zo teleurgesteld.

Dit heeft niks met fokken te maken maar alles met een klootzakmevrouw.

Ja, dank
Zo zie ik het ook, en het staat hier ook wel los van.
Maar als "pup-koper"ben je waard wat je kan bieden lijkt me, niet alleen in geld maar vooral qua huisje/leven. Dat een mevrouw in het buitenland die interessante wedstrijden wil gaan lopen dan voorop gesteld wordt, dat snap ik ergens heus wel, maar het is wel rot..alsof je als huis-tuin-keuken baas minder voorstelt.
Ik heb inderdaad geen aspiraties om wedstrijden of titels te gaan halen, nooit. Ooit was ik zo fanatiek ( in de paardensport ) en dat is voor mij nu echt nergens meer voor nodig. Ik wil vooral een maatje.

Ik zou alles ervoor over hebben als ik het had.
Laatst zei iemand ( niet hier ) voor een pup van een kleine 2000,- ( en heel speciaal was t nu ook weer niet ) "als je het er niet voor over hebt moet je er ook maar niet aan beginnen want ze kosten nu eenmaal geld"

Vond ik ook zo'n rare opmerking. Ik heb met Mo-yi en mn vorige honden ontzettend veel geluk gehad, ze zijn en waren allemaal kerngezond en fit en oud geworden ( en Mo hopelijk ook ). Veel kostten ze niet in aanschaf en de d.a mag ik ook voor afkloppen, om me heen zie ik toch wel meer ellende en daar wil je financieel ook rekening mee houden. Nu Mo-yi ouder wordt zit ik wel wat om me heen te kijken, niet voor nu, maar voor wie weet, en wat dan en waar dan. Maar veel valt wel af zo. Mijn eigen situatie is ook veranderd, toch kan ik een hond een prima leuk leven bieden.

Marc schreef: 14 aug 2022, 08:35 Ik denk dat een hele hoge pupprijs juist echte hondenliefhebbers ervan weerhoudt om de hond te kopen. Die gaan dan naar een asiel of kiezen voor buitenlandse honden. Dat is in elk geval wel wat ik doe en de prijs is daar deels reden voor. Waarom zou ik 1700 euro voor een hond betalen als ik ook een hele leuke hond kan krijgen voor 300 euro? Ik zag laatst hele aantrekkelijke zwarte terriërs te koop. Niet raszuiver maar wel echt heel mooi. 950 euro. Nest van 7 pups. Dan haak ik wel af. Terwijl zo'n hondje een super leven zou krijgen bij ons.

De volgende combineren we met een heerlijke vakantie in Andalusië. Een lieve ongecastreerde bodequero is mijn plan. Verwacht dat ik er daar lokaal hooguit 150 euro voor hoef neer te leggen en keuze genoeg. Misschien neem ik er dan als er een nest zit wel een paar mee om ze hier weg te geven tegen kostprijs.

Ik zie honden als auto's. Nieuw zijn ze veel te duur en ze ontwaarden enorm in korte tijd. En overal zijn super goede tweedehands auto's te koop. Dus waarom zou je ik hemelsnaam een nieuwe kopen tegen een absurde prijs?

Eergisteren is me een golden Doodle aangeboden. Super mooie lieve hond en gratis. Omdat er te weinig mee gedaan wordt en die mensen gunnen de hond een beter leven. Ik doe het niet maar ik heb wel echt getwijfeld. Hij lijkt op een gouden briard en hij is zo prachtig en lief.

"Goldendoodle;Marktplaats op een prijs tussen de € 1500 en de € 2750. Je kunt ook bij een fokker terecht. De prijzen voor een pup bij een fokker liggen over het algemeen tussen de € 2500 en de € 3750. "

