Marc schreef: 24 sep 2026, 13:42
. Denk dat je nu een hele leerbare fase te pakken hebt omdat hij nog niet helemaal zichzelf is. Dus nu kun je denk ik een soort snelle socialisatie doen waarmee je zijn wereld enorm kan vergroten tov wat hij gewend was. Eenmaal helemaal gesetteld krijgt hij vast zijn rituelen en is het veel lastiger hem aan nieuwe dingen te wennen. Dus ik denk dat je dit goed doet. Nu hup hup allerlei nieuwe zaken aanleren als gewoon voor hij zich thuis voelt. Die pak je mooi mee als het nieuwe normaal.
Ik snap wat je bedoelt en dat is ook het plan.
Ik denk alleen dat hij juist wel heel erg zichzelf is omdat de vaste rituelen weg zijn. De signalen waar hij gewend is op te reageren zijn er niet en dan valt veel gedrag ook weg. Niet dat hij daar probleemgedrag had, hoor.
Ik heb het gevoel dat je zijn grenzen zoekt en die nog niet bent tegengekomen. Die komen vast wel maar zolang hij zacht en open is lekker uitbuiten. Doe je echt goed. Want wat hij nu laat zien is ver boven verwachting aan tolerantie en aanpassen.
Hij is ontzettend stabiel en als je hem een beetje kent en goed kijkt zie je het begin van bepaalde grenzen wel.
In een wei verderop lopen twee sennenhondjes. Enorme schreeuwers die dan heel woest langs het hek gaan rennen. Zeker vandaag want hun vrouwtje Gertrud was daar met kleindochter appels aan het rapen.
Nou dan moet hij echt wel even fronsen en gaat hij staan kijken met hele rechte polsen en een hoge nek. Daar zou hij bij een verkeerde aanpak vervelend gedrag bij kunnen ontwikkelen dus ik geef hem genoeg tijd om te overzien wat er gebeurt en vooral dat ze achter het hek aan de andere kant blijven (doen ze altijd dus ik weet dat maar hij nog niet) maar wel ook genoeg druk om op eigen poten weer door te lopen. Dat lukt ook goed en dat prijs ik dan. Belonen is het niet. Daar is hij te waardig voor. Hij doet het omdat we samen vinden dat het goed is, niet voor een koekje of een braaf.
Zodra je te enthousiast of gemaakt aan gaat moedigen kun je de reet krijgen. Dat vindt hij heel duidelijk niet interessant en keert zich letterlijk en figuurlijk af. Met je gedoe.
Ik heb van Dapper geleerd hoe het niet moet en dit moet heel klein en rustig maar wel superduidelijk. Met volledig begrip voor het inherente ego van zo'n soort hond.
Ik denk ook dat ik het goed aan het doen ben trouwens. Brutus vindt alvast van wel. Hij is echt enorm braaf. En traag als dikke stront. Grote god wat een slenteraar. Hij kan hollen, hoor. Heb ik gezien. Maar liever kuiert hij.