Er zijn ook verschillende invalshoeken waarom iemand begint met fokken. Men is gek op het ras en wil het ras mee in stand houden, je wil anderen besmetten met het "virus " en genieten dat anderen er ook zo mee weglopen, of je wilt je teef laten dekken omdat je er graag een pup van wil hebben en dan heb je wel gelijk een heel nest.
Ik zie hier wel bedragen die voor mij persoonlijk wel de pan uit rijst, en hoe begrijpelijk de optelsom die erbij komt ook is, het demotiveert mij wel om voor zulke rashonden dan te gaan. Ook zonde want als ik zoekende zou zijn, ben ik een die-hard toegewijd persoon die door t vuur gaat voor een maatje for life.
Mij is ooit zo'n pupje beloofd/toegezegd, maanden mail conversaties gehad met fokster, ik zou een teefje van aankomend nest ( lang geleden ) krijgen, namen werden al besproken. Ik zat te springen van geluk toen het was geboren, foto's van het nest toegestuurd, helemaal spannend en leuk allemaal. Mijn vakantie en al mn overuren opgenomen, om dan met drie weken ongeveer te horen dat de twee teven die er waren toch al toegezegd waren, die ene die naar mij zou gaan daar meldde zich een dame die in Zweden woonde voor aan, en dat vond de fokster heel jammer maar voor haar een mooie kans want; buitenland, en mevrouw wilde ring-wedstrijden ofzoiets gaan lopen dus allemaal betere reclame om zo te zeggen voor haar nest/kennelnaam.
Ik was er ziek van. Ik was er zo klaar mee, zo teleurgesteld.
Nu leer ik hier ook fokker/foksters kennen en zo gaat het zeker niet overal.
Maar ik bedoel meer dat de andere partij daar mag ook wel rekening mee gehouden worden. Ik voelde me in iedergeval belazerd, en ik snap haar overwegingen ook wel, maar ze koos duidelijk voor haarzelf en ik kreeg er een flinke klap van.
Maar goed, er is Mo-yi uitgekomen dus alles is meer dan goed gekomen.

_Tiny_ schreef: 13 aug 2022, 12:07

Nanna schreef: 13 aug 2022, 11:57

_Tiny_ schreef: 13 aug 2022, 11:52

Bij je man?
Waarom moet ik puppen fokken om een ander van goedkope puppen te voorzien? Waarom mag ik daar niet mijn eigen hobby mee bedruipen maar moet ik wel jouw hondenhobby mogelijk maken?

Hahaha!
Ik heb zelf ook gefokt maar nooit met als oogmerk er wat aan over te houden. Dat was ook nooit gelukt met die kleine nestjes en keizersneetjes op zondagnacht met als resultaat 1 hele pup die nog een knikstaart had ook En yep, fokken is duurder dan de leek denkt maar het rechtvaardigt nooit prijzen van 1500 euro en meer.

Ik vind het altijd zo wonderlijk dat mensen precies bij een ander in de beurs kunnen kijken en dan weten dat 1500 teveel is en 1000 precies genoeg. Ik wou dat ik die gave had.

Ja, ik heb ook puppen voor kostprijs verkocht aan vrienden en wanneer je familie bent kun je zelfs wel een pup voor nop krijgen. Ik fok niet om het geld. Maar ik wordt echt niet goed van dat gejank over geld van mensen die toch nooit van plan zijn een hond bij mij te kopen. Waar bemoei je je mee? Wat ze kosten is tussen fokker en nieuwe eigenaar. Als die overeen komen dat 1500 een redelijk bedrag is dan is dat zo. Mijn pupkopers zijn allemaal volwassen en toerekeningsvatbaar. Ik sta ook niet met een pistool op hun kop het geld uit hun zak te trekken. Waarom Mien uit de Zonnebloemlaan daar een mening over moet hebben is mij een raadsel. Bemoei je er niet mee. En facebookkrijsers die aan mijn motieven twijfelen veeg ik lachend mijn reet mee af Wie ben jij dan helemaal dat je alles over mij denkt te weten? Bemoei je met je eigen leven

Ben je er vaak op aangesproken dan?
Er komt hier een mooie discussie met verschillende invalshoeken en meningen, ik zie daar niet veel verkeerds aan?

_Tiny_ schreef: 13 aug 2022, 11:27 Maar alle fokkers waar ik tot nu toe geweest ben zitten zelf op oude afgeragde bankjes van marktplaats terwijl hun honden het mooiste spul hebben

Dat geldt niet zozeer voor fokkers, doorgaans voor veel hondenbezitters

Ik denk dat niemand hier het raar vindt dat er geld gevraagd wordt voor een pup. Ik vind het wel een leuke discussie, de prijzen zijn ook flink gestegen.
Wolf had ik destijds uit het asiel gehaald. En Mo-yi als pup bij een "af en toe "fokker, en ze kostte me toen ( ruim 11 jaargeleden ) 500,- euro geloof ik. En toen had ik een goede baan.
Nu niet meer, en zou ik ook geen 1500,- neer kunnen leggen, niet omdat ik het er niet voor over heb, want het is een maatje voor het leven dat is veel waard, maar soms veranderen omstandigheden en moet je ook roeien met de riemen die je hebt. Als ik zie wat er nu gevraagd wordt dan blijf ik na Mo wel een tijd hondloos, dat wil ik ook niet, maar het financiële plaatje moet er wel zijn, ook voor alles wat er voor jezelf nog bijkomt ( trainingen, d.a etc )

DomorVerbeuk schreef: 12 aug 2022, 12:57

Mo-yi schreef: 12 aug 2022, 12:41

DomorVerbeuk schreef: 12 aug 2022, 12:27 Maar tegenwoordig is modaal salaris 3160 bruto en 2500 netto, in 1970 was dit 429 bruto en 286 netto (omgerekend naar euro's). Dat in 1960 dit nog omgerekend 200 euro is geloof ik dus direct.

Dus hoewel 1800 euro voor een pup wel 2/3e van en maandsalaris is, is het geen heel maandsalaris modaal gezien.

Nou, in de jaren 60 was het dan bijna een half maandsalaris
en in deze tijd in mijn geval meer dan een maand salaris

In de jaren 60 was het voor de mensen die modaal verdienden een half maandsalaris. Minimumloon bestaat sinds 1969 en was toen 611 gulden, 277.58 euro. T.o.v. modaal 1970 429 euro. Dus voor hen was een pup ook min of meer een maandsalaris, alleen dan met hogere kosten voor de boodschappen (gemiddeld waren deze kosten een kwart van de huidige prijzen).

In 1960 bestond de bijstand nog niet en was je dus afhankelijk van de kerk ed

oke

Mo-yi schreef: 12 aug 2022, 12:41

DomorVerbeuk schreef: 12 aug 2022, 12:27 Maar tegenwoordig is modaal salaris 3160 bruto en 2500 netto, in 1970 was dit 429 bruto en 286 netto (omgerekend naar euro's). Dat in 1960 dit nog omgerekend 200 euro is geloof ik dus direct.

Dus hoewel 1800 euro voor een pup wel 2/3e van en maandsalaris is, is het geen heel maandsalaris modaal gezien.

Nou, in de jaren 60 was het dan bijna een half maandsalaris
en in deze tijd in mijn geval meer dan een maand salaris

trouwens; niet dat ik het er niet voor overheb.
Maar soms schiet het wel wat perken te boven dat ik ook weleens denk; halleluja..dan ben ik al failliet om er 1 aan te schaffen en dan wil je nog cursus doen etc..spaar maar een paar jaar door dan

DomorVerbeuk schreef: 12 aug 2022, 12:27 Maar tegenwoordig is modaal salaris 3160 bruto en 2500 netto, in 1970 was dit 429 bruto en 286 netto (omgerekend naar euro's). Dat in 1960 dit nog omgerekend 200 euro is geloof ik dus direct.

Dus hoewel 1800 euro voor een pup wel 2/3e van en maandsalaris is, is het geen heel maandsalaris modaal gezien.

Nou, in de jaren 60 was het dan bijna een half maandsalaris
en in deze tijd in mijn geval meer dan een maand salaris

Wolfsblut schreef: 12 aug 2022, 09:34

Pemba schreef: 11 aug 2022, 19:15 € 1850 voor een tibetaanse terriër hoorde ik pas maar 1750 schijnt normaal te zijn.

Een maandsalaris, veel geld. Even ter vergelijking: mijn moeder fokte begin jaren zestig langharige teckels. Die gingen als warme broodjes over de toonbank voor 225 gulden. Dat was toen ook een heel maandsalaris. Qua verhouding is er dus niet veel veranderd. Maar het blijft veel geld.

nou;
"In 1960 was bijvoorbeeld € 100 een flink bedrag, bijna een half maandsalaris. Toentertijd was het maandsalaris namelijk 460 GULDEN, wat omgerekend naar het geld van nu € 200,- is. Een paar keer uit eten of twee keer de weekboodschappen doen, en die euro's zijn op."
Dat was toen een half maand salaris dan
zitten we nu in verhouding nog veelste hoog